Harreveld was geen run, wel eindhindernis te ver

Deze blogpost is deel 37 van 53 in de reeks Survivalrun

Met slechts één training in de afgelopen drie weken vertrok ik vanochtend met m’n vaste running mate Susan richting Harreveld. Vorige week zondag kon ik niet meer dan zachtjes hardlopen. De twee voorafgaande weken was zelfs dat te veel gevraagd. Toen hielden vele paracetamols en ibuprofen pilletjes mijn rugpijn op een aanvaardbaar niveau.

Ik was dus best wel gespannen of het vandaag zou gaan lukken ondanks het last minute herstel. Op facebook had ik al heel wat foto’s van flinke hindernissen voorbij zien komen en ik hoopte maar dat die niet in de 8 km lus waren opgenomen die wij gingen lopen. Bovendien is in de tussentijd Susan opgenomen in de vaste selectie van het team dat namens Survivalrun Arnhem meedoet aan de Ultra Survival Run. Ze heeft er al heel wat extra trainingsuren opzitten. Die doet dit soort runnetjes met twee vingers in de neus.

Achteraf kan ik zeggen dat het buiten verwachting goed ging. Niet geweldig. Maar gezien mijn weinige trainingsuren en de lichamelijke gesteldheid van slechts een week geleden kan ik niet klagen. Het was ook nog eens de leukste maar tevens zwaarste run die ik tot nu toe gelopen heb. En dat laatste brak me op. Toen we Harreveld binnen kwamen rennen voor de laatste hindernis voelde ik hoe plots mijn krachten weg begonnen te vloeien.

Laat ik die nu juist erg hard nodig hebben gehad in de eindhindernis. Het begon met omgekeerde bierfustjes die aan touwen hingen. De bedoeling was om in de handvaten te pakken en zo van fust naar fust te slingeren. Twee keer heb ik het geprobeerd maar ik kon net niet genoeg ‘swing maken’ om tot het einde door te gaan. Toen was de koek op. Het volgende onderdeel was enteren aan een balk. Dat lukte nog net wel. De slappe apenhang die volgde bleek mijn Waterloo.

Maar ik ben reuzeblij dat ik enkele uren na de run dit blogje kan tikken zonder noemenswaardige spierpijn of ander letsel. Alleen die putlucht van al die drekslootjes waar we doorheen moesten. Die krijg ik er maar niet uitgewassen hoeveel douchegel ik ook gebruik. Terwijl Inge net ons beddegoed heeft verschoond. Ik ben bang dat ik vanavond op de bank moet slapen. Ga ik morgen toch nog spierpijn hebben.

PS: foto’s volgen. Indien ik ze ergens kan vinden op de social media of de site van Harreveld.

Na heel veel keer spoelen is m’n shirt eindelijk een beetje toonbaar en zandvrij. Nu de wasmachine in zodat ik ‘m binnenkort kan dragen tijdens de training.

wasbeurt1 wasbeurt2 wasbeurt3

~ ~ ~

Iets voor jou, dat survivalrunnen? Kom dan eens een keertje kijken bij Survivalrun Trainingsgroep Arnhem. Of check voor een vereniging bij jou in de buurt.

~ ~ ~

Toen op 19 juni

Oefenen onder dwang – 19 juni 2015

Kersen – 19 juni 2013

Talisman – 19 juni 2012

Boom – 19 juni 2011

~ ~ ~

navigeer door deze serie<< Is Harreveld een run te ver?Rondje door het water >>