Menu

Peter Pellenaars

vrijetijdsblogger

Was ich noch zu sagen hätte

Eer­der dan het Engels was ik het Duits mach­tig. In mijn jeugd had­den we dan wel een (zwart-wit) TV in huis, maar het aan­bod van zen­ders was beperkt. Dus werd er regel­ma­tig uit­ge­we­ken naar de Duits­ta­li­ge zen­ders. Zeker op de zon­dag­och­tend had­den die een geva­ri­eerd assor­ti­ment van programma's gericht op de jeug­di­ge kij­ker. Zo leer­de ik Duits zon­der er al teveel moei­te voor hoe­ven te doen. En omdat we regel­ma­tig een uit­stap­je over de Duit­se grens maak­ten kon ik het 'geleer­de' ook nog eens in de prak­tijk ten uit­voer bren­gen. Op de mid­del­ba­re school had ik er groot pro­fijt van. Het was een van de wei­ni­ge vak­ken waar ik op het eind­exa­men een rui­me vol­doen­de wist te sco­ren. Lees ver­der...