Menu

Peter Pellenaars

vrijetijdsblogger

Klaar

Ik de jon­gen kijk rond in de kamer & zie mijn straat
Ik ben zeer hel­der al draag ik een don­ke­re baard
Al draag ik lich­te kle­ren weegt mijn lichaam zwaar
Aan mijn zoe­te, jon­ge heu­pen hangt het zwaard

der wra­ke dat hij voor mij draagt. In mijn ogen staar ik
naar hem, die niet bestaat, maar om wie het mij
gaat, want wie heeft hem niet bewaard? Ik laat hem
komen, loop door de kamer waar­in ik op hem wacht & Lees ver­der...