Sterrenkind

by Peter Pellenaars

Trots als een pauw stapt ze met haar kin­der­wa­gen par­man­tig door het dorp. Geheel onver­wachts maar zeker niet onge­wenst was daar toch haar kind geko­men. Haar ster­ren­kind.
Zie hoe zij ligt te stra­len onder het deken­tje. Wat is ze geluk­kig met haar komst.
Natuur­lijk ziet ze wel de jaloer­se blik­ken van haar vrien­din­nen, maar die zul­len wel bij draai­en als ze haar zien. Wie zou niet smel­ten bij de aan­blik van haar kind? Met haar glim­men­de huid­je. Als brand­nieuw. En haar lan­ge don­ke­re wim­pers. Als ze over een hob­bel in de weg loopt opent haar ster­ren­kind heel even de ogen. "Slaap maar lek­ker ver­der," zo fluis­tert ze het kind in de wagen toe. "We zijn nog niet thuis." Lees ver­der...