Dik

door Peter Pellenaars op 12/29/2012

Lang geleden zat ik met een hier niet nader te noemen familielid een avond stevig door te drinken. Het was bij hem thuis en er was drank in overvloed. Op de radio stemmige soulmuziek. Geen vuiltje aan de lucht, zou je zeggen. Toch ging het mis. Ergens diep in de nacht werd bij mij een gevoelige snaar geraakt. Een open zenuw. Waarvan ikzelf niet doorhad dat die zo open lag. Voor hem moet het zijn geweest alsof hij nietsvermoedend op een bermbom stuitte. Plots hadden we woorden. Ik maakte hem voor vanalles uit. Midden in de ruzie stapte ik op en liet hem verbouwereerd achter.

De volgende dag heb ik schoorvoetend een halfslachtige poging gedaan om mijn uitbarsting te verklaren. Excuses heb ik achterwege gelaten omdat ik het idee had dat de verklaring voldoende moest zijn om mijn gedrag goed te praten.

Jaren gingen voorbij. Jaren waarin we elkaar door allerlei omstandigheden steeds minder gingen zien. Maar iedere keer wanneer we elkaar zagen, dan was er een onbestendig gevoel bij mij. Ik kon hem niet goed onder ogen komen. Het liefst vermeed ik hem. Terwijl hij altijd even joviaal richting mij was. Schaamde ik mij misschien nog steeds voor die nacht? Dat ik een prettig samenzijn zo abrupt kapot had gemaakt?

Deze week lees ik ‘Makers‘ van Cory Doctorow. Met nog zo’n 100 pagina’s te gaan moet het me lukken dit boek uit te krijgen vóór de jaarwisseling. En daarna moet ik nog meer dan 200 pagina’s in ‘Mao’s massamoord’ lezen, en dan zit mijn doelstelling voor 2012 er op. Gaat lukken.

In ‘Makers’ zijn Perry, Lester en Suzanne de voornaamste personages. Perry en Lester zijn twee hippie-achtige uitvinders (nerds), die gerecruiteerd worden door een nieuw gevormd bedrijfsconglomeraat (Kodacell, een samenvoeging van Kodak en Duracell). Het idee is dat Kodacell over heel de VS verspreid allemaal kleine teams aan nieuwe producten laat werken en vervolgens de oude infrastructuur inzet om de producten snel bij de consument te brengen. Vooral Perry en Lester blijken al snel erg succesvol. De ambitieuze CEO van Kodacell vraagt de journaliste Suzanne om het team op te zoeken en verslag te doen van deze ontwikkelingen omdat hij van mening is dat hier iets bijzonders staat te gebeuren.

Voor zover de uiterst summiere inleiding van het boek. Waar ik het hier over wil hebben is dat Lester erg, heel erg dik is. En dat hij een beetje, een heel erg beetje veel verliefd raakt op Suzanne. Dus nodigt hij ergens op een willekeurige avond, wanneer Perry er niet is, plompverloren Suzanne uit voor een afspraakje. Suzanne’s gedachtes gaan als volgt:

She hadn’t been on a date in something like a year, and he was a really nice guy and so forth. But professional ethics made that impossible, and besides.
And besides. He was huge. He’d told her he weighed nearly four hundred pound. So fat, he was, essentially, sexless. Round and unshaped, doughy.
[p.40, 'Makers' - Cory Doctorow]

De afspraak gaat niet door. De succesvolle avonturen van het drietal wel. Allemaal komen ze redelijk vermogend aan bij de tweede helft van het boek. Lester heeft de kans aangegrepen om een groot gedeelte van zijn fortuin uit te geven aan een nieuwe revolutionaire manier van gewichtsverlies die in Rusland erg in opkomst is. Als herboren en tweehonder pond lichter weet hij Suzanne uiteindelijk toch voor zich in te nemen. Ze lijkt helemaal weg te zijn van ‘the new Lester’. Toch lukt het Lester niet om een gezonde sexuele relatie met haar op te bouwen. Op een van de nachten dat het weer eens op ruzie uitloopt en een gefrustreerde Suzanne het huis heeft verlaten om wat af te koelen, vraagt Perry wat er aan de hand is:

“Hello, Lester,” he said. “Something on your mind?”
He barked a humorless laugh. “With her, I’m still fat.”
[p.207, 'Makers' - Cory Doctorow]

Nu ben ik verre van dik. Maar ik moest wel meteen aan die nacht met mijn hier niet nader te noemen familielid denken. En waarom ik elke keer weer wanneer ik hem zie, dat vervelende onbestendige gevoel krijg. Misschien is het antwoord wel heel simpel:
“Bij hem, ben ik nog steeds die onredelijke sfeerbedervende jongeman.” 

Ik zal hem eerdaags toch eens recht op de man af vragen of hij zich nog iets van dat voorval kan herinneren.


Trefwoorden: ,

«
»
  • tussenjouenmij

    Mooi verhaal, kan niet anders zeggen.

  • http://helensoler.wordpress.com Helen Soler

    Geweldig! Genoten van je verhaal.

  • http://twitter.com/Weerzinwekkend Monique (@Weerzinwekkend)

    Dat heb je weer mooi samengebracht, ja. Waarschijnlijk herinnert deze joviale man zich niets meer van het voorval.

    • http://www.petepel.nl Peter

      Dank je. En ik denk ook dat de joviale man vreemd zal opkijken wanneer ik hem aan het voorval herinner.

  • http://Www.hetcreahofje.nl Alida Boersma

    Mooi vergelijk, mooi geschreven. En volgens mij heel bespreekbaar.

    • http://www.petepel.nl Peter

      Dank je, en ik ga het zeer zeker bespreekbaar maken, mocht ik de goeie man binnenkort weer eens zien.

  • Godisindestilte

    Ik ben een verdwaalde bezoeker van deze blog. Toch blijf ik even hangen bij de laatste zinnen van dit eerlijk beschreven proces over ‘perceptie’ … Zou het kunnen, dat niet zijn mening, zijn indruk van toen, het punt is, maar juist jouw beeld over wat jij denkt hoe hij wellicht zal denken?
    Uit ervaring weet ik dat een conflict vaak vermeden wordt, of een confrontatie over een conflict uit het verleden uit de weg gegaan, waardoor vermoedens, meningen, ideeën etc. een eigen leven kunnen gaan leiden. Open en eerlijk met elkaar om tafel gaan en dingen naar elkaar uitspreken (met respect) zou veel ‘ruis’ weg kunnen halen. Wellicht komt er dan ook meer ruimte voor ‘vergeving’ vragen en geven, voor onbedoeld aangerichte schade, en kan alles uit het verleden losgelaten worden, voor een nieuwe start. Blanco. Zonder muizenissen …
    Of graaf ik nu te diep?

    • http://www.petepel.nl Peter

      Allereerst welkom als verdwaalde bezoeker. Voel je vrij om vaker langs te komen, mocht je je nog herinneren hoe je hier terechtkomen bent.
      En verder heb je helemaal gelijk en graaf je niets te diep. Ik heb nogal de neiging om mijn eigen beeld van een situatie te koesteren (en over de jaren heen te vervormen) zonder me af te vragen of het wel zo’n realistisch beeld is. Dat is nu eenmaal de aard van dit beestje.
      Maar ik ben ook wel regelmatig dapper genoeg om toch de ‘confrontatie’ aan te gaan, en te vragen hoe een ander die er toendertijd bij was, de situatie ervaren heeft.

  • http://henk038.wordpress.com henk038

    In ons hoofd ontstaan zaken die er in werkelijkheid niet zijn. Maar door het lang bol te houden creëren wij uiteindelijk die werkelijkheid…

    Denk dat we allemaal wel situaties kennen waarbij we zelf vinden dat ons gedrag niet goed was en waar je steeds aan blijft denken als je de betreffende persoon ziet. Of uitsprekende van je afschudden… zo is mijn ervaring.

    Mooie bloggedachte

    Henk

    • http://www.petepel.nl Peter

      Uitspreken of afschudden. Dat doe ik ook wel regelmatig. En daar waar ik een van beiden nog niet kan opbrengen, daar koester is mijn eigen werkelijkheid…

  • twitter_anneeke

    Mooi dit. Trouwens dat wilde ik je al een paar keer zeggen; ik vind de nieuwe vormgeving erg mooi. En ik vroeg me af of dit een bepaalde template is?

    • http://www.petepel.nl Peter

      Dank je, en ja dit is een gratis template uit de wordpress.org verzameling => Cleanr: http://wordpress.org/extend/themes/cleanr
      Ik zit altijd te klooien met templates om vanalles uit te proberen, dus het kan zo maar zijn dat er morgen weer een andere layout is.
      Maar vooralsnog bevalt het goed. Redelijk sober van opzet. Zit nog te dubben hoeveel info ik in de sidebar stop, want op de een of andere manier geeft dat enerzijds nuttige info, maar ook weer afleiding.
      De header foto heb ik zelf gemaakt, en is de brug over de gele rivier in Nanjing waar ik in 2008 voor een weekje was.

  • twitter_anneeke

    Ps. Ik wens je een heel goed blogjaar en veel inspiratie voor 2013!

    • http://www.petepel.nl Peter

      Haha, dank je wel! Ik zat net een reactie naar je te tikken. Toen ik op ‘reply’ drukte kwam deze comment van je binnen :-)
      Ook voor jou hoop ik dat in 2013 de opdrachten en inspiratie voor nieuwe blogs in ruime mate zich zullen aandienen. Ik vind je heel erg prettig om te lezen!
      Een fijne jaarwisseling gewenst.