Dwaalwegen

Een roman stimuleert ons interpretatievermogen, maar stimuleert ook onze geest om te gaan dwalen.
[p.294, Wat we zien als we lezen, Peter Mendelsund]

Klopt.

Zo las ik gister:

“According to Chekhov,” Tamaru said, rising from his chair, “once a gun appears in a story, it has to be fired.”
“Meaning what?”
Tamaru stood facing Aomame directly. He was only >> Lees verder...

Mindfuck in de donkere kamer van de Noor

Deze blogpost is deel 42 van 46 in de reeks Een perfecte dag voor literatuur
denoor

Prologen staan vaak buiten de structuur van de roman, of horen dat in ieder geval te staan, anders hadden ze immers gewoon hoofdstuk 1 moeten heten.
[p.13, Schrijven is schrappen, Hans Hogenkamp]

De proloog van Alles hiervoor, een fascinerende debuutroman door Andreé Platteel vond ik ijzersterk. Het is mysterieus, de spanning wordt al flink opgebouwd en >> Lees verder...

Schrappen is toevoegen

Het kan raar lopen. Schrijfdocent Hans Hogenkamp voert in het eerste hoofdstuk van Schrijven is schrappen de ongeduldige lezer op. Voor deze lezer is tijd een belangrijk criterium, zo betoogt hij. Het is dit type lezer dat in de meerderheid is en vaak een inleiding overslaat,

niet zozeer om de afloop van het verhaal te vernemen als wel om te beginnen met genieten. Lezers >> Lees verder...

Minder

schrappen

Momenteel lees ik in het boekje Schrijven is schrappen, door Hans Hogenkamp. Gister had ik het al klaargelegd om er binnenkort in te beginnen, maar toen ik deze ochtend een interview met de auteur in het programma De Taalstaat op Radio 1 hoorde vond ik dat een teken om niet langer te wachten.

Binnenkort meer minder.

~ ~ ~

TOEN OP 24 MEI

Het zijn dagen – 24 mei 2012

Het zijn dagen >> Lees verder...