De voorlezer

by Peter Pellenaars

Ze was een aan­dach­ti­ge toe­hoor­ster. […] Toen de dagen lan­ger wer­den, ging ik lan­ger door met lezen om in de sche­me­ring met haar in bed te lig­gen.
Wan­neer ze op mij was inge­sla­pen, op de bin­nen­plaats de zaag was ver­stomd, de merel zong en er van de kleu­ren van de din­gen in de keu­ken alleen nog lich­te­re en don­ke­re nuan­ces grijs rest­ten, was ik vol­maakt geluk­kig.
Lees ver­der...