De denker met de bas

Ik ben een hardcore fan van Roger Waters. Al veertien dagen luister ik elke ochtend en avond naar zijn laatste album Is this the live we really want? in de auto naar en van mijn werk. Het is een ritje van een half uur. Precies genoeg om het hele album af te spelen.

Het voelt prettig vertrouwd aan zonder dat het als een overbodige herhaaloefening over komt. Vooral Animals lijkt een sterke inspiratiebron te zijn geweest. Maar bij herhaaldelijk luisteren ontdek je steeds meer subtiele referenties naar zowel tekst als muziekpatronen uit eerder (solo alsook Pink Floyd) werk.

In de Groene Amsterdammer las ik een treffende typering door Leon Verdonschot:

Roger Waters formuleert ideeën, en giet die in muziek. Hij is een denker met een bas, een maatschappijcriticus met een microfoon.
[Een betere god – De Groene Amsterdammer 21 juni 2017 Jaargang 141, Nr. 25]

Hij gebruikt dit om Roger Waters te vergelijken met David ‘de man zonder eigenschappen’ Gilmour. En ik kan me daar wel in vinden. Hoe virtuoos de gitaarmuziek van Gilmour wel niet is, uiteindelijk ben ik altijd veel meer gefascineerd gebleven door het uitgesproken engagement van Waters.

PS. Zoals op elk album is er in een nummer waarin het geluid is verwerkt van een vliegtuig dat uit de lucht geschoten wordt en neerstort. In mijn beleving is het een protest tegen de waanzin van de oorlog en vormt het als zodanig een eerbetoon voor zijn vader die sneuvelde in WO2.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.