50books – jaar 2015 – vraag 44

Als ik aan mijn jeugd­ja­ren denk, dan denk ik ook regel­ma­tig aan de bezoek­jes die we op de zon­dag brach­ten aan een van de twee jon­ge­re broers die mijn vader had (een­tje is er ons helaas ont­val­len). Hoe­wel ze alle­bei geen zoons had­den maar doch­ters ging ik er toch altijd graag mee naar toe.

De ene broer woon­de zo ver weg dat we wel een uur met de auto onder­weg waren. Het was als­of we niet zomaar op visi­te bij fami­lie gin­gen, maar eer­der een reis naar het bui­ten­land onder­na­men. Ik was altijd een beet­je gespan­nen als het weer zover was. En een­maal op de plaats van bestem­ming keek ik mijn ogen uit. Alles was voor mijn gevoel anders dan thuis. Voor­al het dia­lect dat ze er spra­ken zorg­de voor deze ver­vreem­ding rea­li­seer­de ik me later.

Nee, van een ander dia­lect was zeker geen spra­ke bij de jong­ste broer. Die woon­de met zijn gezin dicht tegen Eind­ho­ven aan. Bijna om de hoek. Niks geen lan­ge auto­rit of vreem­de omge­ving. Maar wat kwam ik er graag. Want deze oom had een heel bij­zon­de­re hob­by (eigen­lijk had hij er heel veel, en nog steeds trou­wens maar dat ter­zij­de): hij ver­za­mel­de strip­boe­ken. Ergens vond ik dat stom. Een vol­was­se­ne die strip­ver­ha­len las. Dat sloeg toch ner­gens op. Ik heb wel eens aan mijn nicht­jes gevraagd wat die ervan von­den. Hun ant­woord was sim­pel. Gewel­dig! Nu hoef­den zij er nooit geld aan uit te geven en kon­den ze toch alles lezen wat ze wil­den. Ze hoef­den alleen maar aan hun vader te ver­tel­len wat ze leuk von­den en hij kocht het.

Zo was ook Sus­ke & Wis­ke in de ver­za­me­ling geko­men. En laat ik daar toen­der­tijd ook hele­maal gek van zijn gewee­st. Voor­al de vroe­ge exem­pla­ren vond ik top. Helaas was daar moei­lijk aan te komen. Niet voor mijn oom. Hij struin­de stad en land af om de col­lec­tie Sus­ke & Wis­ke hele­maal com­pleet te krij­gen. Dus het was elke keer weer smul­len wan­neer we op bezoek gin­gen. Jam­mer genoeg was hij erg zui­nig op zijn ver­za­me­ling. Een sta­pel­tje mee naar huis nemen om ver­der te lezen zat er niet in.

Van­mid­dag moest ik daar aan den­ken ter­wijl ik met Inge en de klein­kin­de­ren in Stads­the­a­ter Arn­hem zat te genie­ten van Sus­ke & Wis­ke de musi­cal. De strips van Sus­ke & Wis­ke lees ik allang niet meer maar sinds een paar jaar heb ik wel opnieuw een abon­ne­ment op Eppo geno­men. Daar heb ik nog steeds geen spijt van. Net als vroe­ger spel ik ze ook nu van begin tot eind hele­maal uit. Er zit­ten veel oude beken­den tus­sen maar van­zelf­spre­kend ver­schij­nen er ook regel­ma­tig nieu­we strips. Inmid­dels heb ik al een aar­di­ge sta­pel klaar­lig­gen om hope­lijk bin­nen niet al te lan­ge tijd samen met mijn klein­kin­de­ren te gaan lezen. Eens zien of zij ook bevat­te­lijk zijn voor het strip­vi­rus.

Het zal daar­om geen ver­ras­sing zijn wat de vraag voor van­daag is.

Vraag 44:
Was jij vroe­ger ook ver­zot op strip­ver­ha­len, en lees je ze tegen­woor­dig nog steeds?

Ik neem aan dat ver­de­re toe­lich­ting bij de vraag niet nodig is of het moet zijn dat ik het lezen van grap­hic novels en onder wat voor defi­ni­ties strip­boe­ken van­daag de dag nog meer bekend staan ook als goed reken.

PS: Naar ik mij meen te her­in­ne­ren heeft Ruud onlangs al ant­woord gege­ven op deze vraag.

50books201544

~ ~ ~

Klik hier voor vraag 43.

Elke week op zon­dag zal ik een nieu­we boek­vraag pos­ten die door ieder­een vrij mag wor­den inge­vuld. Alles is toe­ge­staan. Een foto, een recen­sie, een per­soon­lij­ke her­in­ne­ring, enzo­voorts. De beant­woor­ding van de vraag hoeft hele­maal niet op dezelf­de dag of bin­nen een week. Wan­neer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betref­fen­de vraag, zodat ieder­een het kan vol­gen en bij je komt kij­ken.

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2015.

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2014 (door Martha/DrsPee).

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2013.

0

Comments are closed.

trefwoorden

"Een lezer heeft het goed, hij kan zijn schrij­vers zelf uit­zoe­ken."
– Kurt Tuchols­ky

archief