Peter Pellenaars

Zoals het klokje in de roman tikt…

Of het klopt weet ik niet, maar in mijn┬ábeleving ben ik pas echt stripverhalen gaan lezen gedurende de bezoekjes die we brachten aan de broer van mijn vader. Ik kwam daar graag, niet alleen om dat het een gezellig huishouden was maar ook omdat ze een grote verzameling Suske en Wiske hadden. Mee naar huis nemen mocht ik niet, maar blijven logeren om zo meer te kunnen lezen was geen probleem. Op een dag las ik De tuf-tuf-club waarin de Teletijdmachine zijn intrede deed. Wat een geweldige uitvinding! Hoe graag had ik er zelf eentje gehad om mijn eigen tripjes door de tijd te maken.┬áVan alle theoretische, natuurkundige en filosofische vraagstukken die zo’n avontuur met zich meebrengt had ik vanzelfsprekend geen flauw benul. Lees verder...

en alles staat stil…

Natuurlijk kon ik het niet laten vandaag naar de site van Martha te gaan om de eerste #50books vraag van 2014 te lezen:

Als je mocht ruilen, met welk personage uit welk boek zou dit dan zijn? En waarom?

Al mijn goede bedoelingen en blogplannen ten spijt heb ik toch maar besloten meteen al een antwoord op deze vraag te schrijven. Het was me namelijk direct duidelijk welk personage hiervoor in mijn geval in aanmerking zou komen: Arno Strine uit het boek De fermate, geschreven door Nicholson Baker. Lees verder...