Stiltecoupé

Als een van de laatste passagiers voor de vlucht naar Amsterdam sloot ik me aan in de rij. Ik was laat omdat ik te lang had staan treuzelen voor een aankoop in een van de vele taxfree winkels. Plots zag ik dat het onboarden al was begonnen. In hoog tempo zocht ik de juiste gate op. Maar daar stond iedereen nog ongeduldig te wachten.

Er bleek een operationeel issue te zijn, zo werd omgeroepen. We keken elkaar begrijpend aan zonder dat ik het idee had dat ook maar iemand wist waar het over ging. Het leek nog wel even te gaan duren dus zocht ik een plekje op waar ik even kon gaan zitten.

Uit mijn rugzak haalde ik de doos tevoorschijn met daarin de koptelefoon die ik zojuist na veel uitzoekwerk had gekocht. Het was een wireless exemplaar. Tot mijn verrassing was het apparaat al gedeeltelijk opgeladen en zou ik het kunnen gebruiken. In de bijgeleverde handleiding las ik hoe je met simpele swipe-bewegingen op de zijkant van de oorschelp zaken zoals bijvoorbeel volume kon regelen.

Uit de luidsprekers klonk een nieuwe mededeling. We konden nu alsnog aan boord van het vliegtuig. Sorry voor de vertraging. Vanzelfsprekend ontstond er nu een hoop geduw en getrek bij de gate want iedereen wilde als eerste naar binnen. Ik had alleen maar een kleine rugzak bij me die makkelijk voor bij mijn stoel paste indien er geen ruimte meer was in de bagageruimte. Daarom liet ik de meute maar aan me voorbijgaan voordat ik ook opstond.

Toen ik eenmaal zat was er inderdaag nergens een plekje om mijn rugzak op te bergen. Om me heen hoorde ik hoe verscheidene passagiers druk gebarend bezig waren uit te leggen hoe vervelend deze vertraging (van hooguit 15 minuten) wel niet was in hun toch al zo drukke leven. Hierdoor zouden ze een hoop dingen gaan missen.

Naast me zat een man die ik er ook wel van verdacht dat hij zichzelf erg belangrijk vond en iets te zeggen zou hebben over de gang van zaken bij flybe. Voordat hij echter kon beginnen aan een ongetwijfeld lange klaagzang zette ik mijn nieuwe koptelefoon op en wenste hem een goede reis. Meteen werd het oorverdovend stil. Zelfs het geluid van de stationair draaiende vliegtuigmotor viel weg. De noise-reduction werkte perfect.

~ ~ ~

TOEN OP 6 APRIL

38 témoins – Kitty Genovese – 6 april 2013

Dagboekfragment uit een leven niet geleefd – 6 april 2011

~ ~ ~

Meer van hetzelfde:

Leicester Morgen vertrek ik voor een weekje naar Leicester. Niet wegens vakantie maar om samen met enkele collega's een systeemtest uit te voeren in het kader v...
Weinig Leicester De laatste keer dat ik naar Leicester moest voor mijn werk was vier jaar geleden. Hoogste tijd om een nieuw bezoekje te brengen. Aldus stapte ik gis...
Geen Leicester Vorige week zondag vertrok ik voor mijn werk naar Leicester. Vanmiddag om kwart over drie stapte ik uit de trein op station Arnhem-Zuid. Het is dan no...
Tags:

2 thoughts on “Stiltecoupé

  1. Ooh dat lijkt mij ideaal zo’n koptelefoon met noice reduction! Ik haat het als mensen mij aanspreken in de trein en gewoon door blijven tetteren ook al lees ik zichtbaar mijn boek en heb ik iPhone oortjes in 🙄

    1. Ik heb er eentje aangeschaft omdat in een vliegtuig je ontzettend veel achtergrondgeluid hebt. Met mijn ‘gewone’ oordopjes moest ik de muziek knalhard zetten en dat lijkt me nu ook weer niet de bedoeling. Ik had niet verwacht dat het zo relaxed zou zijn. Ideaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.