Menu

Peter Pellenaars

vrijetijdsblogger

Hier blijf ik naar luisteren

Stem­men. Altijd wan­neer ik langs een flat­ge­bouw kom (bij voor­keur tij­dens de inval­len­de duis­ter­nis wan­neer de eer­ste lich­ten aan­gaan) stel ik me voor wat er aan ver­ha­len schuil­gaat ach­ter de vele iden­tie­ke deu­ren die de bewo­ners voor mij ver­bor­gen hou­den. Hoe is hun dag geweest? Wat zijn ze nu aan het doen? Zien ze de toe­komst met ver­trou­wen tege­moet? En de meest intri­ge­ren­de vraag van alle­maal: Wie zijn het die ik niet kan zien maar van wiens leven ik me soms een voor­stel­ling pro­beer te maken? Lees ver­der...