Archived posts in ' "Fictief"

Back home

Tien jaar later

03/11/2017

Geluid dringt onom­keer­baar door de stil­te.

Hij kijkt op van het scherm. Er gaan jaren voor­bij voor­dat hij arri­veert.

Bui­ten staat een boom in het vol­le zon­licht

Hij loopt naar het raam. Een vrouw is bezig in de tuin. Ze zwaait naar hem en hij zwaait terug.

Lees ver­der...

1
Geen reacties

Eerste kerstdag

12/25/2016
Deze blog­post is deel 7 van 7 in de reeks We zijn alle­maal alleen

Suzan schenkt zich­zelf nog maar eens een kop­je kof­fie in. Dit is haar eer­ste kerst­mis zon­der Lau­rens sinds ze een half jaar gele­den uit elkaar zijn gegaan. Hon­derd­vijf­en­zes­tig dagen om pre­cies te zijn. Op die bewus­te dag zelf had­den ze geen ruzie gehad. Na het avond­eten was Lau­rens gaan ten­nis­sen met collega's. De vol­gen­de och­tend werd Suzan wak­ker in een ver­der leeg bed. Later op de dag bel­de Lau­rens haar op dat hij was inge­trok­ken bij een vrouw waar hij al een tijd­je een ver­hou­ding mee had.

Lees ver­der...

0
Geen reacties

Vakantieliefde op Aicha Qandisha

08/18/2016
vakantieliefde

Mijn gezicht diep in haar haren begra­ven. Het hare drukt in het kus­sen. Ik adem haar geur. Van onschuld. Van len­te.

Ik pak haar bij de schou­ders en duw mezelf omhoog. Die­per in haar. Maak lome bewe­gin­gen van­uit de heu­pen. Bewust lang­zaam om de cli­max uit te stel­len. Wat niet lang meer zal luk­ken.

Lees ver­der...

0
1 reactie

Sciencefiction voor gevorderden

10/9/2015
sciencefiction

'Wat een rot­streek!'
'Huh? Waar heb je het over?'
'Ach, doe toch niet zo onno­zel. Als­of je niet weet waar ik het over heb.'
'Echt. Ik zweer het je. Waar heb je het over?'
'Over je laat­ste blog­post. Zo mis­se­lijk.'
'Wel­ke laat­ste blog­post? Deze?'
'Nee joh, doe niet zo bij­de­hand. Die waar­in we ruzie heb­ben.'
'Oh ja. Wat is daar­mee?'
'Nou, ik vind het gewoon niet tof dat je dat onli­ne hebt gezet.'
'Maar er staat toch onder dat het fic­tief is.'
'Als­of iemand dat leest.'
'En ik heb onze namen niet gebruikt.'
'Dat wil toch niets zeg­gen. Ieder­een weet dat het over ons gaat omdat jij het geschre­ven hebt.'
'Als­of wij twee bui­ten­aard­se wezens in een ruim­te­schip zijn.'
'Dat doet er niet toe! Hoe meer je erom­heen ver­zint, hoe eer­der de men­sen door­heb­ben dat het over ons gaat.'
'Wat een onzin. Vol­gens jouw logi­ca kan ik dan net zo goed hele­maal stop­pen met schrij­ven.'
'Pre­cies.'
Wat nou, pre­cies.'
'Gewoon. Pre­cies. Dat je maar beter kunt stop­pen met schrij­ven.'
'Hoe­zo dat dan nu weer?'
'Omdat ik het niet leuk vindt dat ons hele heb­ben en hou­den op straat komt te lig­gen.'
'Als­of ik altijd over ons schrijf.'
'Het gaat niet om wat jij schrijft. Het gaat om wat de men­sen her­ken­nen in wat je schrijft.'
'Ik schrijf god­ver­dom­me sci­en­ce­fic­ti­on ver­haal­tjes!'
'Daar gaat het niet om. Je schrijft over rela­ties.'
'Tus­sen aliens!'
'Rela­ties zijn rela­ties. Dat moet jij toch weten.'
'En trou­wens, we ken­nen elkaar net een week.'
'Dat weten je lezers toch niet.'
'Jezus, ik weet gewoon niet wat ik hier nog op moet zeg­gen.'
'Mis­schien kun je toe­ge­ven dat ik ergens gelijk heb. En dat je spijt hebt omdat je me neer­ge­zet hebt als een ver­wen­de bitch die haar zin niet krijgt.'
'Is dat hoe je jezelf her­kent in die blog­post?'
'Ja. Daar hoef je geen lite­ra­tuur voor gestu­deerd te heb­ben.'
'Weet je wat? Je hebt hele­maal gelijk.'
'Zie je wel!'
'Fijn voor je. En rot nu maar op.'
'Kloot­zak!'
'Tering­wijf!'

Lees ver­der...

0
3 reacties

De vijfde dag

04/24/2015

Op de vijf­de dag na het over­lij­den van zijn vader ging Joep weer naar kan­toor. Vroeg in de och­tend. Zoals hij gewoon was te doen ook toen zijn vader nog leef­de. Geen reden tot ver­an­de­ring wat hem betrof.

Er lag een sta­pel­tje post op zijn bureau. Niet zo heel veel meer dan anders na enke­le dagen afwe­zig­heid door bij­voor­beeld vakan­tie of een zaken­reis. Ver­der leek alles het­zelf­de. Nee, alles was het­zelf­de. Behal­ve de ther­mo­staat. Die had iemand weer stie­kem wat hoger gezet. Maar Joep had van­daag geen zin om dat te cor­ri­ge­ren.

Lees ver­der...

0
1 reactie

Derde kerstdag

12/27/2014
Deze blog­post is deel 6 van 7 in de reeks We zijn alle­maal alleen

[Het is zater­dag­och­tend. Suzan en Lau­rens zit­ten aan de keu­ken­ta­fel.]

Waar­om begon je gis­te­ren toch weer over poli­tiek?
...
Nou?
[Iemand staat op.]
Wil je nog wat kof­fie?
Ja begin maar over iets anders. Negeer me maar.
Kof­fie?
Nee ik hoef geen kof­fie.
[Iemand gaat weer zit­ten.]
Nou?
Wat nou?
Nou als in ga ik nog ant­woord krij­gen.
...
[Iemand staat op en schenkt zich kof­fie in.]
Ik dacht dat je geen kof­fie hoef­de.
Klopt. Net niet nu wel.
Lek­ker kin­der­ach­tig.
Nee jij met je geen ant­woord geven op mijn vraag. Dat is pas vol­was­sen gedrag.
...
Nou?
Ik ga me aan­kle­den. We moe­ten nog bood­schap­pen doen.
Jezus! Wat ben jij een eikel!
Nee die broer van jou. Dat is een fij­ne vent.
Wat heeft dat er nu weer mee te maken?
Je wil­de het toch over gis­te­ren heb­ben? Dan kun je het krij­gen ook. Van­af nu ga ik naar geen enkel fami­lie­feest­je als ik weet dat die huf­ter van een broer van jou er ook is.
Het is anders ook jouw fami­lie!
Huh? Waar heb je het over?
Ooit gehoord van schoon­fa­mi­lie? Denk toch na voor­dat je zomaar wat roept.
Wha­te­ver. Ik ga me aan­kle­den.
[Iemand staat op.]
Wha­te­ver wha­te­ver. Praat toch nor­maal. We zijn hier in Neder­land.
Dat zei je broer ook.
Wat? Wat zei je?

Lees ver­der...

0
Geen reacties

Druk

10/8/2014
Deze blog­post is deel 5 van 7 in de reeks We zijn alle­maal alleen
druk

Alexan­dria |Pixa­bay

Suzan keek uit het raam. Bui­ten ston­den alle­maal auto's naast elkaar. Er was slechts één plek­je vrij. Maar omdat links en rechts van het vak nogal slor­dig was gepar­keerd zou het niet mee­val­len om daar nog een auto tus­sen te krij­gen. Mis­schien een heel klein­tje. Zo een­tje die je steeds vaker zag. Met een 45 km stic­ker op de ach­ter­kant geplakt. Ze had zich al ver­schei­de­ne keren afge­vraagd of daar alleen gehan­di­cap­ten in moch­ten rij­den. Vroe­ger had er bij hen in het dorp ook iemand gewoond die gehan­di­capt was. Maar die ging over­al met de rol­stoel naar toe. Bin­nen­kort moest ze toch maar weer eens de par­keer­re­gels op de agen­da zet­ten.

Lees ver­der...

0
Geen reacties