Open huis

Het was een mooi voor­uit­zicht dat ons geschetst werd door de aan­ne­mer. Als wij gedu­ren­de het week­end flink zou­den door­wer­ken aan het ont­man­te­len van de bad­ka­mer en boven­dien de hou­ten vloe­ren uit twee kamers wis­ten te ver­wij­de­ren, dan kon hij zich deze week gaan rich­ten op opbouw- in plaats van afbraak­werk. Ten­slot­te was op don­der­dag­mid­dag de fun­de­ring gelegd voor de uit­bouw van onze slaap­ka­mer en ser­re.

Zo gezegd, zo gesloopt.

Trots stuur­den we op zon­dag­avond de foto's van onze ver­rich­tin­gen. Op wat klei­ne pun­ten na was alles klaar. We had­den zelfs al het puin net­jes opge­ruimd. De plan­ken die fat­soen­lijk waren los­ge­ko­men lagen opge­sta­peld ach­ter op het erf voor 'je-weet-maar-nooit'.

De aan­ne­mer was gema­tigd tevre­den. Waar­om we de bal­ken onder de hou­ten vloer niet ver­wij­derd had­den? Wis­ten wij veel! Moest dat dan?

Maar niet getreurd. Dat zou zijn hulp­je wel even doen voor­dat ze dan ein­de­lijk kon­den begin­nen met het vorm­ge­ven van ons toe­kom­sti­ge huis. Hij zou later op de dag wel een foto van de eer­ste resul­ta­ten door­stu­ren omdat we niet in de gele­gen­heid waren om zelf te gaan kij­ken.

Om 12 uur kre­gen we de vol­gen­de foto bin­nen:

We waren gema­tigd tevre­den.

~ ~ ~

Connect the filter bubbles

Ik werk voor een Ame­ri­kaans beurs­ge­no­teerd bedrijf. Dage­lijks heb ik veel­vul­dig con­tact met mijn Ame­ri­kaan­se collega's. Meest­al gaat dat via email of con­fe­ren­ce calls. Dan beperkt de con­ver­sa­tie zich gro­ten­deels tot werk­ge­re­la­teer­de zaken. Maar daar­naast maken we ook volop gebruik van de chat­func­ti­o­na­li­teit die bin­nen ons bedrijf door ieder­een gebruikt kan wor­den. Omdat dit in veel geval­len 1-op-1 gesprek­ken zijn ligt het voor de hand dat je dan veel meer bespreekt dan alleen werk.

Het is wel­haast onver­mij­de­lijk dat het onder­werp 'Trump' voor­bij komt. En het kan niet anders dat ook onder mijn collega's zowel voor- als tegen­stan­ders van de nieu­we pre­si­dent te vin­den zijn. Zelf schaar ik me onder de tegen­stan­ders van deze in mijn ogen totaal onbe­kwa­me man voor deze posi­tie. Lie­ver stapt hij van­daag nog op dan mor­gen.

Tot nu toe heeft dat (nog) niet tot ver­stoor­de rela­ties geleidt. Spreek ik iemand waar­van ik het ver­moe­den krijg dat hij of zij op Trump heeft gestemd of in ieder geval geen moei­te heeft met deze man als pre­si­dent, dan laat ik wel dege­lijk mer­ken dat ik er heel anders over denk. Meest­al blijft het dan daar­bij. We halen hoog­uit ieder voor zich wat voor­beel­den aan waar­bij we wil­len laten zien hoe de ander zich ver­gist, maar ver­der dan dat gaat het niet.

Omdat we com­pleet ande­re nieuws­bron­nen vol­gen1 die de gebeur­te­nis­sen van de dag (en dat zijn er nogal wat) geheel anders inter­pre­te­ren (of in veel geval­len negeren) pra­ten we langs elkaar heen. Het blijkt heel moei­lijk om toe­na­de­ring tot elkaar te vin­den. In het begin dacht ik nog (van­uit mijn eigen gelijk (of beter: infor­ma­tie­bub­bel) gere­de­neerd) dat een Trump-aan­han­ger de ogen sluit voor zaken die wat mij betreft haar­fijn aan­to­nen dat deze man com­pleet ver­keerd bezig is. Zo werkt het helaas niet. Het omge­keer­de geldt name­lijk ook.

There's so many dif­fe­rent worlds
So many dif­fe­rent suns
And we have just one world
But we live in dif­fe­rent ones.
[Bro­thers in Arms – Dire Straits]

We zit­ten bei­den opge­slo­ten in onze eigen waar­heid waar­door we onbe­reik­baar voor elkaar zijn gewor­den. Het gaat niet om wie er gelijk heeft. Het gaat erom dat we over bepaal­de zaken niet meer diep­gaand met elkaar kun­nen pra­ten wan­neer we niet bereid zijn uit de eigen com­fort zone te tre­den. Maar hoe doe je dat?

Van­daag las ik op nos.nl over de Poli­tie­ke 'anti-Tin­der' die men­sen uit hun fil­ter­bub­bel moet halen. Op de site wordt je op basis van je par­tij­voor­keur in con­tact gebracht met iemand aan de ande­re kant van het poli­tie­ke spec­trum.

Het gesprek wordt inge­leid met een stel­ling, om het ijs te bre­ken. "Daar­na kun je uit­leg­gen waar­om je er zo over denkt", aldus Hou­ben. Bevalt de dis­cus­sie niet, dan kun­nen ze met een druk op de knop een ande­re gespreks­part­ner kie­zen, ver­ge­lijk­baar met sites als Cha­t­rou­let­te.

Gezien de erva­rin­gen met mijn Ame­ri­kaan­se (maar ook met ande­re collega's of wie dan ook) ben ik voor­lo­pig nog wat scep­tisch. Ik denk dat ofwel de dis­cus­sie aan de opper­vlak­te blijft, ofwel men ver­zandt in wel­les-nie­tes uit­wis­se­lin­gen die hope­lijk niet lei­den tot al te grof taal­ge­bruik wan­neer men elkaars stand­pun­ten niet kan waar­de­ren. In het laat­ste geval kun je met een swi­pe de dis­cus­sie beëin­di­gen en in het eer­ste heeft het waar­schijn­lijk niet tot meer begrip voor elkaar gezorgt.

Maar ik kan het mis heb­ben. Er is natuur­lijk een manier om erach­ter te komen.

Klik op de afbeel­ding om naar de site van Waaromkiesjij.nl te gaan.

~ ~ ~

Toen op 15 februari

Waar bleef de (vrije) tijd van 8 t/m 14 febru­a­ri? – 15 febru­a­ri 2016

Een week van alles een beet­je min­der maar wel elke dag blog­gen en een mooie docu­men­tai­re geke­ken.

Geen draai­boek – 15 febru­a­ri 2015

Ik las Levels of Life door Juli­an Bar­nes en was het voor de ver­an­de­ring eens hele­maal eens met de aan­be­ve­ling ach­ter­op: An unres­trai­ned, affec­ting pie­ce of wri­ting, raw and hone­st... Any­o­ne who has loved and suf­fe­red loss, or just suf­fe­red, should read this book, and re-read it, and re-read it.

Duel­le­ren rond­om paard – 15 febru­a­ri 2014

Hier zou, moest, of had iets kun­nen gebeu­ren. Over de moge­lijk­heid van een paard dat kan reke­nen.

Lang­zaam – 15 febru­a­ri 2013

"Je loopt, je rent, je leeft, je doet!" zei Moni­que. En dat klopt.

Stel – 15 febru­a­ri 2012

Stel, jij bent mij
En ik, ik ben jou

Hfst. 1 – 15 febru­a­ri 2011

Mijn niet seri­eus te nemen Hoofd­stuk 1 bij­dra­ge voor Neder­land schrijft een boek op Youzzle.nl

Sur­vi­val of the ARBO fit­test – 15 febru­a­ri 2009

Tij­dens het Dar­win-jaar zorg­de Emiel voor ver­war­ring.


  1. In mijn geval is dat bij­voor­beeld de 100 dagen upda­te die The Guar­di­an ver­zorgt en de web­si­te What The Fuck Just Hap­pe­ned Today door Matt Kiser 

Waar rook is was gelukkig geen vuur

De hove­nier die bij ons nieu­we huis bezig is met orde in de tuin te schep­pen (en een hoop troep eruit) schijnt ook lid te zijn van de vrij­wil­li­ge brand­weer. Dat hoor­den wij vori­ge week. En blijk­baar is het voor hen erg moei­lijk om aan geschik­te loca­ties te komen waar zij kun­nen oefe­nen. Daar­om de vraag of zij ons leeg­staan­de huis een keer­tje moch­ten gebrui­ken nu de ver­bou­wing toch nog moet begin­nen.

Toen we ons ervan ver­ze­kerd had­den dat daar­bij de woning niet in de fik werd gesto­ken of com­pleet onder water zou wor­den gezet stem­den we van­zelf­spre­kend in met dit ver­zoek. Het belang van goed getrain­de brand­weer­lie­den lijkt me evi­dent en daar wil­len we graag een bij­dra­ge aan leveren.

Deze avond was het zover. Voor­dat het team vrij­wil­lers zou arri­ve­ren werd ons huis door de hove­nier-die-nu-brand­weer­man-was hele­maal onder han­den geno­men. Samen met een col­le­ga sjouw­den ze vier rook­ma­chi­nes naar bin­nen die bin­nen de kort­ste keren ervoor zorg­den dat je in geen enke­le kamer nog een hand voor ogen zag. Enke­le fel­le rode lam­pen gaven aan waar een hit­te­bron was. Ook wer­den er twee pop­pen gevuld met zand in de woon­ka­mer en in de bad­ka­mer geplaatst. Dit waren de bewo­ners die gered moesten wor­den. Een geluids­band die afge­speeld werd waar­op iemand con­ti­nu om hulp riep gaf dit alles een sinis­ter sfeer­tje. Het was niet moei­lijk voor te stel­len dat hier echt iets aan de hand was.

Om te voor­ko­men dat voor­bij­gan­gers of nabije buren 112 zou­den gaan bel­len was de oefe­ning natuur­lijk voor­af bekend gemaakt en stond er een bord in de tuin. Zon­der dat zou je zwe­ren dat ons ver­la­ten huis door van­da­len in de hens was gezet want de rook stroom­de op ver­schil­len­de plaat­sen in dik­ke wol­ken naar bui­ten. Heel vreemd om je nieu­we huis er zo bij te zien staan.

Voor de vrij­wil­li­ge brand­weer die inmid­dels was gear­ri­veerd bleek het een gewel­di­ge plek te zijn om te oefe­nen. Omdat de loca­ties zoals gezegd spaar­zaam zijn weten de mees­te leden vaak al waar ze naar toe gaan of hoe het huis van bin­nen in elkaar zit. Nu was het voor hun alle­maal nieuw. Na afloop kwam er daar­om al snel een ver­zoek of ze bin­nen­kort nog een keer met een ander team kon­den langs­ko­men. Ook hier heb­ben we ja tegen gezegd. Laat ze ons huis en de weg er naar toe maar goed leren ken­nen. Je hoopt dat het nooit nodig is, maar kwaad kan het niet.

~ ~ ~

Toen op 13 februari

Heeft u het bon­ne­tje nog? Nee, wel de blog­post – 13 febru­a­ri 2016

Ook mijn twee­de paar sur­vi­val­schoe­nen ver­toont scheu­ren. Zou ik ze nog kun­nen rui­len?

Ont­span­ning – 13 febru­a­ri 2015

De tv-serie is de roman van nu. Zo las ik ergens.

Snel – 13 febru­a­ri 2013

Een nieu­we (her/door)start op het hard­loop­front. Maar heeft dit nog wel nut op mijn ver­ge­vor­der­de leef­tijd?

Making the Dif­fe­ren­ce – 14a – 13 febru­a­ri 2012

De terug­kom­dag was aan­ge­bro­ken waar­op we reken­schap moesten afleg­gen over ons 100 dagen plan nu er 98 dagen van ver­stre­ken waren.

CITO-toets 2012 – 13 febru­a­ri 2011

Per toe­val kreeg ik een uit­ge­lek­te ver­sie van een CITO vraag over soci­al media gebruik in han­den. Fas­ci­ne­rend om te lezen.

Watermanagement

Het is met het hui­di­ge weer (en de puin­hoop ach­ter het huis) moei­lijk voor te stel­len maar er komt een peri­o­de dat we een tuin gaan heb­ben die in vol­le bloei zal staan. Dan zul­len we natuur­lijk regel­ma­tig water nodig heb­ben om de beplan­ting goed te kun­nen ver­zor­gen. Om dat op een ver­ant­woor­de wij­ze te doen heb­ben we van­daag al een water­pomp laten slaan. Vol­gens de buur­man zit er op een diep­te van acht meter grond­wa­ter van zoda­ni­ge kwa­li­teit dat we niet die­per hoe­ven te boren. Of het water ook geschikt is om de vij­ver mee te ver­ver­sen moet nog blij­ken.

Grond­boor­man Men­no arri­veer­de iets later dan gepland van­we­ge de glad­heid op de weg. Hij liet er geen gras over groei­en en ging met­een aan de slag. Ik wil­de hem ver­der niet sto­ren dus heb helaas niet kun­nen vra­gen wat hij alle­maal heeft gedaan om de water­pomp te instal­le­ren. Zelf was ik bin­nen bezig met het slo­pen van de keu­ken waar­door ik niet alles mee­ge­kre­gen heb.

In ieder geval had hij op een gege­ven moment veel water nodig nadat hij met een grond­boor een diep gat had gemaakt en daar een buis in had laten zak­ken. Met de Lin­ge voor de deur was dat geen pro­bleem. Kwes­tie van slang uit­rol­len en in het water han­gen en dan een pomp aan­zet­ten. Waar­schijn­lijk wordt op die manier door de druk van het water het gat ver­der uit­ge­diept of schoon­ge­spoeld. Moet ik mis­schien nog een keer­tje opzoe­ken.

Ver­vol­gens werd er een twee­de buis in het uit­ge­spoel­de gat gezet. Als van­zelf gleed deze naar bene­den tot net boven het grond opper­vlak. De bui­ten­ste buis werd ver­wij­derd en de bin­nen­ste buis werd afge­dopt. Later komt hier een aan­sluit­stuk op naar de kraan die we in de schuur gaan beves­ti­gen. In de tuin maken we diver­se sproei­pun­ten die water krij­gen via de pomp.

En klaar is Men­no de grond­boor­man!

Een video die is geplaatst door Peter Pel­le­naars (@peterpellenaars) op

~ ~ ~

Toen op 11 februari

Wel­kom in de toe­gangs­eco­no­mie! – 11 febru­a­ri 2016

Onder een upda­te op mijn facebook tijd­lijn ver­scheen een mooie reac­tie. Die heb ik voor de zeker­heid ook maar op mijn blogsite gezet. Want ik heb nogal een knip­per­licht­re­la­tie met dat facebook.

Klik­bord – 11 febru­a­ri 2015

Het was een app die ik op mijn eer­ste iPad van­af het begin erg fre­quent gebruik­te, Flip­board. Nu is er een desktop­ver­sie.

not­jus­t50­books – 11 febru­a­ri 2013

Ik kreeg een uit­no­di­ging om mee te doen aan een blogtour­nee. We gaan schrij­ven over een boek waar­van ik de titel nog niet mag ver­klap­pen.

post­nl – 11 febru­a­ri 2012

Bas van post­nl kwam een pak­ket­je afge­ven. Maar er was nie­mand thuis. De vraag is nu waar het pak­ket­je is geble­ven.

Toen op 9 februari

Waar­om je geen expert hoeft te zijn om ken­nis te delen – 9 febru­a­ri 2016

"Blog­gen uit nieuws­gie­rig­heid is kwets­baar­der maar ook weer niet, want je kunt veel mak­ke­lij­ker toe­ge­ven dat je iets niet weet." Wij­ze woor­den van Elja.

Rouw werk – 9 febru­a­ri 2015

Juli­an Bar­nes schreef een boek over de peri­o­de nadat zijn vrouw kwam te over­lij­den. Ter­wijl ik het las kreeg ik een tele­foon­tje met een triest bericht.

Een geslo­ten boek – 9 febru­a­ri 2014

Maartje Wor­tel maakt in haar roman IJs­tijd een ver­ge­lij­king tus­sen het lezen van boe­ken en het kij­ken naar een gelief­de. Dat zet me aan het den­ken.

Alles – 9 febru­a­ri 2013

Is er een auteur van wie ik alles lees? Jaze­ker!

Kap­stok – 9 febru­a­ri 2012

Ooit las ik over de Mne­mo­tech­niek en sinds­dien pro­beer ik het in ver­sim­pel­de vorm toe te pas­sen. Voor­al op mijn werk heb ik er pro­fijt van.

Voor een bete­re wereld – 9 febru­a­ri 2011

We zijn in oor­log en van ieder wordt ver­wacht een bij­dra­ge te leveren. Wat is mijn inzet voor een bete­re wereld?

Puinzooi

De ste­nen die ik afge­lo­pen zater­dag opdiep­te van­uit een kuil naast het kip­pen­hok waren ach­ter­af gezien een voor­bo­de van wat nog komen ging. Over­al waar we de grond in gaan stui­ten we op gigan­tische brok­ken steen of beton. Inmid­dels heb­ben we al twee extra con­tai­ners moe­ten bestel­len om het puin te laten afvoe­ren. En het ein­de is nog niet in zicht.

Er was zelfs een moment dat er over­wo­gen werd om een nog gro­te­re kraan te laten komen omdat dege­ne die tot dus­ver al het grond­werk geklaard had een plaat beton niet uit de grond wist te trek­ken of kapot te mep­pen in klei­ne­re stuk­ken. Het was nota bene de fun­de­ring voor een ielig klein muur­tje. Uit­ein­de­lijk is het met veel moei­te en vak­man­schap van de machi­nist toch gelukt.

Ook hele­maal ach­ter in de tuin waar de uit­bouw van de schuur is gepland is het raak. De vier gaten die nodig zijn voor de twee span­ten die het dak moe­ten dra­gen lever­den bijna een vol­le con­tai­ner puin op. Onvoor­stel­baar.

Ondanks deze klei­ne tegen­slag die voor wat ver­tra­ging in de plan­nig zorgt begint het geheel toch al wat over­zich­te­lij­ker te wor­den. De con­tour­en van de tuin met vij­ver komen heel lang­zaam tevoor­schijn. Niet slecht na amper een week hard door­wer­ken.

~ ~ ~

Toen op 7 februari

Ik kan het niet en ik wil het niet – 7 febru­a­ri 2016

Lan­ge tijd dacht ik dat ik het kon. Maar dat was een mis­vat­ting. En ik heb me er bij neer­ge­legd dat ik het niet kan.

You put together two things – 7 febru­a­ri 2015

In de roman Levels of life door Juli­an Bar­nes spe­len hete lucht­bal­lons een belang­rij­ke rol. Ooit stap­te ik ook eens in zo'n mand­je en steeg op tot boven de wol­ken. Wat een gewel­di­ge erva­ring was dat!

Afre­ke­ning – 7 febru­a­ri 2014

Ik zag een afle­ve­ring van Na de bevrij­ding en volg­de adem­loos de bele­ve­nis­sen van Ger­rit.

Stem­men – 7 febru­a­ri 2012

Soms is het te druk in mijn hoofd. Hoor ik te veel stem­men. Zijn het te veel ver­ha­len die om aan­dacht vra­gen. Met als resul­taat dat alles aan me voor­bij gaat en niets blijft han­gen.

Nagel­bij­ten ver­bo­den – 7 febru­a­ri 2011

Ein­de­lijk heb ik een nieu­we tand­arts gevon­den in Arn­hem. Een tand­art­sin nog wel. En ze kwam met­een met een cre­a­tie­ve oplos­sing om mijn sche­ve voor­tan­den er wat min­der scheef bij te laten staan.

Gees­te­lij­ke dek­man­tels – 7 febru­a­ri 2010

God bestaat niet. Reli­gie maakt meer kapot dan je lief is. En alle mon­ni­ken en non­nen kun­nen maar aan één ding den­ken. Net als ik...

Het bus­hok­je dat geen bus­hok­je was – 7 febru­a­ri 2009

Ik reed op een fiets van teer en was één met de weg. Ofte­wel, de zon scheen onbarm­har­tig in mijn nek en naast de man met de hamer lag ook nog een zon­ne­steek op de loer.