Daar gaan we weer

Vorig jaar zomer, net voordat mijn drie weken vakantieperiode zou beginnen moest er een beslissing genomen worden of er iemand vanuit ons kantoor eind augustus naar de VS zou gaan voor een workshop. Het lot viel op mij. Hoofdzakelijk omdat er verder niemand aanwezig was om uit te kiezen. De rest was namelijk al op vakantie.

Vandaag zat ik in een soortgelijke situatie. Eigenlijk ben ik de hele week vrij (overschot aan vakantiedagen die op moeten voordat ze op 1 juli vervallen), maar we hadden een projectbespreking waar ik graag bij wilde zijn. Aan het eind van de dag brachten we verslag uit aan enkele managementsleden in de VS. Al snel kwam het onderwerp op een eventuele workshop die eind augustus georganiseerd moest gaan worden en wie daar dan vanuit Ede bij zou moeten zijn.

Daar gaan we weer dacht ik.

Groot verschil in vergelijking met vorig jaar was dat we nu met meerderen de beslissing konden nemen. En daar kwam een mooi compromis uit. Misschien konden we deze keer eens gezamenlijk gaan. Dan stond je er tenminste niet alleen voor tijdens de eerste kennismaking met een nieuw reisdoel. Want rondvraag leerde dat op een kleine uitzondering na iedereen nog nooit in Rusland was geweest. Zeker niet in Chelyabinsk.

Of het allemaal doorgaat is afwachten. Maar mocht het zover komen dan is het toch weer een heel bijzondere bestemming die ik af kan vinken op mijn zakelijke reislijst.

Chelyabinsk

Is Harreveld een run te ver?

Het lijkt een terugkerend fenomeen te worden. In de aanloop naar een survivalrun raak ik ofwel geblesseerd ofwel er zijn andere redenen waarom ik niet aan voldoende trainingsuren kom. Ook nu weer.

Komende zondag staat voor mij de laatste survivalrun voor dit seizoen op de agenda. In Harreveld konden we >> lees verder