Peter Pellenaars

Wanhoop – Nabokov

Het invullen van een declaratieformulier na een kort zakenreisje naar het buitenland is tegenwoordig een bezigheid op zich. Op mijn bureau heb ik een stapel bonnetjes en ander bewijsmateriaal voor me liggen.¬†Moedeloos blader ik door de verkreukelde papiertjes, op zoek naar de dagkoers voor de Britse pond. In de kantlijn van mijn heenticket naar Birmingham zie ik het woordje ‘Wanhoop’ staan. En daaronder, ‘Nabokov‘. Ik had het er zelf op geschreven terwijl de steward uitleg gaf over hoe de nooduitgang te openen. Schuin voor me, aan de andere kant van het gangpad, zat mijn vermeende dubbelganger. Wat ik zo van achter kon zien, was dat hij lichtelijk kalend was.
Later, op mijn hotelkamer heb ik geprobeerd te ontdekken of dat ook bij mij het geval was. Lees verder...