Peter Pellenaars

Prachtig

Na twee keer tevergeefs thuis te zijn gebleven zou vandaag dan toch echt (Zeker weten? Ja, echt!) de houtkachel geleverd worden. Voor of na de middag? Tussen twee en drie uur (Zeker weten? Ja, echt!) om precies te zijn. Voor de zekerheid nam ik de hele dag vrij. Lees verder...

Verhuisbericht

En zo zijn we ruim een maand verder sinds mijn vorige blogpost. Een maand die volledig in het teken heeft gestaan van de verhuizing naar ons nieuwe adres in Bemmel.

Op maandag was het zover. Om kwart voor drie stond de inspectie gepland voor de overdracht en om half vier moesten we bij de notaris zijn. We hebben het net gehaald. Dachten we zondagavond het huis in Arnhem helemaal leeg te hebben, toen we maandagochtend binnenkwamen bleek dat niet het geval. In elke kamer lag nog wel iets dat opgeruimd of losgemaakt moest worden voordat we konden schoonmaken. Lees verder...

Eén ei was geen paasei

En opnieuw kan de beschuit met muisjes op tafel gezet worden. Deze keer voor de komst van het eerste kuikentje bij onze nieuwe woning. Het is een bewonderenswaardige prestatie van de kip om onder de chaotische omstandigheden die gepaard gaan met de uitgebreide verbouwing aan ons huis toch uiterst stoïcijns drie weken lang op haar post te blijven. Maar het resultaat is er dan ook naar. Een schatje! Lees verder...

Wie eet wie?

Voor haar verjaardag had Inge planten of vissen gevraagd voor in de moerasvijver bij onze nieuwe woning. Ik besloot voor de vissen te gaan. Het moesten exemplaren zijn die niet al te groot zouden worden en liefst met een niet al te opvallende kleur tegen de vele reigers die de omgeving bevolken. Want bij de moerasvijver hadden wij geen bescherming in de vorm van netten of iets dergelijks gepland. Lees verder...

Broedgetij

De merel die zo slim is geweest om een nestje onder onze carport te bouwen was vanochtend weg. We vreesden het ergste. Zou het de eksters of vlaamse gaaien gelukt zijn de eitjes weg te roven?

Inge kon het niet laten om een kijkje te nemen. En ja hoor, de eitjes waren verdwenen. Maar daarvoor in de plaats lagen er een viertal oerlelijke babymerels te pitten. Niet lang daarna kwamen de vader- en moedermerel al aangevlogen. Hun bek vol met pieren en insekten. Op het dak zaten enkele eksters de boel nauwlettend in de gaten te houden. Zouden ze zo slim zijn om hun prooi eerst nog wat in gewicht te laten groeien voordat ze de aanval inzetten? Lees verder...

Eitjes leggen, niemand zeggen

Binnenkort is het pasen. Dat weet ik omdat er op kantoor de afgelopen tijd steeds vaker paaseitjes opdoken. Ze lagen plots in de koffiehoek, rolden voorbij tijdens vergaderingen, stonden in de aanbieding bij de kassa in het bedrijfsrestaurant, of zaten te kijk in schaaltjes op de afdeling. Net als pepernoten in de maanden vooraf aan Sinterklaas vormden ze al snel een ware plaag. Lees verder...

Hindernisbaan

Omdat ze op donderdag en vrijdag een aantal bomen kwamen afleveren moesten alle planten die we overgebracht hadden en strategisch in de tuin hadden geplaatst alsnog weer aan de kant worden gezet. Maar waar naar toe for the time being? Onder de schuur? Achter de schuur? Tegen de rij coniferen? Lees verder...

Vier pannenbier alstublieft

Het waren twee fantastische dagen. Maar zwaar. Ontzettend zwaar.

Na de eerste dag vanaf half acht bezig te zijn geweest met het overhevelen van oude dakpannen van de ene kant van het dak naar de andere kant dacht ik ‘s avonds nog best wel fit te zijn. Totdat ik thuis op de bank viel en niet veel later ontzettend kramp kreeg in mijn linkerbeen. Alle magnesiumtabletten ten spijt die ik de afgelopen weken heb geslikt. Lees verder...