Yes, I can change (because I have to)

Het boek is uit. Vluchten kan niet meer:

We can’t plead ignorance, only indifference. Those alive today are the generations that came to know better. We have the burden and the opportunity of living in the moment when the critique of factory farming broke into the popular consciousness. We are the ones of whom it will be fairly asked, ‘What did you do when you learned the truth about eating animals?’
[p.252, ‘Eating Animals’, Jonathan Safran Foer] Lees verder...

Vluchten kan niet meer

Gisteravond had ik blijkbaar de koelkast niet handig ingeruimd na het eten want deze ochtend viel er een bakje uit wat ik nog maar net kon opvangen. Er zat een stuk sparerib in wat overgebleven was van het avondeten. Met een dubbel gevoel zette ik het bakje weer terug. Ja, ik had het tijdig weten te vangen voordat het op de grond zou zijn gevallen. Nee, ik zou het hoogstwaarschijnlijk niet meer opeten. Tussen gisteravond en vanmorgen zat namelijk weer een stuk tekst van Jonathan Safran Foer wat ik gelezen had. De titel was ‘Slices of Paradise / Pieces of Shit’, en vormt het zesde hoofdstuk in Eating Animals. Lees verder...

Broodje beenham

What Jacob R ate for breakfast on the morning of February 21, 1877
Fried potatoes with onion. Two slices of black bread.
[p.205, Everything is illuminated, Jonathan Safran Foer]

Deze morgen at ik een broodje beenham. Niet thuis in de keuken aan de eettafel gezeten of staande bij het aanrecht. Maar in de auto. Onderweg naar kantoor. Ik had vier broodjes gesmeerd. En meestal eet ik het eerste pas wanneer ik op kantoor ben. Daar haal ik wat automatenkoffie terwijl de pc opstart. Tijdens het lezen van de email begin ik dan aan mijn ontbijt. Lees verder...