Peter Pellenaars

Hand in hand over de Mandelabrug

In de beginjaren van het uitgaansleven van onze jongste zoon werden wij ‘s nachts een keer wakker gebeld met het alarmerende bericht dat hij op de Mandelabrug van zijn fiets was getrokken en in elkaar geslagen door enkele opgeschoten jongens. Achteraf gezien is hij er met wat kleerscheuren en verwondingen aan gezicht en handen redelijk goed van afgekomen. Maar de schrik zat er natuurlijk goed in. Lees verder...

Het zal je wijk maar wezen…

Vanochtend vertrok ik iets later dan gewoonlijk naar het werk. Toen ik de straat uitreed begon juist het nieuws van 7 uur. Op Omroep Gelderland wordt dat eerst voorafgegaan door lokale berichten uit de regio. Er werd een melding gemaakt over een overval met dodelijke afloop in Arnhem. Ook bij het ‘gewone’ nieuws kwam deze gebeurtenis voorbij. Ik had er eerder die ochtend al over gelezen na het opstaan wanneer ik vluchtig door het laatste nieuws blader om wakker te worden. Lees verder...

Heeft u het bonnetje nog? Nee, wel de blogpost.

Deze blogpost is deel 26 van 53 in de reeks Survivalrun

Toch wel fijn, een kleinzoon te logeren. Nu konden we tenminste lekker uitslapen tot 7:00 uur deze vrije zaterdagochtend. Afijn, zo was ik in ieder geval enkele uren later voor de ergste drukte in de stad. Ik moest namelijk weer een bezoekje gaan brengen aan de Runnersworld vestiging aldaar (onlangs verkozen tot de beste in Nederland). Mijn tweede paar Brooks Cascadia 10 vertoont helaas hetzelfde euvel als het eerste paar: flinke scheuren aan de zijkant ter hoogte van mijn kleine teen. Lees verder...

Kapper

Vanochtend was het weer eens tijd om een bezoekje aan de kapper te brengen. Inmiddels heb ik na vele omzwervingen en meer en minder goede ervaringen een vast adres gevonden in de binnenstad van Arnhem. Niet echt om de hoek (de Turkse kapper annex gezichtsmasseur alsook nekwervelkraker in ons buurtwinkelcentrum zou eerder voor de hand liggen, maar daar mag ik niet meer naar toe; nee, ik mag niet klagen…) maar wel betrouwbaar. Fijn is ook dat, ondanks dat ze pas om 9:00 uur opengaan, je er toch al een kwartiertje eerder naar binnen kunt. Met een kopje koffie en de krant is het dan aangenaam wachten in de wetenschap dat je binnenkort als eerste geholpen gaat worden. Aldus liep ik deze ochtend rond half negen over het plein voor de Eusebius kerk richting de kapsalon. Inmiddels was de mist wat meer opgetrokken zodat ik de kerk nu wel op de foto kreeg, iets wat me eerder vanaf de Nelson Mandela brug niet zou zijn gelukt want daar hing een stevige nevel boven de Rijn die het uitzicht op de stad geheel ontnam. Lees verder...