37,54 – 45,57 km (dag 7)

Gelukt! Zeven dagen op rij heb ik ‘s avonds mijn hardloopoutfit aangetrokken om een rondje te gaan rennen. Het viel me alleszins mee. Niet altijd het rennen zelf, maar wel om te gaan. Op sommige dagen keek ik er in de loop van de dag zelfs al naar uit. Een goed teken.

Wat nu? Gewoon door blijven gaan? Want eerlijk gezegd was het eerder een opwelling om op deze manier weer vaker te gaan rennen. Ik bracht het dan wel serieus met mijn regels waaraan ik moest voldoen1 maar dat was meer voor de vorm.

Vooralsnog bevalt het me goed. Het heeft me ook weer aan het bloggen gebracht. Laat ik daarom dit experiment minimaal een weekje doortrekken en zie wat er van komt. Over drie weken vertrek ik naar Cluj en dan wil ik dat het dagelijks/regelmatig hardlopen weer helemaal in mijn systeem zit zodat ik daar ook voldoende trainingskilometers maak om mijn loopritme niet voor de zoveelste keer volledig te verstoren (lees: stil te leggen).

Ik heb me trouwens aangemeld voor de Bridge to Bridge run in Arnhem op 9 september. Net als een aantal jaar geleden opnieuw voor de 10 Engelse mijlen (16,09 km). Dat betekent nog heel wat trainingsuurtjes wil ik die afstand een beetje naar tevredenheid uitlopen. Vandaag liep ik de helft. Zonder pauze weliswaar maar nog wel erg langzaam. Voorlopig maak ik me geen zorgen. Het is nog een kleine drie maanden voordat zover is dus genoeg tijd om me voor te bereiden.

Ook heb ik eindelijk nieuwe hardloopschoenen gekocht. Van de twee paar die ik had was de demping zo goed als verdwenen en de zolen hadden hun beste tijd gehad. Omdat er lustig met vaderdagskorting werd gestrooid kon ik het me veroorloven om twee paar Asics aan te schaffen. De grijze GT-2000 heb ik deze avond uitgeprobeerd en ze zaten als gegoten. Morgen is de zwarte uitvoering aan de beurt.

Verder heb ik een setje wireless oordopjes besteld. Nu ik m’n iPhone bij me heb kan ik af en toe wat muziek luisteren mocht ik die extra motivatie nodig hebben. Omdat die dopjes meestal niet goed in mijn oor blijven zitten ben ik voor een andere uitvoering gegaan. Het is een soort beugel die achter je hoofd zit en de dopjes bevestig je om je oor waarbij ze tegen je jukbeenderen drukken. Zo blijven je oren vrij voor omgevingsgeluid (wel zo veilig bij het rennen op de openbare weg) en wordt de muziek door trilling overgedragen2. Schijnt goed te werken als ik de vele recensies lees. We gaan het horen.

Morgen (zondag) worden ze bezorgd. Nooit geweten dat dat ook kan.

~ ~ ~

Toen op 16 juni

Ik (her)las The Secret History – 16 juni 2016

Spiegeltje, spiegeltje – 16 juni 2015

50books – vraag 23 – 16 juni 2013

Regen – 16 juni 2012

Nachtelijke omzwervingen – 10 juni 2009

~ ~ ~


  1. Iedere dag, minimaal 4,5 km en in een tempo sneller dan 7 minuut per kilometer. 

  2. Wil je meer weten, kijk dan op de site van AfterShokz

30,53 – 37,54 (dag 6)

Een run om snel te vergeten. Het was veel te warm. En natuurlijk liep ik juist in de eerste kilometers best wel lekker en daardoor iets te ver door in mijn enthousiasme. Na 3,5 kilometer was het echter gedaan met het lekkere lopen. Het was alsof alle energie die nog in mij zat na een dag hard werken op kantoor in één keer verdwenen was. Er zat niets anders op dan regelmatig een stuk te wandelen afgewisseld met wat lusteloos rennen. Ik was blij dat het er op zat.

Wat zou het betekenen? Dat het dagelijks rennen z’n tol begint te eisen? Maar zo veel / zo hard ren ik nog niet. Ik bedoel, als ik iedere dag naar het station in Elst zou moeten fietsen dan lijkt me toch ook niet dat ik na zes dagen al moet afhaken. Of is dat te makkelijk geredeneerd? Hoe weet ik zo zeker dat ik zonder problemen iedere dag naar het station kan fietsen terwijl ik dat al jaren niet meer heb gedaan (iedere dag fietsen dus)? Soms vergeet ik dat ik ouder word en niet jonger. Dat zal z’n effect hebben op fysieke gesteldheid en conditie indien ik daar niet voldoende aandacht aan besteed.

Tot aan de verhuizing/verbouwing begin vorig jaar ging het allemaal redelijk lichamelijk gezien. Op z’n tijd een blessure veroorzaakt door de survivalrun maar dat was het wel. Maar daarna is het eigenlijk alleen maar bergafwaarts gegaan. Weliswaar kende ik korte periodes waarin het sporten naar omstandigheden goed ging, maar te vaak kwam er een blessure of ander ongemak tussendoor die het ritme verstoorde. Dat in combinatie met het vaker moeten reizen vanaf november vorig jaar heeft me helemaal uit het ritme gehaald tot aan het punt dat ik meer niet dan wel ging sporten.

Eigenlijk mag het dus een wonder heten dat ik tot nu toe ongeschonden en zonder al te veel problemen door de eerste week heen schijn te komen. Laat ik daarom niet klagen en gewoon genieten van het feit dat ik weer dagelijks aan sport doe (en er dagelijks over blog).

En voor degenen die benieuwd zijn naar mijn gewicht van de dag => 70,5 kg. Ineens gaat het weer naar beneden zonder dat ik daarvoor een oorzaak kan bedenken anders dat onze weegschaal misschien aan vervanging toe is.

~ ~ ~

TOEN OP 15 JUNI

Is Harreveld een run te ver? – 15 juni 2016

Geen geheimen mee in het graf – 15 juni 2015

Schijn een lichie vol mindfulness – 15 juni 2015

Niet het liefdesleven van Peter P. – 15 juni 2014

Het is de wind – 15 juni 2013

~ ~ ~

23,02 – 30,53 km (dag 5)

Het miezerde licht toen ik deze avond thuiskwam. Een grijs wolkendek bedekte alles. Somber weer wat op mij altijd een positief effect heeft. Ik mag dat wel na vele dagen hoge temperaturen met weinig tot geen regen (of als uiterste extreem een hevige wolkbreuk die alles onder water zet).

Voor mij was het dus geen straf om een rondje te gaan joggen.

Gisteravond had ik voor op de iPhone een running app geïnstalleerd. Met de app die bij mijn gps horloge hoort kan ik wel zien wat mijn activiteiten zijn, maar niet een nieuwe activiteit opstarten. In principe zou dat genoeg moeten zijn want het idee was om mijn iPhone alleen maar mee te nemen zodat ik onderweg bereikbaar zou zijn.

Inmiddels had ik echter bedacht dat het ook wel handig zou zijn wanneer Inge via live tracking van mijn run kon volgen waar ik ergens was. Het wil nog wel eens gebeuren dat ik vooraf zeg dan ik slechts een klein stukje ga lopen terwijl ik onderweg ineens de geest krijg om wat langer weg te blijven. Of ik neem een verkeerde afslag waardoor ik noodgedwongen wat extra kilometers moet afleggen.

Die optie zat helaas niet op de huidige app.

Na wat rondzoeken kwam ik uit bij de Runkeeper app die ik in het verleden blijkbaar ook al eens heb gebruikt, want ik kreeg de melding dat mijn emailadres al geregistreerd was toen ik probeerde een account aan te maken. Nadat ik Inge een linkje1 had gestuurd waarmee ze mij in de gaten kon houden ging ik op pad.

Bij het oversteken van de Betuwelijn heb ik even wat oefeningen gedaan en een foto gemaakt vanuit de app. Die wordt dan als het goed is ook in de log van de betreffende run opgeslagen.

Eenmaal weer thuis ben ik me meteen gaan wegen om te zien of de stijgende lijn zich nog steeds doorzet: 71,6 kg! Ja, dus…

~ ~ ~

Toen op 14 juni

Gelukkig hebben we de polygamie nog – 14 juni 2016

Omkering van de feedback loops – 14 juni 2015

Boodschappenlijstje – Vakantie – 14 juni 2011

~ ~ ~


  1. Wil je zelf ook eens zien waar ik zoal mijn rondjes loop, klik dan op deze link

18 – 23,02 km (dag 4)

Sinds ik op zondag met dit experiment begonnen ben om iedere dag te gaan joggen ontwaar ik een stijgende lijn. Niet zoals je zult denken dat ik harder ga lopen of meer conditie opbouw. Nee, de stijgende lijn heeft vreemd genoeg te maken met mijn lichaamsgewicht:

maandag – 70,1 kg
dinsdag – 70,5 kg
woensdag – 71,0 kg

Wat is hier aan de hand?

Vooralsnog heb ik geen flauw idee. De weegschaal kan kapot zijn. Misschien eet ik de afgelopen dagen onbewust veel te veel omdat ik denk dat het er toch wel weer afgelopen wordt. Of zou het joggen een verstoppingseffect hebben?

Nu is het niet alarmerend. Tenslotte ben ik niet gaan rennen om af te vallen. Alleen als het in dit tempo doorgaat dan passeer ik over een kleine drie weken al de 80 kg grens. Dat is dan weer overdreven.

Verder ging het vandaag redelijk. De temperatuur was wat mij betreft een stuk aangenamer en de zon hield zich de meeste tijd verscholen achter de wolken. Wat ik wel merkte was een moeheid in mijn benen die ik er niet kon uitlopen. Na vijf kilometer hield ik het dan ook voor gezien.

Het was tevens de eerste keer dat ik weer eens met een armband liep waar mijn iPhone in kan. Een aantal jaar geleden ben ik overgestapt op een gps sporthorloge en dat is me altijd goed bevallen. Maar hier in het buitengebied loop ik vaak in mijn eentje door de wijde omgeving te rennen zonder dat ik iemand kan bellen in het geval er iets zou zijn. Of dat Inge mij zou kunnen bellen.

Dus toch maar weer zo’n drager aangeschaft want de oude die ik gevonden had was te klein voor de iPhone die ik momenteel heb. Ik kan nu voortaan ook foto’s onderweg maken. Wat ik natuurlijk vergeten was, vandaar een kiekje op ‘t eind toen ik bijna weer thuis was. Ietsjes verderop aan de rechterkant.

~ ~ ~

TOEN OP 13 JUNI

(Hoe) bepaal ik dat? – 13 juni 2016

Yes, we can change. Today! – 13 juni 2015

Tunderman met de Thunderclap – 13 juni 2014

Boodschappenlijstje – Doe het zelf – 13 juni 2011

~ ~ ~

13,47 – 18 km (dag 3)

Deze avond zaten er veel vissers aan de Linge. Ik had ze gezien toen ik voor de verandering een weg binnendoor genomen had omdat er een lange file op de snelweg stond. De hengelaars hadden gemiddeld zo’n 100 meter tussenruimte om niet te veel in elkaar viswater te zitten.

Er was een tijd dat ik ook regelmatig ging vissen. We moeten daarvoor terug naar de periode dat ik een jaar of vijftien was. Vooral wanneer we gedurende de zomer op de camping zaten trok ik er geregeld op uit met mijn visgerei. Op een half uurtje lag een grote vijver verscholen in de bossen. Daar zocht ik een mooi plekje op en bracht daar soms wel een hele dag in mijn eentje door voorzien van voldoende eten, drinken en boeken.

Niet dat ik veel ving. Wat me veel meer aantrok was de rust aan de waterkant, weg van de drukte. Toen al.

Wat ik me herinner is dat er best veel jongeren van mijn leeftijd naar die vijver trokken. Sommige herkende ik van de camping, maar lang niet iedereen. Waarschijnlijk kwamen ze uit de nabijgelegen dorpen.

Aan de Linge zag ik echter geen enkel jongere. Alleen maar blanke mannen op vergevorderde leeftijd. Met heel veel verschillende soorten hengels en vooral heel veel kampeerspullen. Het leek wel of ze de volledige zomervakantie aan de oever wilden doorbrengen.

Maar toen ik niet veel later vanaf de andere kant weer aan kwam rennen waren de meesten verdwenen.

~ ~ ~

Toen op 12 juni

Rondje pijnvrij – 12 juni 2016

We zijn er bijna… – 12 juni 2015

Electric avenue – 12 juni 2012

Sterk woud – 12 juni 2009

~ ~ ~

6,27 – 13,47 km (dag 2)

Vanochtend had ik me voorgenomen om bij thuiskomst na het werk eerst te gaan hardlopen voordat ik andere dingen zou doen. Mijn hardloopkleren lagen al klaar in de hal zodat ik er meteen mee geconfronteerd werd. Geen excuus. Omkleden en gaan met die banaan! (Niet echt natuurlijk want die had ik al op voordat ik de voordeur uit was.)

Zonder erbij na te denken liep ik hetzelfde rondje als gister. Het was opnieuw erg zonnig en benauwd. Niet de meeste ideale omstandigheden voor mij. Maar ik heb mij voorlopig geen ander doel gesteld dan minimaal 4,5 km (of 5 km) te joggen in een tempo wat in ieder geval sneller dan 7 minuut per kilometer moet zijn. Dus ik hield een rustig looptempo aan en deed opnieuw enkele rek- en strekoefeningen aan het einde van de route. Voor ik het wist zat het rondje er alweer op. Dag 2 kon ik afvinken.

Achter het huis nam ik de tijd om goed uit te zweten voordat ik onder de douche zou gaan. Omdat ik mijn bril niet op had zag ik niet meteen dat er een heleboel kleine zwarte beestjes voor mijn voeten uitsprongen. Inge wees me erop. Ze had me enkele dagen eerder wat foto’s opgestuurd toen ik nog in Cluj zat. Nu kon ik ze met eigen ogen zien (nadat ik mijn bril had opgezet).

Overal krioelde het van de minipadjes. Waar ze vandaan komen is me een raadsel. Volgens Inge hadden verscheidene straten in Bemmel te maken met een ware plaag. Het is te hopen dat het bij ons blijft bij de aantallen die we nu zien. Meer hoeft echt niet.

~ ~ ~

TOEN OP 11 JUNI

Werelden verschil – 11 juni 2016

Bepaal zelf de voorwaarden – 11 juni 2015

Boodschappenlijstje – 18+ – 11 juni 2011

Vinden en zoeken – 11 jun i 2014

Boodschappenlijstje – 18+ – 11 juni 2011

Sterk water – 11 juni 2009

~ ~ ~

0 – 6,27 km (dag 1)

De regels voor het iedere dag joggen.

Heb ik die nodig?

Ja, maar niet al te veel.

Laten we beginnen met de meest voor de hand liggende regel: iedere dag betekent iedere dag. Geen uitzonderingen. In het weekend, op nationale feestdagen, in de winter bij extreme kou of gedurende de zomer wanneer de temperatuur hoog oploopt, er zal gejogd worden.

Vervolgens het joggen zelf. Alleen als mijn looptempo hoger ligt dan 7 minuten per kilometer telt het mee voor de afstand die ik afleg. Langzamer mag, maar dan ben ik aan het wandelen en dat registreer ik niet.

Komen we bij de afstand. Op dit moment wil ik minimaal 4,5 km per dag joggen. Tenminste, als ik dat in één keer doe. Bij een (of meerdere) rustpauze(s) tussendoor gaat de lat naar vijf kilometer.

Ik mag zo vaak een pauze nemen als ik wil, of als nodig is. Het kan dus zijn dat ik op een dag bijvoorbeeld in totaal acht kilometer onderweg ben, waarvan er met tussenpozen twee kilometer wandelend afgelegd worden. Het wandelen gaat af van het totaal.

Maar het kan ook zijn dat ik acht kilometer onderweg ben en er meer dan een uur over doe omdat ik na vier kilometer een kwartier of langer allerlei rek- en strekoefeningen. In dit geval gaat de acht kilometer in de boeken indien ik die oefeningen op dezelfde plek heb uitgevoerd.

Kortom:

  • iedere dag
  • alleen sneller dan 7 minuut p/km telt voor de afstand
  • minimaal 4,5 km, of 5 km indien er eerder gepauzeerd wordt

Voor de rest is alles toegestaan.

‘s Ochtends twee kilometer joggen en het dan ‘s avonds afmaken mag ook. Alleen telt dan nog steeds de regel dat er een onderbreking is geweest, dus is de minimale afstand voor die dag vijf kilometer.

Wanneer ik op een dag vijftien kilometer noteer, wil dat niet zeggen dat ik de tien kilometer kan ‘gebruiken’ om de volgende twee dagen niet te hoeven joggen.

De regels kan ik op elk moment herzien in het geval ik iets over het hoofd heb gezien.

Vandaag heb ik 6,27 km gejogged.

Daarna ben ik in de tuin achter het gras gaan maaien. Dat waren nog eens drie kilometer in wandeltempo.

In het gras vond ik een soort van libelle die niet wegvloog toen ik dichterbij kwam. Het beestje klampte zich aan mijn sleutelbos vast en liet zich niet wegjagen. Ik kon hem/haar van alle kanten op mijn gemak fotograferen. Pas later realiseerde ik me dat ze waarschijnlijk zo rustig was omdat het hele achtergedeelte ontbrak. Zou ik er met de grasmaaier overheen zijn gegaan?

~ ~ ~

Toen op 10 juni

Wat is wijsheid op een openbaar blog? – 10 juni 2016

Hart voor je zaak – 10 juni 2015

Gras – 10 juni 2012

~ ~ ~

Iedere dag joggen

Bij het inpakken van mijn koffer voor de terugreis vanuit Cluj naar huis kwam ik mijn hardloopkleren tegen. Ondanks al mijn goede bedoelingen had ik ze niet gebruikt. Het was niet de eerste keer.

Hoe kon ik ervoor zorgen dat het wel de laatste keer zou zijn?

Te vaak blijkt een bezoek aan Cluj, hoe goed ook voor het teamgevoel funest te zijn voor mijn eigen plannen. Bloggen, lezen en sporten schiet er regelmatig bij in. De werkdagen zijn lang en de avonden op een uitzondering na gevuld met etentjes of bezoekjes aan (oud-)collega’s.

In het vliegtuig kreeg ik een idee. Terwijl er omgeroepen werd dat vanwege het slechte weer boven Hongarije we nog niet mochten opstijgen moest ik denken aan een artikel dat ik ooit gelezen had over een groep hardlopers in de VS die iedere dag erop uit gingen. Zonder een enkele dag over te slaan. Een reeks kon makkelijke enkele jaren duren voordat er verzaakt werd.

Thuis zocht ik het op. De groep of vereniging heet United States Running Streak Association (USRSA) en hun website is runeveryday.com. Het blijkt nog extremer te zijn dan in mijn herinnering. Tientallen jaren dagelijks hardlopen zonder onderbreking is geen uitzondering1

Zou ik niet ook eens een poging kunnen wagen?

Over vier weken staat er weer een tripje naar Cluj gepland. Wat houdt me tegen om dit weekend een begin te maken om er dagelijks op uit te trekken. Mocht ik er in slagen dit vol te houden tot aan mijn vertrek naar Cluj dan is het misschien al een heel klein beetje een gewoonte aan het worden die ik niet wil verbreken gedurende mijn verblijf aldaar.

Hoewel. Ik heb gezien dat het met mijn Roemeense taalles (via een app op mijn iPhone) niet gelukt is ondanks dat ik er ook enkele weken dagelijks mee bezig was. Het kwam weliswaar vanwege de verschillende tijdzones toen ik naar Boulder, Colorade reisde, maar toch.

Laat ik daarom dit nieuwe experiment om dagelijks te gaan joggen2 wat meer publiekelijk maken. Als stok achter de deur. De bedoeling is dat ik niet alleen iedere dag een eindje ga joggen, maar dat ik er na afloop ook wat over blog. Wat het met me doet bijvoorbeeld. Of waar ik aan moest denken tijdens het rennen. Wie weet maak ik iets bijzonders mee onderweg.

In ieder geval ga ik zo’n armbandhouder aanschaffen waar ik mijn iPhone in kan stoppen zodat ik regelmatig een foto kan maken die ik bij de dagelijkse update kan plaatsen. Want zo’n screenshot van de route gaat uiteindelijk ook vervelen.

P.S. Het lopen deze avond is er bij ingeschoten. De vertraging viel nog wel mee, maar ik moest het gras maaien. Het officiële startschot is daarom op zondag 10 juni.

~ ~ ~

Toen op 9 juni

Stress – 9 juni 2016

Beloof dat je tijd vrijmaakt – 9 juni 2015

Vrieskist – 9 juni 2014

50books – vraag 22 – 9 juni 2013

~ ~ ~


  1. Lees dit artikel in The Wall Street Journal voor meer achtergrond. 

  2. Ik ga proberen wat harder te gaan dan het jogtempo, maar joggen staat dichter bij bloggen, vandaar. 

Een huis op de groei

Het was lunchtijd en we zaten tegenover elkaar aan tafel. Nog slechts enkele weken voordat ze met zwangerschapsverlof zou gaan. Ik vroeg hoe het ervoor stond met de kinderkamer.

Niet goed.

Er was geen kinderkamer. Te weinig ruimte in hun huisje. Het plan was nu om de baby met wieg en al in hun slaapkamer te plaatsen.

Een collega naast mij gaf aan dat dit een slecht idee was. Als ervaringsdeskundige deed ze omstandig uit de doeken hoe belangrijk privacy voor de ouders was. Een kind erbij, hoe klein ook, zou alleen maar problemen opleveren.

De aanstaande moeder zakte wat verder onderuit in haar stoel. Natuurlijk had ze liever de ouderlijke slaapkamer voor haarzelf en haar man gehouden. De enige andere optie was de woonkamer maar die was nu eigenlijk al te klein. En als je niet meer kamers hebt, wat moet je dan? De huizenprijs in Cluj was de afgelopen jaren schrikbarend gestegen en hen ontbrak het geld om te verhuizen.

Het leek alsof met elke minuut haar toekomst er somberder uitzag. Onbewust wreef ze over haar buik terwijl haar lunch onaangeroerd koud stond te worden.

Ik probeerde wat luchtigheid in het gesprek te brengen en vroeg me hardop af of je een huis niet kon laten groeien. Door het wat mest en water te geven. Ze moest lachen. Ja, dat zou wat zijn. Een huis op maat dat meegroeit met de familieuitbreiding. Het leek ons een gat in de markt.

‘s Avonds in het hotel na een zoveelste etentje besloot ik nog wat te gaan lezen. Na enkele bladzijdes kwam ik bij deze passage:

Even seen from a distance, he looked nearly the same as he had in high school. He’d grown a little bigger, that was all, like a house with an addition when the family grows.
[p.126, Colorless Tsukuru Tazaki]

Het was een mooi idee. Maar niet echt uniek.

~ ~ ~

Toen op 6 juni

Overdosis – 6 juni 2016

Love moved me to write this for you – 6 juni 2015

We zijn er bijna – 6 juni 2014

Backup – 6 juni 2011

~ ~ ~

Uitgelezen – mei 2018

No is not enough – Naomi Klein

Vorig jaar zomer begon ik te lezen in dit boek, net nadat het was uitgekomen. De verkiezing van Donald Trump lag vers in het geheugen en zijn eerste destructieve daden om alles wat Obama had opgebouwd weer teniet te doen wist Naomi Klein in haar boek nog mee te nemen. Het was fascinerende lectuur. Maar op een gegeven moment werd het me te veel. Trump was alomtegenwoordig in het nieuws en waar hij elke keer weer mee wegkwam was te gek voor woorden. En dat terwijl Naomi Klein op glasheldere wijze uit de doeken deed hoe het zover gekomen was en wat we nog konden verwachten.

Ik werd er een beetje depressief van.

Toch heb ik onlangs het boek opnieuw opgepakt en uitgelezen. Het bevat te veel goede analyses en daarnaast ook een aantal concrete plannen om het tij te keren. Want de titel spreekt voor zich. Nee zeggen is niet genoeg.

Remember when love was supposed to Trump hate? Remember when the oil companies and bankers seemed to be running scared? What the hell happened? And what can we do about it?
Naomi Klein – scourge of brand bullies and corporate crooks – shows us how we got here, and how we can make things better.
No Is Not Enough reveals, among other things, that the disorientation we’re feeling is deliberate. That around the world, shock political tactics are being used to generate crisis after crisis, designed to force through policies that will destroy people, the environment, the economy and our security. That extremism isn’t a freak event – it’s a toxic cocktail of our times.

Uitgever: Allen Lane
ISBN: 9780241320884

~ ~ ~

The Only Story – Julian Barnes

Een jongeman krijgt een relatie met een oudere vrouw. Wat als een romantische liefdesgeschiedenis begint neemt echter gaandeweg onverwachte vormen aan. Jaren later blikt de verteller terug op hoe zijn verdere leven altijd in het teken van deze eerste liefde heeft gestaan. Wie zou hij zijn geworden als hij haar nooit ontmoet had, nooit op haar verliefd was geworden? Maar wat zou hij dan hebben gemist, en had hij dat ooit willen missen zelfs als hij bekend zou zijn met de afloop?

Julian Barnes laat op overtuigende wijze zien wat de (destructieve) kracht van een allesverterende liefde kan zijn terwijl hij tegelijkertijd probeert te ontrafelen hoe de werking van diezelfde liefde in elkaar zit. Vragen die niet alleen de verteller radeloos maken maar ook de lezer aan het denken zetten.

Would you rather love the more, and suffer the more; or love the less, and suffer the less? That is, I think, finally, the only real question.
First love has lifeling consequences, but Paul doesn’t know anything about that at nineteen. At nineteen, he’s proud of the fact his relationship flies in the face of social convention.
As he grows older, the demands placed on Paul by love become far greater than he could possibly have foreseen.
Tender and wise, The only story is a deeply moving novel by one of fiction’s greatest mappers of the human heart.

Uitgever: Jonathan Cape
ISBN: 9781787330696

~ ~ ~

Mijn complete leeslijst is hier te vinden.

~ ~ ~

Toen op 31 mei

50books – jaar 2015 – vraag 22 – 31 mei 2015

De 80 mannen – 20 vrouwen regel – 31 mei 2014

Overgave – 31 mei 2012

Het leven de zee – 31 mei 2011

~ ~ ~