Werknemersopinieonderzoek

Er viel niemand van z’n stoel. Ook lag er geen appeltje voor de dorst te wachten toen ik klaar was. Wel moest ik opnieuw gebruik maken van een potlood. Tijden veranderen maar sommige zaken blijven hetzelfde. Erg jammer want omdat ik thuis zat viel het nog niet mee om zo’n ouderwets stuk schrijfgereedschap te vinden. We leven tenslotte in het digitale tijdperk (zo had ik vorige week in Boulder geleerd) en wie kan er nog fatsoenlijk schrijven tegenwoordig? Gelukkig waren het ook nu weer vooral meerkeuze vragen waarbij het voldoende was om een rondje te markeren bij het antwoord waar je je het meest tevreden bij voelde.

Alle medewerkers hadden hun tevredenheid (dit jaar gedefinieerd als opinie) al eerder doen blijken maar omdat ik ‘uit van kantoor’ was mocht ik dat gemis alsnog goedmaken. Wat een eer. Vooraf aan mijn reis naar Boulder had ik nog aangegeven dat het wat mij betreft geen probleem was dat ik een keertje het onderzoek niet kon bijwonen. Maar daar was geen sprake van. Ook mijn rondjes moesten en zouden gezien worden1. Dus lag er deze avond een pakketje in de brievenbus met alle benodigde papieren. Alleen geen potlood. Dat moest ik er maar bij zoeken. Een 3-D printer zou nu wel handig zijn geweest.

Toen ik niet veel later voorovergebogen over het formulier mijn tevredenheid als ‘bediende’ cq medewerker bij de eerste vragen had laten blijken vroeg ik me af of het misschien dezelfde vragen waren als ruim drie jaar geleden. Ik kon ze echter niet meer voor de geest halen hoe goed ik mijn best ook deed. Niet dat het veel uit zou maken. Vrolijk kleurde ik verder in verschillende tinten grijs totdat ik bij de zogenaamde open vragen kwam. Hier stonden ze bekend als ‘Geschreven Antwoorden’. Onder de open vragen was echter niets geschreven. Dat zou ik zelf klaarblijkelijk moeten doen. Zuchtend ging ik aan de slag. Mijn tevredenheidspeil was ietwat gedaald.

Nadat ook dit klusje geklaard was las ik net op tijd dat het niet de bedoeling was om het ingevulde formulier te ‘plooien’ (wat ik interpreteerde als ‘vouwen’). Dan zou al het moeizame werk om binnen de rondjes te blijven alsnog voor niets zijn geweest. Het feit dat de retourenvelop wel ‘geplooid’ was, deed ik daarom af als een laatste test om te zien of ik wel met de juiste aandacht aan het onderzoek had meegewerkt. En dat had ik. Intens tevreden met mezelf plakte ik de envelop dicht en ging iets nuttigs doen.

~ ~ ~

Toen op 1 mei

Gemengde gevoelens – 1 mei 2016

Oorspronkelijk zat hier meer lijn in – 1 mei 2015

Het goede voorbeeld – 1 mei 2012

Bundel2010 – Adrenaline – 1 mei 2010

~ ~ ~


  1. Even dacht ik een verwijzing te maken naar deze rondjes, maar ik had niet het idee dat iemand de moeite zou nemen om door te klikken