Weinig Leicester

De laatste keer dat ik naar Leicester moest voor mijn werk was vier jaar geleden. Hoogste tijd om een nieuw bezoekje te brengen. Aldus stapte ik gisterochtend vroeg in de trein richting Schiphol om deze avond laat weer op station Elst te arriveren. Het waren twee fantastische dagen waarin ik net zoveel van Leicester en omgeving gezien heb als tijdens al mijn voorgaande tripjes: niets.

Nou ja, laat ik het een klein beetje positiever brengen. Omdat het Hilton hotel volgeboekt was kreeg ik nu een kamer toegewezen in het Marriott. Dat betekende een iets andere wandelroute naar kantoor. In plaats van de rotonde rechts te passeren liepen we er aan de linkerkant aan voorbij. Een hele belevenis met totaal nieuwe vergezichten.

Voor de rest was er geen variatie in het programma (dat ik hier integraal kan knippen en plakken van vier jaar geleden):

Ontbijt in het hotel. Korte wandeling (hoofdzakelijk de autoweg over zien te steken die als een onnatuurlijke barriere tussen het hotel en het industrieterrein was opgeworpen) naar het kantoor. De hele dag van 8 tot 19 uur testen in een te warme vergaderruimte (met onderbreking van lunch in het bedrijfsrestaurant). Wandeling terug naar het hotel. Drankje aan de bar. Diner in het hotel of per taxi naar een eetgelegenheid dicht in de buurt. Daarna nog een drankje (of twee) aan de bar.
[uit: Geen Leicester, 2014]

Ik was er dan wel slechts twee dagen, maar het voelde alsof ik er een hele week had doorgebracht toen ik in het vliegtuig terug op weg naar huis was. Het is me wel gelukt om in die twee dagen meer foto’s te maken dan voorheen. Bij deze:

Zoals gezegd sliep ik een ander hotel dan gewoonlijk. Het Marriott. Veel moderner dan het Hilton, maar qua uitzicht vanuit mijn hotelkamer kon het me niet echt bekoren. En dan vanzelfsprekend regen, regen en nog eens regen.

De kamers waren gelukkig wel stukken beter. Ruim, modern en netjes. Wat me opviel was dat er hier niet gekozen was voor de standaardschilderijtjes aan de muur. Geen spreuken zoals in Cluj, maar een mooie rooie vos. Een illustratie die ik persoonlijk erg kon waarderen en goed vond passen in het interieur.

Hoewel de kamers niet gehorig waren werd ik ‘s nachts toch een keertje wakker van een hoop rumoer op de gang. De volgende ochtend zag ik bij menig hoteldeur lege drankflessen staan. Ik had wel gezien dat er ‘s avonds in de hotelbar een grote groep flink plezier had, en waarschijnlijk hebben enkelen uit de groep besloten om de feestelijkheden voort te zetten op de eigen kamer. Al dan niet gemengd.

Als laatste nog een affiche met omgangsregels wat ik aantrof op het toilet. Niet in het hotel maar op kantoor. Een vergelijkbare mededeling hing ook op het damestoilet. Wat me vooral verbaasde was de waarschuwing om niet met je voeten op de wc-bril plaats te nemen. Hoewel het voeten wassen in de wasbak ook wel erg ver gaat. Gezien de gemiddeld vergevorderde leeftijd van de meeste mannelijke collega’s in Leicester leek het me bovendien lichtelijk overdreven. De flexibiliteit die hiervoor nodig is zal bij de meeste niet meer aanwezig zijn.

~ ~ ~

TOEN OP 5 APRIL

Veel beweging, weinig conditie – 5 april 2017

50books – jaar 2015 – vraag 14 -5 april 2015

Leicester – 5 april 2014

Poll #50books – 5 april 2013

Man zoekt boer – 5 april 2011

~ ~ ~

Meer van hetzelfde:

Stiltecoupé Als een van de laatste passagiers voor de vlucht naar Amsterdam sloot ik me aan in de rij. Ik was laat omdat ik te lang had staan treuzelen voor een...
Leicester Morgen vertrek ik voor een weekje naar Leicester. Niet wegens vakantie maar om samen met enkele collega's een systeemtest uit te voeren in het kader v...
Geen Leicester Vorige week zondag vertrok ik voor mijn werk naar Leicester. Vanmiddag om kwart over drie stapte ik uit de trein op station Arnhem-Zuid. Het is dan no...
Tags:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.