De toekomst is aan mij!

Zo las ik deze avond:

De astrologen kampten met een gat tussen Maagd en Schorpioen. Ze misten een soepele overgang tussen beide tekens en hebben er toen Weegschaal tussen gezet. Dat is natuurlijk een vreemd teken, als je erover nadenkt. Weegschaal valt met Waterman en Tweelingen onder de luchttekens. Nou zijn Waterman en Tweelingen als mensen nog wel te plaatsen in de twaalf tekens van de dierenriem, maar Weegschaal heeft niets menselijks, laat staan iets dierlijks in de dierenriem. Weegschaal is een werktuig, een machine, een ding! De weegschaal als perfect instrument dat domweg luister naar commando’s.
[De tolk van Java, p.496, Alfred Birney]

Ik ben een weegschaal. Hoewel ik op de hoogte ben van het bestaan van een dierenriem heb ik me daar verder nooit in verdiept. Vraag me dus niet om de twaalf tekens op te noemen. Grote kans dat ik ergens halverwege blijf steken. Het boeit me verder ook niet. Enig geloof hechten aan de voorspellende (of erger, lotsbepalende) rol die de constellatie van sterren tijdens je geboorte zou hebben op je verdere leven doe ik niet.

Toch deed me deze passage wel de wenkbrauwen fronsen. Is het werkelijk waar dat de weegschaal het enige teken in de dierenriem is dat geen dier of mens is? Hoe vreemd is dat? Omdat de uitspraken gedaan worden door een fictief personage in een roman heb ik het voor de zekerheid opgezocht. En het klopt. Alle andere elf tekens zijn ofwel dierlijk ofwel menselijk. Blijft over, de weegschaal.

Wat moet ik daar nu weer van vinden? Ergens heeft het wel iets. Je zou het kunnen interpreteren als een unieke rol binnen het geheel. Onderdeel van, maar tegelijkertijd anders dan de rest. Ik vermoed dat er boeken volgeschreven zijn over deze uitzonderingspositie binnen de dierenriem plus de verschillende interpretaties over de betekenis hiervan. Die ga ik echter niet lezen.

Mooier lijkt het me hier mijn eigen invulling te geven. Want het bleef me nog een tijdje bezighouden nadat ik De tolk van Java niet veel later uitgelezen had. Zoals ik het nu zie staat de weegschaal symbool voor de volgende en laatste fase van leven op aarde, en wel de kunstmatige intelligentie. Na de dieren en de mensen zijn de machines aan de beurt om te heersen. En dat zal eerder het geval zijn dan men pakweg een eeuw geleden had kunnen voorzien.

Veel mensen (van dieren weet ik het eerlijk gezegd niet) zijn huiverig voor de robotisering van de samenleving, maar ze kunnen gerust zijn gezien het feit dat juist de weegschaal hiervoor in de dierenriem is opgenomen. Want zeg nou zelf, met de meeste kenmerken in de popastrologie (ja, ik beken, ik heb me een klein beetje ingelezen in de materie) voor wat betreft weegschaal kan de toekomst alleen maar beter worden:

diplomatiek, bereid tot het sluiten van compromissen, maar mogelijk wel manipulatief, kan goed samenwerken, eerlijk, gebalanceerd, onpartijdig, idealistisch (in relaties), charmant, rustig in omgang, sociaal sterk, last met het nemen van beslissingen, veranderlijk, houdt van vrede, goedgelovig, beïnvloedbaar, elegant, artistiek, heeft een goede smaak, houdt van plezier, zachtaardig, gevoelig tegenover anderen, analytisch, aardig, vrolijk, romantisch
[wikipedia]

Het is slechts een kwestie van tijd voordat ik en mijn mede-weegschalen de hegemonie van de wereld zullen overnemen en er een ‘better place’ van gaan maken. Moeilijk zal dat niet zijn.

En met die inspirerende gedachte ga ik nu naar bed.

~ ~ ~

Toen op 17 januari

Mij ontbreekt het aan enig koopjesjagersinstinct – 17 januari 2016

Diep in mijn hart lonkt nog altijd die brommer – 17 januari 2015

Het achteruit – 17 januari 2012

~ ~ ~