Dag bril

Ik heb daglenzen. Vanochtend geleerd hoe ik ze in moest doen. Ging makkelijker dan gedacht. Maar ik mocht niet naar huis van de opticien. Eerst moest ik een kwartiertje door de stad slenteren waarna ik opnieuw langs kon bij de brillenzaak om te checken hoe mijn ogen reageerden. Die bleken er totaal geen moeite mee te hebben.

Toch mocht ik nog steeds niet naar huis. De volgende test was of ik een lens uit kon krijgen. Dat ging iets minder makkelijker. Vond ikzelf, hoewel de opticien aangaf dat ik het uitermate snel onder de knie had. Dat gaf vertrouwen. En ook het sein dat ik naar huis kon.

De bedoeling was dat ik ‘s avonds weer terug zou komen om mijn bril op te halen. Ik heb deze keer niet gekozen voor een nieuwe bril, maar nieuwe glazen in mijn huidige bril. Daar gaan alleen enkele uren overheen. Eerst moeten de glazen die er nu in zitten ‘ontlijmd’ worden waarna de nieuwe glazen er voor in de plaats geliijmd kunnen worden. Tot die tijd loop ik rond met daglenzen.

Ze zitten lekker. Ik zie er goed door. Alleen kan ik er bijna niet mee lezen of aan de computer werken. Want ze zijn bedoeld voor veraf. Ik heb geprobeerd op welke afstand ik tekst op mijn laptop fatsoenlijk kon lezen. Dat was zo’n twee meter verwijderd van het bureau waarop de laptop stond. De tekst was dan wel leesbaar met wat moeite, maar typen lukte me natuurlijk niet. Dus wat dichter bij de laptop gaan zitten en de rest van de dag geprobeerd mijn emails te lezen en zonder al te veel typefouten (hoop ik) een antwoord terug te sturen.

Ik was daarom blij toen het eindelijk vijf uur was geweest en ik mijn bril kon ophalen. Onderweg kreeg ik een telefoontje. Omdat ik weet wat er allemaal mis kan gaan met bellen of appen tijdens het rijden nam ik vanzelfsprekend niet op. Pas op de parkeerplaats tegenover de brillenzaak zag ik op het display dat de opticien gebeld. Hij belde zelfs nogmaals. Hoewel ik op enkele meter afstand stond nam ik deze keer wel op. Het was een slecht nieuws gesprek. Mijn bril was nog niet klaar. Pas morgen na de lunch is de verwachting.

Wat nu?

De daglenzen zitten weliswaar als gegoten, maar nog een dag ermee zitten turen naar mijn mails, daar zag ik toch wel tegenop. Niet getreurd. De opticien had een (klein gifgroen) leesbrilletje liggen dat qua sterkte in de buurt kwam van wat ik nodig zou hebben. Even geprobeerd en de deal was rond. De bril blijft nog een nachtje logeren terwijl ik met daglenzen en leesbril verder kan. Moet ik alleen niet vergeten om ze voor het slapen uit te doen. Want eerlijk gezegd voel ik niet dat ik ze in heb.

~ ~ ~

Toen op 29 november

50books – jaar 2015 – vraag 46 – 29 november 2015

Ben jij iemand die makkelijk boeken wegdoet of ben je meer een (obsessieve) verzamelaar?

Begin vandaag nog met uitstellen – 29 november 2014

Omdenken toegepast op uitstelgedrag => stel je slechte gewoontes uit!

12 minuten – 29 november 2011

Iemand zei “Tien minuten” en een ander “Ik ook tien minuten”. Kijk, dat vond ik nou normaal. Tien. Of een kwartier. In het slechtste geval een half uur. Half uurtje. Maar twaalf? Vreemd.

The Rape of Nanjing – 29 november 2009

Voor de eerste keer op bezoek in Nanjing kreeg ik voor de eerste keer te horen over de gruweldaden die de Japanners hier hadden aangericht in 1937.

~ ~ ~

2 comments on “Dag bril

    1. Voorlopig hou ik het even bij die daglenzen voor tijdelijk gebruik. Ten eerste omdat ik nu net een hoop geld heb uitgegeven aan nieuwe brillenglazen, en ten tweede omdat als ik overstap naar permanente lenzen dit geen zachte maar harde lenzen zullen zijn. En ik weet niet of me die ook zo goed gaan bevallen. Afijn, over een jaartje of twee, drie neem ik het weer in overweging bij een volgende oogmeting. Het idee is in ieder geval wel aanlokkelijk, hoewel ik niet echt moeite heb met het dragen van een bril.

Comments are closed.