(Hoe) bepaal ik dat?

Op de site van De Correspondent zag ik een oproep om gezamenlijk het boek A little life van Hanya Yanagihara te gaan lezen. De titel deed een belletje rinkelen. Ik dacht het boek ooit eerder in handen te hebben gehad maar uiteindelijk niet tot aankoop te zijn overgegaan. Even twijfelde ik. Een boek van ruim achthonderd bladzijdes terwijl ik al zoveel te lezen heb liggen.

Maar natuurlijk kon ik het niet laten en heb dezelfde dag nog online een bestelling geplaatst. Met daarbij ook haar debuutroman The people in the trees. Want die leek me ook wel heel interessant toen ik daar wat meer informatie over opzocht. Ik plaatste de twee boeken in hetzelfde winkelmandje als de Game of Thrones serie geschreven door George R. R. Martin. Dat waren de boeken die ik eigenlijk wilde lezen omdat we de DVD’s onlangs allemaal hadden bekeken en ik wel benieuwd was naar hoe het verder ging.

Toen de bestelling enkele dagen later geleverd werd wist ik inmiddels al dat de geschreven serie Game of Thrones op veel fronten afwijkend is van de tv uitvoering. Niet dat ik de boeken nu ongelezen in de hoek leg, maar de onmiddellijke noodzaak was weggevallen. Dan toch maar aan A little life beginnen? Of liever The people in the trees? En dan daarna pas A little life?

Hoe dan ook, ik had er de hele dag de tijd voor om een keuze te maken aangezien de kleinkinderen kwamen logeren. Lezen zou pas een optie zijn wanneer ze eenmaal in bed lagen en de rust in huis wedergekeerd was.

Vele vermoeiende maar o zo gezellige uren later was het zover. Ze sliepen. Tijd voor een boek en een drankje. Dom genoeg had ik mijn stapeltje boeken nog op de kamer laten liggen waar nu een van de kleinkinderen lag te slapen. Die wilde ik niet wakker maken en dus liep ik op mijn tenen in het donker naar de kast en pakte op goed geluk het bovenste boek. Dat was zo te voelen aan het formaat A little life. Ik was er nog steeds niet uit welk boek ik wilde lezen. Tenslotte gaf ik gehoor aan het stemmetje dat zei dat ik moest beginnen met haar debuut. Ik pakte het tweede boek van de stapel en sloop de kamer weer uit.

Op de overloop gekomen bleek dat ik niet The people in the trees in mijn handen had, maar Onderworpen van Michel Houellebecq. Dat leek me bij nader inzien ook wel een heel mooi boek om te lezen.

onderworpen

Een professor aan de Sorbonne, groot kenner van het oeuvre van Joris-Karl Huysmans, ziet zijn land in 2022 aan de vooravond van de presidentsverkiezingen steeds verder polariseren: een burgeroorlog lijkt onvermijdelijk. De traditionele partijen zijn uitgespeeld, de strijd gaat tussen het Front National en de Moslimbroederschap. Op de valreep doet een van de leiders een politieke meesterzet.

Onderworpen
Michel Houellebecq
Uitgever De Arbeiderspers
ISBN 9789029538619

~ ~ ~

Dit is een bijdrage voor het #50books initiatief dat in 2016 door Hendrik-Jan de Wit wordt verzorgd.

Vraag 24:
Hoe bepaal jij wat je leest?

~ ~ ~

TOEN OP 13 JUNI

Yes, we can change. Today! – 13 juni 2015

Tunderman met de Thunderclap – 13 juni 2014

Boodschappenlijstje – Doe het zelf – 13 juni 2011

~ ~ ~