Deze blogpost is deel 13 van 29 in de reeks The Zen Habits Method

OlympianJudoBoobs1

In het dorp waar ik opgroeide was een kleine sportzaak waar ik altijd mijn voetbalspullen kocht. Op een dag was ik er met een vriendje die een nieuw trainingspak nodig had en terwijl hij in het pashokje was zag ik een poster hangen van twee vrouwen die aan judo deden. Bij een van hen hing het jasje half open zodat ik zicht had op een gedeelte van haar blote borst. Het deed mijn jongenshart enkele slagen vergeten.

Nog dezelfde dag ging ik naar de sporthal om me aan te melden. Ik mocht een proefles meedraaien en tot mijn grote vreugde zag ik dat het een gemengde groep was. Niet veel later werd ik door de kleinste van de meiden bij m’n kraag gegrepen en voor ik wist wat ze wel of niet onder haar jasje droeg lag ik ergens in een hoek van de dojo. Zo verging het me keer op keer de rest van het uur. Voor mijn gevoel compleet geradbraakt droop ik af richting kleedkamer waar het gemengde aspect niet doorgevoerd werd. Ik heb daarna nog een tijdje staan kijken naar de volgende groep maar alle meiden die ik zag hadden netjes een shirt of hemd onder het jasje. Het is bij deze ene les gebleven.

Hooguit een jaar later heb ik me nog een keer laten overhalen om ditmaal een proefles taekwondo te volgen. Kort daarvoor was ik met die vriend van het trainingspak naar de bioscoop geweest waar we een film met Bruce Lee zagen. Voor hem reden op taekwondo te gaan. Voor mij om een poster van Bruce Lee op te hangen op mijn slaapkamer.

‘s Avonds droomde ik hoe ik iedereen die mij in de weg stond of meiden in de klas lastig viel waar ik een oogje op had met enkele welgerichte klappen wist uit te schakelen. Ik was de held van de dag en had ook nog eens een afgetraind lichaam (met enkele littekens, want die doen het altijd goed). Dus ging ik op een dag mee. In diezelfde dojo waar ik niet al te lang geleden ondervonden had hoe ver droom en realiteit uit elkaar lagen spatte nu opnieuw een illusie uiteen toen ik al snel gevloerd werd door een jongetje van hooguit de helft mijn leeftijd. En ook hier hadden alle meiden een shirt of hemd onder het jasje.

Het is daarna nooit meer iets geworden tussen mij en de vechtsport.

The story in our heads – the expectations and ideals – can make the reality seem dismal in comparison. And then we often quit or dislike the habit.
[p.54, Zen Habits, Leo Babauta]

Wanneer we aan een nieuwe gewoonte proberen te werken, dan dragen we allemaal een beeld mee wat vaak geïdealiseerd is. We zien onszelf al een marathon lopen voordat we de eerste keer onze sportschoenen aantrekken. Het is goed om een doel voor ogen te hebben om gemotiveerd te raken. Maar het kan ons gaan hinderen bij het gemotiveerd blijven. Al snel zullen we merken dat de dagelijkse praktijk van de gewoonte die we proberen onszelf aan te leren mijlenver (letterlijk en figuurlijk in sommige gevallen) afstaat van wat we ons erbij voorstellen.

Hier kan opnieuw mindfulness ons helpen om bewust te worden van deze te hoge verwachtingen en onrealistische idealen.

Ga na bij jezelf nu je enkele dagen met je nieuwe dagelijkse activiteit bezig bent wat je ‘verhaal’ erbij is. Wat wil je bereiken? Hoe denk je dat je leven eruit ziet als je deze activiteit tot een vaste gewoonte hebt gemaakt? Schrijf dit op in je Zen Habits plan. De eerstvolgende keer nu dat je weer met je taak bezig bent is het de bedoeling om uit te vinden wat de daadwerkelijke realiteit is van hoe je je voelt. Laat een vergelijking achterwege met je ideaalbeeld maar probeer je huidige gevoel te waarderen. Dit is waar je nu staat. En dat kan heel positief uitvallen wanneer je het maar los ziet van waar je ooit denkt te eindigen. Zonder oneerlijke concurrentie van een ideaalbeeld hoeft de realiteit helemaal niet hard te zijn.

~ ~ ~

Achtergrond:

Vorig jaar deed ik mee aan de crowdfunding actie die Leo Babauta was gestart om zijn nieuwe boek Zen Habits – Mastering the Art of Change te financieren. Eind mei 2015 viel het boek door de brievenbus. Ik dacht het opzij te kunnen leggen om er tijdens de zomervakantie in te beginnen. Dat liep anders. Inmiddels heb ik het boek een eerste keer helemaal doorgelezen. De komende weken wil ik er regelmatig over bloggen omdat het een echt doe-boek is en ik op deze wijze mijn vorderingen kan delen. Zo maak ik mijn voornemen publiekelijk (volgens de Zen Habits methode erg belangrijk voor succes) maar hoop ik tevens te bereiken dat sommigen van jullie ook mee gaan doen.

Lijkt je dit wel iets, kies dan hier een uitdaging uit de lijst van tien mogelijkheden. Wees niet bang, het zijn slechts kleine veranderingen om allereerst gevoel te krijgen bij de methode zelf. Heb je een keuze gemaakt, laat dit dan weten bij de reacties. Vervolgens kun je de blogserie gaan volgen en je vorderingen delen onder mijn blogposts, of ga er zelf over bloggen en laat een link achter naar je website. Hoe dan ook, veel plezier en succes wanneer je besluit mee te gaan doen!

Love moved me to write this for you, and I hope that you will pass it on for me.
[p.204, Zen Habits, Leo Babauta]

Mijn eigen vorderingen leg ik hier vast.

~ ~ ~

Toen op 17 juni

Afwijking – 17 juni 2013

Wonder – 17 juni 2012

Boodschappenlijstje – Willem II – 17 juni 2011

~ ~ ~

navigeer door deze serie<< Spiegeltje, spiegeltjeHet zijn niet de resultaten die tellen >>

4 thoughts on “Weg met die idealen!

  1. Oooooo wat heb ik weer genoten van dit verhaal Peter. Wat ben je toch een geweldige schrijver.
    Wat het plan betreft (niet Het Plan), ik ben totaal aan het falen. Maar ik geef mezelf de ruimte want ik merk dat ik er wel mee bezig ben, dat ik er over nadenk, dat ik bij mezelf bedenk dat ik het nu wel of niet had kunnen doen. Ik denk dat ik gewoon nog niet in de juiste mindset was toen jouw serie begon (en nog steeds niet) maar ik weet ook dat ik er langzaam naar toe aan het werken ben, mentaal. Alsof je handschoenen aan het passen bent, om te zien welke echt aansluit.

    1. Het lijkt me ook veel beter de onderliggende motivatie te vinden voordat je met een bepaalde verandering begint. Dat is volgens mij een van de grootste valkuilen: te snel beginnen zonder precies te weten waarom of met (wat al snel zal blijken) de verkeerde motivatie. Daarom vind ik die eerste hoofdstukjes uit het boek wel goed waarin eerst stil wordt gestaan bij het waarom van je idee tot verandering. Heb je dat helder en heb je je voldoende gecommiteerd dan wordt het daarna een stuk makkelijker.
      Dus neem je tijd :-)

Comments are closed.