Verwachtingen

Vandaag zowat de hele dag gelezen. Heerlijk! Vreemd genoeg sluimert er ook flink wat frustratie onderhuids. Omdat ik niet meer zo snel kan lezen. Zo, het hoge woord is er meteen uit. Niet vanwege concentratieproblemen, trouwens. Daar heb ik al maatregelen voor genomen door alle aandachttrekkers zoveel mogelijk uit te schakelen of buiten bereik te houden. Nee, het is echt mijn leestempo dat door de jaren heen drastisch omlaag is gegaan. Het lezen schiet naar mijn zin dus gewoon niet op.

Wanneer ik naar de stapel boeken kijk die ik deze vakantie zou willen lezen, dan weet ik nu al dat het onbegonnen werk gaat worden. Zelfs al zou ik de resterende dagen en nachten stug doorlezen, dan nog ga ik het bij verre na niet redden (geloof me, ik heb het deze avond uit zitten rekenen). Daarbij komt bovendien dat ik weet dat er de komende dagen ook nog andere activiteiten gepland staan. Dus gaat er nog minder gelezen worden dan ik zou willen of gehoopt had. Wat de frustratie hoogstwaarschijnlijk zal doen toenemen. Niet echt bevorderlijk voor de vakantiestemming.

Wat te doen? Sneller lezen? Dat heb ik in het verleden al verscheidene keren geprobeerd. Met als enig resultaat dat ik om de zoveel bladzijdes totaal niet meer wist wat ik gelezen had, en dus noodgedwongen weer terug moest bladeren naar een punt wat me herkenbaar voorkwam. Iets wat het algemeen tempo helemaal niet ten goede komt, dus daar ben ik mee gestopt.

Ik denk dat het beter is om mijn verwachtingen bij te stellen. Zowel wat betreft de onrealistisch hoge stapel boeken alsmede de tijd die ik voor het lezen gereserveerd heb. Wanneer ik me neerleg bij het feit dat ik niet langer hoef te streven om deze ‘targets’ te halen, dan valt die last van mijn schouders. Kan ik gewoon gebruik maken van de tijd die gegarandeerd zo af en toe vrijkomt om op m’n gemak te lezen in het boek wat toevalligerwijze bovenop de stapel ligt. Het is tenslotte geen werk.

En dan ga ik nu nog even verder lezen in The Namesake.

~ ~ ~

TOEN OP 15 AUGUSTUS

Authentiek – 15 augustus 2012

Het laat me niet los, de discussie over authentiek bloggen. Deze keer naar aanleiding van een passage uit het boek ‘Gone Girl’ door Gillian Flynn. Is het nog mogelijk authentiek te zijn in deze tijd waar alles al eens een keer is uitgebeeld, en we alles al een keer hebben gezien? En wat is authentiek nu eigenlijk? Ik ben er nog steeds niet uit en, getuige de vele reacties, geldt dat voor meer mensen.

Gevoelige snaar – 15 augustus 2011

De muziek deed me meezingen. De muziek deed me denken aan vroeger. De muziek deed me zwijgen.

Midweek VS – 15 augustus 2003

Nadat ik er in 1993 voor de eerste keer was geweest, kreeg ik nu de gelegenheid om via mijn werk voor een aantal daagjes de VS opnieuw te bezoeken.

~ ~ ~