Weer thuis

“Wat zegt hij?”
“Dat hij je zoon is.”
“Oh.”

“Wat zegt ze?”
“Dat ze je moeder is.”
“Oh.”

“Vraag eens waarom hij nu al terug is.”
“Waarom ben je nu al terug?”
“Ik werd het land uitgezet.”
“Hij werd het land uitgezet.”

“En nu?”
“Wat zegt ze?”
“En nu?”
“Oh.”
“Wat zegt hij?”
“Oh.”
“Oh.”

“Wat had hij eigenlijk gedaan?”
“Wat had je eigenlijk gedaan?
“Hoezo?”
“Hij vraagt hoezo.”
“Dat hij het land uit is gezet.”
“Dat je het land bent uitgezet.”
Wat ik er van begrijp is dat ik geen schrijnend geval ben en dat de regels regels zijn maar dat men het toch wel heel erg vind dat ik moest gaan, maar de minister kon niet anders want hij wist geen reden te verzinnen om me in Nederland te houden en daar gingen zijn partijgenoten heel erg onder gebukt, maar gelukkig gaan ze de regels die regels zijn wel aanpassen omdat ze met z’n allen ontdekt hebben dat die regels misschien wel geen goede regels zijn, en nu zijn ze heel erg opgelucht omdat het nooit meer opnieuw zal gebeuren, en…
“Wat zegt hij allemaal?”
“Ik heb geen flauw idee.”

“Klopt het dat de vrouwen hier allemaal van die lange schaamlippen hebben?”
“Wat zegt hij?”
“Of het klopt dat wij hier allemaal van die lange schaamlippen hebben?”
“Huh?”
“Tja.”
“Hoe komt hij daar nou weer bij?”
“Hoe kom je daar nou weer bij?”
“Dat heb ik gezien op de tv. In een documentaire: Sunny side of sex. Maar misschien was het wel ergens anders dan in Angola.”
“Dat heeft hij gezien op de tv.”
“Op tv!? In Nederland?”
“In Nederland?”
“Ja.”
“Ja.”
“Here Jezus. Misschien is het wel beter dat hij dat land is uitgezet.”
“Wat zegt ze?”
“Dat ze blij is dat je weer terug bent.”

“Is het goed dat ik nog even buiten ga voetballen?”
Dat lijkt me geen goed idee.

~ ~ ~

UNICEF Nederland wijst erop dat uitzetting van alleenstaande minderjarige asielzoekers als Mauro, die langer dan vijf jaar in ons land verblijven, in strijd is met het VN-Kinderrechtenverdrag, dat ook door Nederland is geratificeerd.
[Oktober, 2011]

~ ~ ~