Menu

Peter Pellenaars

vrijetijdsblogger

De gruwel wil beschreven

Er zijn van die boe­ken waar­van ik weet dat het beter is om vlak voor het ein­de af te haken. Het was mooi geweest, heel mooi zelfs, maar ver­der lezen zal dit goe­de gevoel alleen maar beder­ven. Niet altijd is me dui­de­lijk waar­om ik dit denk. Of waar deze drang van­daan komt. Plots is het er. Bij het omslaan van een blad­zij­de of bij het begin van een nieu­we ali­nea. Eerst een aar­ze­ling. Ik merk dat ik opkijk van het boek. Dan schud ik licht­jes met mijn hoofd als om de ver­sto­ren­de gedach­ten te laten ver­waai­en en pro­beer ver­der te lezen. Maar er is iets ver­lo­ren gegaan. De hech­ting met het ver­haal is ver­dwe­nen. We zijn niet meer één. Lees ver­der...