Peter Pellenaars

vrijetijdsblogger

Tag: Peter Mendelsund

Wat we (denken te) zien (en te horen, en te voelen, en te ruiken, en te denken) als we lezen

by Peter Pellenaars

'Waar denk je aan?' is een vraag die me regel­ma­tig gesteld wordt als ik weer eens voor me uit zit te sta­ren. Ik moet het ant­woord dan meest­al schul­dig blij­ven want het is eer­der dat ik bewe­gen­de beel­den voor me zie dan dat ik aan iets spe­ci­fieks denk. Voor mijn gees­tes­oog spe­len zich hele scene's af waar­bij het mij niet gege­ven is, net als in het ech­te leven, er eni­ge rich­ting aan te geven. Ik zie din­gen gebeu­ren in plaats van dat ik din­gen (be)denk. Of valt dit ook onder den­ken? En wat is dat eigen­lijk, den­ken? Lees ver­der...

Dwaalwegen

by Peter Pellenaars

Een roman sti­mu­leert ons inter­pre­ta­tie­ver­mo­gen, maar sti­mu­leert ook onze geest om te gaan dwa­len.
[p.294, Wat we zien als we lezen, Peter Men­dels­und]

Klopt.

Zo las ik gis­ter:

"Accor­ding to Chek­hov," Tama­ru said, rising from his chair, "once a gun appe­ars in a sto­ry, it has to be fired."
"Mea­ning what?"
Tama­ru stood facing Aoma­me direct­ly. He was only an inch or two tal­ler than she was. "Mea­ning, don't bring unne­ces­sa­ry props into a sto­ry. If a pistol appe­ars, it has to be fired at some point. Chek­hov liked to wri­te sto­ries that did away with all use­less orna­men­ta­ti­on."
Aoma­me straigh­te­n­ed the slee­ves of her dress and slung her bag over her shoul­der. "And that wories you – if a pistol comes on the sce­ne, it's sure to be fired at some point."
"In Chekhov's view, yes."
[p.407, 1q84, Haruki Mura­kami] Lees ver­der...

In de overgang

by Peter Pellenaars

Als je een boek voor het eerst open­slaat, ga je een tran­si­tie­ruim­te bin­nen, Je bent niet in deze wereld, de wereld waar­in je een boek vast­houdt (bij­voor­beeld, dit boek), nòch in die wereld (de meta­fy­si­sche ruim­te waar de woor­den naar­toe wij­zen). Deze poly­di­men­si­o­na­li­teit beschrijft tot op zeke­re hoog­te het alge­me­ne lees­ge­voel – iemand bevindt zich op veel plek­ken tege­lijk.
[p.61, Wat we zien als we lezen, Peter Men­dels­und] Lees ver­der...

50books – jaar 2015 – vraag 28

by Peter Pellenaars

On a sun­ny Mon­day in June, Mae stop­ped in front of the main door, stan­ding below the logo etched into the glass abo­ve. Though the com­pa­ny was less than six years old, it's name and logo – a cir­cle sur­roun­ding a knit­ted grid, with a small 'c' in the cen­ter – were alrea­dy among the best-known in the world. The­re were over ten thou­sand employ­ees on this, the main cam­pus, but the Cir­cle had offi­ces all over the glo­be, and was hiring hund­reds of gif­ted young minds eve­ry week. It had been vot­ed the world's most admi­red com­pa­ny four years run­ning.
[p.2, The Cir­cle, Dave Eggers] Lees ver­der...