Menu

Peter Pellenaars

vrijetijdsblogger

En zodoende

Als klein jon­ge­tje liep ik ooit de plaat­se­lij­ke krui­de­niers­win­kel bin­nen ter­wijl mijn oma (van moe­ders­kant) in gesprek ver­wik­keld was met de eige­na­res­se. Het ging over een gemeen­schap­pe­lij­ke ken­nis die onlangs over­le­den was. Erg jong, erg onver­wachts en onder tra­gi­sche omstan­dig­he­den. Na afloop viel er een stil­te die mijn oma door­brak met de woor­den 'En zodoen­de'. Voor mij een ver­trouw­de afslui­ter. Lees ver­der...