Menu

Peter Pellenaars

vrijetijdsblogger

Zal ik het proberen?

Waar ik de tijd van­daan haal is me een raad­sel maar deze avond zat ik plots met een deel uit de serie A song of Ice and Fire op de bank. In de zomer­va­kan­tie had ik Book One: A Game of Thro­nes gele­zen en nu was ik bezig in Book Two: A Clash of Kings. Ik vroeg me af of ik alle delen zou weten uit te lezen voor­dat de DVD's van sei­zoen 6 beschik­baar zou­den komen. Inmid­dels wist ik allang dat de boe­ken en de tv-serie gaan­de­weg het ver­haal uit elkaar waren gegroeid waar­door ik me dus geen illu­sies hoef­de te maken dat ik door snel te lezen eer­der dan mijn Inge zou weten hoe het ver­der ging met de wei­ni­ge per­so­na­ges van het eer­ste uur die nog wel in leven waren aan het eind van sei­zoen 5. Lees ver­der...

Lezen is niet kijken

Het is vakan­tie en ik lees A Game of Thro­nes. De tv-serie (sei­zoen 1 t/m 5) heb­ben we op dvd geke­ken. Omdat het nog wel even duurt voor­dat sei­zoen 6 op dvd beschik­baar komt besloot ik de boe­ken aan te schaf­fen. Maar zoals ik eer­der al schreef wijkt de tv-serie op belang­rij­ke pun­ten af van de boe­ken. Het blijkt zelfs dat de tv-serie in sei­zoen 6 (of is het pas in 7?) ver­der gaat dan waar de auteur Geor­ge R.R. Mar­tin met zijn boe­ken is. Toch besloot ik met het eer­ste deel te begin­nen. Omdat ik nu een­maal graag lees en benieuwd was of de boe­ken ook zo ver­sla­vend zou­den zijn. Lees ver­der...

(Hoe) bepaal ik dat?

Op de site van De Cor­res­pon­dent zag ik een oproep om geza­men­lijk het boek A litt­le life van Hanya Yana­gi­ha­ra te gaan lezen. De titel deed een bel­le­tje rin­ke­len. Ik dacht het boek ooit eer­der in han­den te heb­ben gehad maar uit­ein­de­lijk niet tot aan­koop te zijn over­ge­gaan. Even twij­fel­de ik. Een boek van ruim acht­hon­derd blad­zij­des ter­wijl ik al zoveel te lezen heb lig­gen. Lees ver­der...

Wintertijd

Het wil niet echt win­ter wor­den dit jaar. Nor­maal gespro­ken vind ik het wel iets heb­ben dat rond de kerst­da­gen er een pak sneeuw uit de lucht valt en vorst in de grond zit. Maar nu ben ik er wat min­der rou­wig om dat het uit­blijft. Dit heeft alles te maken met mijn nieu­we hob­by, het sur­vi­val­run­nen. De hui­di­ge aan­ge­na­me weers­om­stan­dig­he­den geven mij vol­op de gele­gen­heid door te blij­ven trai­nen en aan mijn tech­niek te wer­ken zodat ik hope­lijk beter voor­be­reid ben om de hin­der­nis­sen te nemen wan­neer de bit­te­re kou­de als­nog ons land bin­nen­trekt. Lees ver­der...