Verhuisbericht

En zo zijn we ruim een maand verder sinds mijn vorige blogpost. Een maand die volledig in het teken heeft gestaan van de verhuizing naar ons nieuwe adres in Bemmel.

Op maandag was het zover. Om kwart voor drie stond de inspectie gepland voor de overdracht en om half vier moesten we bij de notaris zijn. We hebben het net gehaald. Dachten we zondagavond het huis in Arnhem helemaal leeg te hebben, toen we maandagochtend binnenkwamen bleek dat niet het geval. In elke kamer lag nog wel iets dat opgeruimd of losgemaakt moest worden voordat we konden schoonmaken.

Lees verder...

Snel op weg naar langzaam

De verhuizing is met een drietal weekjes opgeschoven. Dat komt ons niet slecht uit hoewel de aanleiding tragisch is. Er moet nog een hoop gebeuren en daarvoor zijn die extra dagen broodnodig.

Tegelijkertijd kan ik haast niet wachten om over te huizen. Ik ben er wel klaar mee. Na ruim een half jaar wil ik mijn vrije tijd weer eens aan wat anders besteden dan aan de vele activiteiten die gepaard gaan met de verbouwing van ons nieuwe huis. Het enige waar ik ’s avonds laat nog een beetje zin in heb is om wat te internetten. Voor lezen kan ik de concentratie niet opbrengen. Te vaak gaan m’n gedachten vanzelf naar allerlei zaken die nog geregeld moeten worden.

Lees verder...

Eén ei was geen paasei

En opnieuw kan de beschuit met muisjes op tafel gezet worden. Deze keer voor de komst van het eerste kuikentje bij onze nieuwe woning. Het is een bewonderenswaardige prestatie van de kip om onder de chaotische omstandigheden die gepaard gaan met de uitgebreide verbouwing aan ons huis toch uiterst stoïcijns drie weken lang op haar post te blijven. Maar het resultaat is er dan ook naar. Een schatje!

Lees verder...

Rondje water lozen

Eerste paasdag. Vandaag doen we wat rustig aan met verbouwen en verhuizen. Zal ik van de gelegenheid gebruik maken om een keertje uit te slapen? Nah, zonde van de vrije tijd. Of zal ik eindelijk weer eens naar survivaltraining gaan?

Lees verder...

Wie eet wie?

Voor haar verjaardag had Inge planten of vissen gevraagd voor in de moerasvijver bij onze nieuwe woning. Ik besloot voor de vissen te gaan. Het moesten exemplaren zijn die niet al te groot zouden worden en liefst met een niet al te opvallende kleur tegen de vele reigers die de omgeving bevolken. Want bij de moerasvijver hadden wij geen bescherming in de vorm van netten of iets dergelijks gepland.

Lees verder...

Broedgetij

De merel die zo slim is geweest om een nestje onder onze carport te bouwen was vanochtend weg. We vreesden het ergste. Zou het de eksters of vlaamse gaaien gelukt zijn de eitjes weg te roven?

Inge kon het niet laten om een kijkje te nemen. En ja hoor, de eitjes waren verdwenen. Maar daarvoor in de plaats lagen er een viertal oerlelijke babymerels te pitten. Niet lang daarna kwamen de vader- en moedermerel al aangevlogen. Hun bek vol met pieren en insekten. Op het dak zaten enkele eksters de boel nauwlettend in de gaten te houden. Zouden ze zo slim zijn om hun prooi eerst nog wat in gewicht te laten groeien voordat ze de aanval inzetten?

Lees verder...

Eitjes leggen, niemand zeggen

Binnenkort is het pasen. Dat weet ik omdat er op kantoor de afgelopen tijd steeds vaker paaseitjes opdoken. Ze lagen plots in de koffiehoek, rolden voorbij tijdens vergaderingen, stonden in de aanbieding bij de kassa in het bedrijfsrestaurant, of zaten te kijk in schaaltjes op de afdeling. Net als pepernoten in de maanden vooraf aan Sinterklaas vormden ze al snel een ware plaag.

Lees verder...