Snel op weg naar langzaam

De verhuizing is met een drietal weekjes opgeschoven. Dat komt ons niet slecht uit hoewel de aanleiding tragisch is. Er moet nog een hoop gebeuren en daarvoor zijn die extra dagen broodnodig.

Tegelijkertijd kan ik haast niet wachten om over te huizen. Ik ben er wel klaar mee. Na ruim een half jaar wil ik mijn vrije tijd weer eens aan wat anders besteden dan aan de vele activiteiten die gepaard gaan met de verbouwing van ons nieuwe huis. Het enige waar ik ’s avonds laat nog een beetje zin in heb is om wat te internetten. Voor lezen kan ik de concentratie niet opbrengen. Te vaak gaan m’n gedachten vanzelf naar allerlei zaken die nog geregeld moeten worden.

Ook het bloggen heeft er onder te lijden. Het gaat met horten en stoten. Periodes waarin ik wat regelmatiger probeer te bloggen worden afgewisseld met periodes waar het er niet van komt. Of dat ik het gewoonweg vergeet. De onderwerpen waarover ik blog hebben bijna allemaal te maken met de verbouwing. Omdat er weinig anders is momenteel.

Het liefst zag ik de komende dagen voorbij vliegen zodat we in ons nieuwe huis konden trekken en daar dan de tijd stil konden zetten om een hoop in te halen van wat ik het afgelopen jaar zoal gemist heb.

Een beetje tegenstrijdig, ik weet het. Maar het is hoe ik me voel. Moe en rusteloos.

~ ~ ~

TOEN OP 21 APRIL

50books – vraag 15 – 21 april 2013

Wat is het boekfragment dat je het meest (letterlijk) is bijgebleven?

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.