Iedere dag lifeloggen

Door Peter Pellenaars op 4/03/2017

Van­och­tend schrok ik niet wak­ker van de wek­ker. Ergens tegen acht uur open­de ik mijn ogen en zag dat het bijna acht uur was. Daar schrok ik van. Want de wek­ker was niet gegaan.

Lich­te­lijk in paniek (waar­om?) sprong ik uit bed. In de bad­ka­mer kwam ik enigs­zins tot rust. Het was geen door­de­week­se werk­dag. Dus ik hoef­de me niet te haas­ten om nog een beet­je op tijd op kan­toor te ver­schij­nen.

Had ik mis­schien een afspraak bij ons nieu­we huis? Nee, ook dat was niet het geval con­clu­deer­de ik tij­dens het tan­den­poet­sen. Ik hoef­de zelfs dit week­end niet aan de slag met slo­pers­ha­mer of koe­voet. Na een maand hard wer­ken bleek ik zo maar een dag­je vrij te heb­ben!

Tijd om onder het ont­bijt wat bij te lezen op onder ande­re De Cor­res­pon­dent. Mijn oog viel op Zo stuurt je smartpho­ne je levens­ver­haal door Breg­je Hof­ste­de. Zij doet hier ver­slag van haar poging om een maand lang haar dage­lijk­se leven vast te leg­gen. Niet (alleen) door er een dag­boek over bij te hou­den, maar met behulp van ver­schil­len­de apps die haar bewe­gin­gen en han­de­lin­gen moni­to­ren en ver­vol­gens ver­wer­ken in (voor­ge­pro­gram­meer­de) sce­na­ri­os.

Wat een toe­val. Ik kon me nog goed her­in­ne­ren dat ze eer­der over dit ini­ti­a­tief schreef. Aller­eer­st dacht ik dat ze van plan was om iede­re dag te gaan blog­gen. Maar dat was niet zo. Ze wil­de nieu­we vor­men van life­log­gen gaan uit­pro­be­ren:

En de keu­ze­mo­ge­lijk­he­den groei­en razend­snel. Denk aan ‘life­log­ging’: je hor­lo­ge of smartpho­ne die auto­ma­tisch foto’s of geluids­op­na­men maakt, vol­au­to­ma­tische com­pi­la­ties. Een digi­taal baby­boek. Of apps waar­in je je bezig­he­den en stem­ming bij­houdt en becij­fert.
[Ik ga een maand mijn leven log­gen. Want wat voor ver­le­dens maken we straks? – Breg­je Hof­ste­de]

Ha!, dacht ik. Dat ga ik ook doen. Niet via die apps, maar gewoon, iede­re dag blog­gen. Want een maand gele­den kre­gen we de sleu­tel van ons nieu­we huis. Van­af dag 1 zou­den we vol­le bak aan de gang moe­ten met aller­eer­st de ver­bou­wing en gaan­de­weg de ver­hui­zing zodat we op 30 april hele­maal over moesten zijn. Het leek me leuk om iede­re dag de voort­gang van dat alles hier te delen.

Zo heb­ben ze van­daag de vloer­ver­war­ming gelegd. De reden waar­om ik niet in het huis kan klus­sen.

Het is er niet van geko­men. Te vaak lag ik 's avonds uit­ge­put op de bank ofwel waren we tot laat bezig om zaken uit te zoe­ken in ver­band met gewij­zig­de plan­nen naar aan­lei­ding van onvoor­zie­ne ver­ras­sin­gen die voort­kwa­men uit de ver­bou­wing. Alle­maal heel ver­moei­end en tijd­ro­vend. Ook span­nend en ener­ve­rend. Maar het blog­gen schoot er dan vaak bij in.

Mis­schien had ik er beter aan gedaan om toch een van de apps te gebrui­ken die Breg­je Hof­ste­de bespreekt in haar laat­ste arti­kel. Hoe­wel ze allen zo hun beper­kin­gen1 ken­nen had ik er waar­schijn­lijk meer mee vast­ge­legd of gedeeld dan ik nu heb gedaan. De vraag is of ik er echt tevre­den mee zou zijn gewee­st. Ik zie blog­gen toch meer als een per­soon­lij­ke ver­slag­leg­ging en niet zozeer als het zake­lijk regi­stre­ren van wat ik zoal doe op een dag. Dan maar wat min­der upda­tes.

~ ~ ~

TOEN OPMAART

Over invloed gespro­ken – 4 maart 2016

Over invloed gespro­ken. Zou er ook maar één boek te noe­men zijn dat je gele­zen hebt dat echt hele­maal niets met je gedaan heeft?

op de wereld om elkaar te hel­pen, niet­waar – 4 maart 2013

Soms, heel soms heb ik een ont­zet­ten­de hekel aan mezelf.

Wat voor blog­ger ben ik nu eigen­lijk? – 4 maart 2012

Een schrik­kel­dag zorg­de ervoor dat ik niet lan­ger een #iede­re­dag­blog­ger was. Tijd voor bezin­ning.

You can lea­ve your rood­kap­je on – 4 maart 2009

Ieder­een kent het ver­haal van Rood­kap­je en de gro­te boze wolf. Maar heeft iemand ooit de moei­te geno­men om deze wolf zelf eens aan het woord te laten wat zich daar in het don­ke­re bos heeft afge­speeld?

0

  1. Voor­beeld: "Wat er wordt bij­ge­hou­den, wordt gro­ten­deels bepaald door tech­nische beper­kin­gen (gedach­ten en emo­ties zijn voor­als­nog niet door com­pu­ters af te lezen). De app beslist ver­vol­gens wel­ke con­clu­sies er uit de beschik­ba­re infor­ma­tie wor­den getrok­ken." 

Nog geen reacties.

Schrijf een reactie:

« | »