Het zou verboden moeten worden

dwdd

Een boek of cd met een sticker erop. Ik gruwel daarvan. Nog in de winkel na aankoop probeer ik al die ongewenste reclame te verwijderen. Heb je eenmaal de bovenste laag verwijderd dan begint het echte werk pas. Een flinterdun laagje lijm dat haast niet te zien is maar waar je wel voortdurend aan vast blijft plakken en dat gaandeweg ook steeds meer vuil aantrekt wanneer je besluit het te laten zitten. Het lijkt soms wel of er lijm gebruikt wordt die niet zou misstaan in de luchtvaartindustrie om er een heel vliegtuig mee bij elkaar te houden.

Ik begrijp niet hoe iemand het in z’n hoofd haalt om een kunstwerk (want zo zie ik een boekomslag toch wel) moedwillig te ontsieren met allerlei lelijke plakplaatjes. Wat kan mij het schelen dat persoon x het boek geweldig vindt. En van die labels waarop staat vermeld dat het boek genomineerd is voor prijs y of aanbevolen door programma z kunnen wat mij betreft gestolen worden.

Zeker als z gelijk is aan dwdd.

Misschien heb ik een jaar of twee met plezier naar dwdd gekeken. Daarna kwam de sleet erin (ook in het tv-kijken in het algemeen trouwens). Het was teveel van hetzelfde. Maar toch werd dat teveel van hetzelfde elke dag opnieuw gebracht alsof het superuniek en buitengewoon bijzonder was. Dat werd op den duur totaal ongeloofwaardig.

Vandaag las ik een column in de Volkskrant waar dit gevoel mooi onder woorden werd gebracht:

Het echte probleem met De Wereld Draait Door is dat de gedachte erachter failliet is. Ooit was het nobele doel om een breed publiek in contact te brengen met mooie, interessante dingen. Maar ja: er worden geen 120 supergave nieuwe bandjes per jaar ontdekt, en er verschijnt niet dagelijks een goede roman. Dus om dat brede publiek toch vast te houden, draait het programma inmiddels nog maar om één ding: bewondering.
[Failliet DWDD draait alleen nog om bewondering – door Jonathan van het Reve]

Mij hoor je niet zeggen dat het boekenpanel van dwdd geen mooie boeken weet te nomineren. Schuld, het boek van deze maand door Walter van den Berg heb ik zelf allang in huis (mede-oprichter zijn van de uitgeverij waar het boek verschijnt heeft zo z’n voordelen) en gedeeltelijk gelezen. In één woord geweldig! Maar net zoals niemand zit te wachten dat mijn mening prominent op het boek vermeld wordt, zit ik niet te wachten op andere meningen of aanbevelingen die het boek ontsieren.

Informatie over boeken die ik nog niet ken of waarvan ik nog niet weet of ik ze wil gaan lezen verzamel ik op allerlei manieren. Via boekenbijlages in de krant. Het volgen van een selecte groep boekbloggers. Tips van vrienden en bekenden. En als het kan luisteren naar interviews met schrijvers op de radio. Met de informatie die ik op deze manier verzamel laat ik me tot op zekere hoogte beïnvloeden in wat ik aanschaf (of leen) om te gaan lezen.

Aanbevelingen door dwdd neem ik niet mee in mijn keuzeproces. Simpelweg omdat ik het nooit kijk. Koop ik dus een boek met de dwdd-sticker erop dan is dat alleen maar omdat ik mijn keuze al had gemaakt. Binnensmonds vloekend haal ik het er dan zo snel mogelijk vanaf.

~ ~ ~

Dit is een bijdrage voor het #50books initiatief dat in 2016 door Hendrik-Jan de Wit wordt verzorgd.

Vraag 10
Is een Boek van de Maand bij De wereld draait door voor jou de reden om het te gaan lezen?

~ ~ ~

TOEN OP 6 MAART

Norwegian Wood – Haruki Murakami – 6 maart 2011

Ik ben verslingerd geraakt aan Murakami door Norwegian Wood.

Eric scoort een bloody hattrick – 6 maart 2009

Dat was Eric nog niet eerder overkomen. Drie slachtoffers op één avond. Het laatste slachtoffer viel hem echter wel wat zwaar.

~ ~ ~

5 reacties on "Het zou verboden moeten worden"


  1. Ik ken het desbetreffende programma niet, wat overigens niemand hoeft te verbazen … verder laat ik me niet zo gauw meer door iemand anders tot het aankopen van een boek verleiden … niks beters dan een sneakprevieuw, en eenmaal ik in een verhaal zit ☺


  2. Ik geloof dat ik het wel met je eens ben, Peter. Althans, als het om #dwdd gaat ben ik nog een heel stuk allergischer dan jij. En ik vind ‘Schuldigen geweldig boek. Maar verder ben ik het met je eens. Geloof ik.


  3. Bij mij gaat niets helpen, al plakken ze er 50 stickers op of geen enkele. Ik ben geen lezer en met verzonnen verhalen haak ik vaak al na 5 zinnen af. DWDD kijk ik de laatste 5 jaar met toenemend plezier. Alleen bij het boekengezeur en dat gedoe met die kok of over mode spoel ik het door tot iets dat me wel interesseert. Vaak is dat iets over wetenschap en/of om te zien of er een of andere mooie documentaire komt. De NPO is nmm teveel bezig met alpha-gedoe en de beta’s moeten maar van sport houden. (Waar ik dus ook niets mee heb.) Naast Tegenlicht en De Ijzeren Eeuw wordt het al snel zeuren.

    Gelukkig hou ik wel van documentaires en ben ik zeer gecharmeerd van de uitzendingen langs de Yangtze. Door DWDD ben ik daar aan begonnen en met zulke tips ben ik behoorlijk blij.

    Mijn idee is dat uitgevers willen dat hun boek bij DWDD komt om zo een groter publiek en meer oplage te bereiken. Soms heb ik het wel eens te doen met een schrijver die daar zit omdat zijn uitgever het wil. En ook dan is ondemandkijken een uitkomst. Gewoon doorspoelen wat niet bevalt. Gemiddeld duurt DWDD bij mij een kwartier per uitzending. Dat is zeker 3x zo lang als het 8 uur Journaal.

    Overingens gaat een boek toch om de inhoud en niet om- de slag? ;-)


  4. Ik kijk allang geen DWDD meer, af en toe kijk ik opkijkend uit mijn boek mee.
    Ik vind het panel arrogant en elitair.
    Vorm mijn eigen mening wel, en af en toe zit er zelfs een goed boek tussen.


  5. Wasbenzine doet wonderen bij het verwijderen van die irritante lijmlaag op boekkaften. Probeer het eens.

Reageren niet meer mogelijk