50books – jaar 2015 – vraag 46

Waar ik erg goed in ben: oprui­men. Maar dan wel in de pro-actie­ve vari­ant ervan, name­lijk zor­gen dat je niet al te veel rom­mel aan­schaft en zeker niet lan­ger dan nodig is bewaart. Dat maakt het oprui­men een stuk mak­ke­lij­ker, is mijn erva­ring.

In de vijf­tig+ jaren die ik aldus op deze aard­kloot rond­loop zijn de spul­len die ik ver­za­meld heb dan ook op de vin­gers van één hand te tel­len. Daar komt tevens bij dat ik aan het mees­te niet wezen­lijk gehecht ben. Op een inci­den­teel object met emo­ti­o­ne­le waar­de na, bestaat het gros van mijn per­soon­lij­ke bezit­tin­gen uit gebruiks­voor­wer­pen. Vaak nut­tig, soms mooi maar altijd ver­vang­baar.

Met uit­zon­de­ring van mijn ver­za­me­ling boe­ken. Niet zo heel lang gele­den ben ik een half­slach­ti­ge poging begon­nen mijn boe­ken­kast op te scho­nen, maar dat viel me zwaar­der dan ik had ver­wacht. Eer­der kort­wiek­werk in mijn sta­pel LP's en CD's was me goed beval­len dus ik was er van­uit gegaan dat het met de boe­ken dan ook wel zou los­lo­pen. Niet dus. Ofte­wel, zoals een voor­ma­lig pro­ject­ma­na­ger ooit pro­za­ïsch zei: An assump­ti­on is the mother of all fuck-ups.

Iede­re keer wan­neer ik een boek in han­den had waar­van ik beslo­ten had dat er geen enke­le reden was waar­om ik het nog zou wil­len bewa­ren, luk­te het me toch in veel geval­len niet om het dan weg te doen. Ik ver­viel in het­zelf­de gedrag wat veel tech­neu­ten op mijn werk ver­to­nen: altijd weten ze wel een excuus te vin­den om iets te bewa­ren. Want je weet maar nooit. Zul je net zien dat je het nodig hebt, de dag nadat je iets hebt weg­ge­daan. En zo schoot ik dus voor geen meter op met het cre­ë­ren van lege boe­ken­plan­kruim­te en ben er op een gege­ven moment maar mee gestopt.

Dit week­end las ik een arti­kel in de Volks­krant geschre­ven door Arjan Peters met de fraaie titel Boe­ken weg­doen is een stuk­je van jezelf weg­gooi­en. Daar­in haalt Peters o.a. Cyril­le Offer­mans aan:

Zou het niet mooi­er zijn, stelt Offer­mans voor, om álle boe­ken die je ooit kocht en kreeg, in volg­or­de van aan­schaf 'in één gigan­tische, tien­tal­len meters lan­ge kast te zien staan'?
Ineens zit­ten we er mid­denin, van­we­ge dit dui­ze­ling­wek­ken­de visi­oen. Een totaal­beeld van je ont­wik­ke­ling, inbe­gre­pen bescha­men­de voor­lief­des; is dat nou wel mooi, of wordt het een blik in de spie­gel die je op blin­de vlek­ken en vreem­de bevlie­gin­gen wijst?

Zou dat de reden zijn om geen boe­ken te kun­nen weg­gooi­en? Omdat ze onlos­ma­ke­lijk ver­bon­den zijn met je per­soon­lij­ke ont­wik­ke­ling? Maar is dat vol­doen­de reden om ze voor altijd te wil­len bewa­ren? Ten­slot­te, zo betoogt ook Arjan Peters, zijn er vast wel lees­mo­men­ten in je leven gewee­st waar je mis­schien iets min­der trots op bent. En daar hoef je niet elke keer opnieuw aan her­in­nerd te wor­den wan­neer je de bij­be­ho­ren­de boe­ken in de kast ziet staan. Kort­om, ik ben er nog niet uit. Hoe dan ook zal ik iets moe­ten doen aan het nij­pend tekort aan plan­kruim­te.

Vraag 46:
Ben jij iemand die mak­ke­lijk boe­ken weg­doet of ben je meer een (obses­sie­ve) ver­za­me­laar?

En als je dan al in staat bent om afstand te doen van je boe­ken, waar laat je ze dan? Daar ben ik ook wel nieuws­gie­rig naar.

vraag21

PS: Voor dege­nen die ver­der lezen dan de vraag lang is, bij deze nog een oproep om mij te laten weten wel­ke vraag je afge­lo­pen jaar gemist hebt. Met nog vier vra­gen te gaan dit jaar kan ik daar mis­schien nog wel op insprin­gen. DrsPee heeft haar vra­gen al een tijd­je gele­den inge­le­verd, dus die is vrij­ge­steld van deze extra por­tie huis­werk.

PS2: Oh, en hou er ook reke­ning mee dat ik er komend jaar vol­gens tra­di­tie weer de brui aan geef, dus wie zich geroe­pen voelt om het stok­je over te nemen die laat het me maar weten. Dan zor­gen we voor een vlek­ke­lo­ze over­gang.

~ ~ ~

Klik hier voor vraag 45.

Elke week op zon­dag zal ik een nieu­we boek­vraag pos­ten die door ieder­een vrij mag wor­den inge­vuld. Alles is toe­ge­staan. Een foto, een recen­sie, een per­soon­lij­ke her­in­ne­ring, enzo­voorts. De beant­woor­ding van de vraag hoeft hele­maal niet op dezelf­de dag of bin­nen een week. Wan­neer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betref­fen­de vraag, zodat ieder­een het kan vol­gen en bij je komt kij­ken.

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2015.

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2014 (door Martha/DrsPee).

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2013.

0
  • Ik heb bewon­de­ring voor je ver­mo­gen twee jaar lang prach­ti­ge vra­gen over boe­ken te ver­zin­nen, maar als ik bedenk dat ik al moei­te heb met ant­woor­den te ver­zin­nen, laat ik dit stok­je toch lig­gen voor iemand anders. Maar: bedankt voor het afge­lo­pen jaar.

  • Als eer­ste wil ik nog eens zeg­gen dat ik elke week weer geniet van de vra­gen en mijn dank is dan ook groot om tel­kens weer ver­rast te wor­den en aan­ge­naam gedwon­gen over het een en ander na te den­ken.
    Zelf voel ik me niet geroe­pen ook een reeks vra­gen te gaan beden­ken. Het lijkt mij na drie jaar behoor­lijk las­tig om met wat nieuws te komen. Maar wie weet dat er men­sen zijn die zo'n vrije geest heb­ben dat ze het er zo uit­schud­den.

    Ant­woord op de vraag van deze keer:
    http://niekheefteenboek.blogspot.nl/2015/12/50books-201546-papier-hier.html

Comments are closed.

trefwoorden

"Een lezer heeft het goed, hij kan zijn schrij­vers zelf uit­zoe­ken."
– Kurt Tuchols­ky

archief