50books – jaar 2015 – vraag 33

Zo, na een week­je over­ge­sla­gen te heb­ben (dus nog één joker over voor de rest van het jaar) van­daag weer een nieu­we #50books vraag. Aan­lei­ding vormt een arti­kel op Elec­tric Lite­ra­tu­re met de titel: Ele­na Fer­ran­te Explains Why She Publis­hes Ano­ny­mous­ly.

Waar­om niet? was mijn eer­ste gedach­te. Hoe belang­rijk is het dat een tekst voor­zien is van auteurs­ge­ge­vens? In de woor­den van Ele­na Fer­ran­te:

I’ve alrea­dy done enough for this long sto­ry: I wro­te it. If the book is worth any­thing, that should be suf­fi­cient.

Het boek dat zich­zelf moet zien te ver­ko­pen. Geen infor­ma­tie over wie het heeft geschre­ven of hoe het tot stand is geko­men. Terug­ge­bracht tot de pure essen­tie: een geschre­ven tekst.

Stel je voor dat je een wan­de­ling maakt en onder­weg een manu­script ziet lig­gen op een bank­je in het park. Voor­dat je het oppakt kijk je ter­sluiks om je heen of je niet in het ootje geno­men wordt. Maar er is nie­mand te zien. Op de voor­kant geen illu­stra­tie of titel. Ook op de ach­ter­kant geen ver­de­re indi­ca­tie over inhoud en auteur.

Je gaat zit­ten en begint te lezen. Onmid­del­lijk ben je gegre­pen door het ver­haal. Zon­der ver­de­re beden­kin­gen neem je het boek mee naar huis waar je het nog die­zelf­de avond adem­loos uit­leest. Na afloop ben je diep onder de indruk. Dit boek is gewel­dig.

Nog­maals Fer­ran­te:

I belie­ve that books, once they are writ­ten, have no need of their authors. If they have some­thing to say, they will sooner or later find rea­ders; if not, they won’t.

Een radi­ca­le stel­ling, maar uit­ein­de­lijk gaat het bij Ele­na Fer­ran­te niet om een ano­nie­me tekst, maar om als persoon/auteur ano­niem te blij­ven en niet te figu­re­ren in alle pro­mo­tie-acti­vi­tei­ten rond­om de lan­ce­ring van een nieuw boek. Haar naam staat dus gewoon op haar boe­ken. Ze wil er alleen ver­der geen tijd en ener­gie in ste­ken om de ver­koop te bevor­de­ren.

Dit gaat dus iets min­der ver dan ik in eer­ste instan­tie zelf had inge­vuld op basis van de titel van het arti­kel en de twee quo­tes die ik alleen nog maar had gele­zen. Toch lijkt het me een inte­res­sant gedach­te-expe­ri­ment.

vraag 33:
Heeft een ano­niem boek over­le­vings­kan­sen?

Tegen­woor­dig zijn we gewend alles wat we doen te delen op inter­net. Dus ook wat we lezen. Dat doen we door titels en auteurs te ver­mel­den via de soci­a­le media waar we actief zijn. Het vormt onder­deel van wie we zijn (of wil­len zijn) in de vir­tu­e­le wereld. Zon­der titel en/of auteurs­ge­ge­vens wordt dit met­een een stuk moei­lij­ker. Zul­len we daar­om deze tek­sten links laten lig­gen? Of zul­len we niet snel van het bestaan van deze ano­nie­me tek­sten op de hoog­te komen omdat ze niet gedeeld (kun­nen) wor­den?

Het kan natuur­lijk ook dat ano­nie­me tek­sten min­der kans maken om gele­zen te wor­den omdat veel lezers afgaan op beken­de namen. Dan weten ze voor­af onge­veer wat ze kun­nen ver­wach­ten. En dat is wel zo han­dig wan­neer je te wei­nig tijd hebt om alles te lezen wat er beschik­baar is.

Of zijn we mis­schien bang dat we zon­der 'het keur­merk' van de auteur op de omslag het onder­scheid tus­sen lite­ra­tuur en lec­tuur niet meer kun­nen onder­schei­den? En wat zegt dat dan pre­cies?

Ooit las ik ‘Naar­ma­te de schrij­ver schrijft, gumt hij zich­zelf uit’1. Ik heb het altijd een intri­ge­ren­de gedach­te gevon­den en moest er nu weer aan den­ken ter­wijl ik deze blog­post zit te tik­ken.

Wat zijn jouw gedach­tes bij het idee om een boek de wereld in te stu­ren zon­der ver­de­re auteurs­ge­ge­vens?

50books201533

~ ~ ~

Klik hier voor vraag 32.

Elke week op zon­dag zal ik een nieu­we boek­vraag pos­ten die door ieder­een vrij mag wor­den inge­vuld. Alles is toe­ge­staan. Een foto, een recen­sie, een per­soon­lij­ke her­in­ne­ring, enzo­voorts. De beant­woor­ding van de vraag hoeft hele­maal niet op dezelf­de dag of bin­nen een week. Wan­neer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betref­fen­de vraag, zodat ieder­een het kan vol­gen en bij je komt kij­ken.

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2015.

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2014 (door Martha/DrsPee).

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2013.

0

  1. De zond­vloed, Jeroen Brou­wers 

Comments are closed.

trefwoorden

"Een lezer heeft het goed, hij kan zijn schrij­vers zelf uit­zoe­ken."
– Kurt Tuchols­ky

archief