50books – jaar 2015 – vraag 28

apple

On a sunny Monday in June, Mae stopped in front of the main door, standing below the logo etched into the glass above. Though the company was less than six years old, it’s name and logo – a circle surrounding a knitted grid, with a small ‘c’ in the center – were already among the best-known in the world. There were over ten thousand employees on this, the main campus, but the Circle had offices all over the globe, and was hiring hundreds of gifted young minds every week. It had been voted the world’s most admired company four years running.
[p.2, The Circle, Dave Eggers]

Toen ik deze passage in het boek van Eggers las, moest ik meteen denken aan het nieuwe hoofdkantoor van Apple wat ze aan het bouwen zijn in Cupertino, Californië. Ik had regelmatig updates voorbij zien komen en voor ik het wist zag ik hoofdpersoon Mae een rondleiding krijgen over de campus van de Circle terwijl ik dat in mijn hoofd visualiseerde met de beelden zoals ik die kende van Apple.

Dit kon ik echter niet lang volhouden. Op een gegeven moment weken de beschrijvingen in het boek te ver af van wat ik gezien had met betrekking tot het hoofdkantoor van Apple. Ik moest mijn fantasie opnieuw aanspreken om het verhaal verder te visualiseren.

Het is een interessant vraagstuk. Wat zie je als je leest?

Ik hoor wel eens van lezers dat ze regelmatig passages overslaan die uitgebreid beschrijven hoe de omgeving eruit ziet waar een handeling uit het verhaal zich afspeelt. Een bos is een bos, nietwaar? Maar toch. Het ene bos is het andere niet. Net zoals de ene campus de andere niet is. En de auteur kan met enkele woorden bij de ene lezer al een compleet ander beeld oproepen dan bij een andere lezer.

Zo zal ook iedere lezer normaal gesproken een uniek beeld vormen van de hoofdpersoon uit een boek. Zelfs indien de auteur overvloedig veel informatie zal geven over deze persoon, dan nog is dat geen garantie dat daardoor bij iedereen het beeld exact gelijk zal zijn.

De meeste schrijvers geven (opzettelijk, onopzettelijk) meer beschrijvingen van het gedrag dan van het lichaam van hun fictieve personages. Zelfs als een auteur uitblinkt in fysieke beschrijvingen zitten we nog steeds met een onhandige ratjetoe van verdwaalde lichaamsdelen en willekeurige details (schrijvers kunnen ons niet álles vertellen). Wij vullen de leemtes op. We kleuren ze in. We verbloemen ze. We slaan dingen over. […] We weten het niet – onze mentale schetsen van personages zijn nog slechter dan compositietekeneningen.
[p.19, Wat we zien als we lezen, Peter Mendelsund]

annakarenina
Illustratie uit ‘Wat we zien als we lezen’ – Peter Mendelsund

Afgelopen week ontving ik voor onze bloggersleesclub Een perfecte dag voor literatuur het boek Wat we zien als we lezen geschreven door Peter Mendelsund, en ik was onmiddellijk gegrepen door de boeiende wijze waarop hij omgaat met het aspect van visualisatie aan de hand van wat wij lezen. Ik heb het nog lang niet uit (niet omdat het veel tekst is, vooral omdat het je constant aan het denken zet) maar het bracht me wel alvast op de vraag voor vandaag.

Vraag 28:
In hoeverre is het belangrijk voor jou dat je een hoofdpersoon kunt visualiseren op basis van de aanwijzingen in de tekst?

Ben jij iemand die graag zoveel mogelijk details aangereikt krijgt om zodoende een redelijk compleet beeld te vormen van de hoofdpersoon? Of heb jij voldoende aan een naam en enkele summiere karaktereigenschappen? En waarom is het belangrijk dat je een hoofdpersoon kunt visualiseren? Raak je daardoor meer betrokken bij zijn of haar lotgevallen? Helpt het je tijdens het lezen om de diverse personen beter uit elkaar te houden? Ben je geneigd om de ‘bad guys’ in een verhaal te modelleren naar personen in het echte leven waar je misschien een hekel aan hebt? Of ben jij hier helemaal niet bezig en werkt het anders in jouw hoofd. Hoe dan?

Ik kijk weer uit naar jullie inzendingen!

~ ~ ~

Klik hier voor vraag 27.

Elke week op zondag zal ik een nieuwe boekvraag posten die door iedereen vrij mag worden ingevuld. Alles is toegestaan. Een foto, een recensie, een persoonlijke herinnering, enzovoorts. De beantwoording van de vraag hoeft helemaal niet op dezelfde dag of binnen een week. Wanneer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betreffende vraag, zodat iedereen het kan volgen en bij je komt kijken.

Klik hier voor alle #50books vragen in 2015.

Klik hier voor alle #50books vragen in 2014 (door Martha/DrsPee).

Klik hier voor alle #50books vragen in 2013.

11 reacties on "50books – jaar 2015 – vraag 28"


  1. Ha ik ben nu ook The Circle aan het lezen, interessant boek!
    Het boek ‘Wat we zien als we lezen’ heb ik bewust niet gekozen. Ten eerste omdat ik mij helemaal niet zo’n duidelijke voorstelling maak van personen in een boek. Als je mij vraagt of een hoofdpersoon blond of donker haar heeft, dan heb ik meestal geen idee. Ten tweede is het lezen voor mij een hobby en ik wil dat niet gaan analyseren, omdat ik dan bang ben dat ik niet meer onbevangen kan lezen. Zo ga ik bij een optreden van een blokfluitist soms naar de vingers zitten kijken welke hulpgrepen diegene gebruikt of ik ga heel technisch zitten luisteren, zodat ik niet meer echt van de muziek geniet. Dan roep ik mezelf tot de orde: luister nou van de muziek als geheel en loop het niet zo te analyseren.


Reageren niet meer mogelijk