50books – jaar 2015 – vraag 16

Onlangs hoorde ik (volgens mij op de radio, maar ik ben er niet zeker van) dat sommige kunstenaars eerst moeten sterven voordat ze onsterfelijk kunnen worden. De onbegrepen artiest die tijdens zijn leven (vaak) berooid door het leven gaat maar waarvan het werk na overlijden op veelal mysterieuze wijze geleidelijk de weg naar kunstcritici en/of het grote publiek weet te bereiken. Ik denk dat ieder van ons wel enkele voorbeelden kan verzinnen die deze cynische uitspraak bevestigen.

Maar er zijn ook altijd kunstenaars geweest die tijdens hun leven de waardering kregen die ze verdienden. Een enkeling weet zelfs landelijke bekendheid te krijgen of (sterk afhankelijk van de beoefende kunstvorm) wereldberoemd te worden. Na hun overlijden zien we iets anders gebeuren. Om te voorkomen dat hun nagedachtenis in onze tegenwoordig nogal vluchtige en hypegerichte tijden te snel zal wegebben wordt nog eenmaal alles in het werk gesteld om het oeuvre van de overledene massaal over ons uit te storten.

Vanzelfsprekend zien we dit ook in de literatuur. Afgelopen maandag 13 april verruilde de Duitse schrijver Günter Grass het tijdelijke met het oneindige en meteen begon de mediacampagna op volle toeren te draaien. Ook in de boekwinkels wordt er onmiddellijk op ingesprongen door ruimte vrij te maken voor alles wat men van Grass in huis heeft alsook voor de ongetwijfeld te verschijnen herdrukken, gelegenheidsbundels en publicaties met oud materiaal. Het is voor een uitgeverij vaak een laatste kans om flink te kunnen cashen nu de productie van een populaire schrijver definitief is stilgevallen.

Zelf sta ik hier altijd ietwat dubbel in. Soms moet ik bekennen dat ik me nooit zo verdiept heb in het werk van een auteur die ons ontvallen is. Een andere keer treft het mij diep omdat ik besef dat er geen nieuw werk meer zal verschijnen uit de pen van een in mijn ogen geniaal persoon. Maar het overkomt me bijna nooit dat ik halsoverkop naar de winkel ren om alsnog mijn verzameling te completeren met uitgaves die plots het licht zien. Er is een gevoel van gêne wat me weerhoudt om met een stapeltje boeken van de vers overledene bij de kassa te gaan staan. Het is niet dat ik het boekhandel en uitgeverij niet gun (tenslotte hebben zij bij leven en welzijn van de auteur ook diens werk onder de aandacht gebracht), maar het voelt zo vreemd richting de auteur zelf. Alsof ik aan lijkenpikkerij doe.

Hoe is dat bij jullie?

vraag 16:
Hoe sta jij tegenover het huidige media-offensief bij het overlijden van een groot schrijver?

Waar ik deze week nieuwsgierig naar ben is wat het met jullie als lezers doet wanneer een bekend schrijver komt te overlijden en het grote media-offensief barst los met aandacht op tv en radio, artikelen in kranten en tijdschriften, en allerlei soorten nieuwe uitgaves in boekwinkels. Ben je er gevoelig voor en ga je plots vanalles van deze auteur aanschaffen en lezen? Zie je het als welverdiende aandacht en hoe meer des te beter? Of vind je het te commercieel en te hijgerig? Meer op verkoop dan op herdenking gericht?

Zoals elke week ben ik weer erg benieuwd naar jullie reacties.

vraag201516

~ ~

Klik hier voor vraag 15.

Elke week op zondag zal ik een nieuwe boekvraag posten die door iedereen vrij mag worden ingevuld. Alles is toegestaan. Een foto, een recensie, een persoonlijke herinnering, enzovoorts. De beantwoording van de vraag hoeft helemaal niet op dezelfde dag of binnen een week. Wanneer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betreffende vraag, zodat iedereen het kan volgen en bij je komt kijken.

Klik hier voor alle #50books vragen in 2015.

Klik hier voor alle #50books vragen in 2014 (door Martha/DrsPee).

Klik hier voor alle #50books vragen in 2013.

Comments are closed.