50books – jaar 2015 – vraag 14

Op de radio hoor­de ik over een Ame­ri­kaan­se man die als een held in Chi­na is ont­haald omdat hij na wat speur­werk een gevon­den iPho­ne terug wist te her­lei­den naar de Chi­ne­se eige­naar. Zijn aan­komst op het vlieg­veld was een ware media hap­pe­ning. Ik luis­ter­de er met ver­ba­zing naar en voel­de me wat krie­ge­lig wor­den. Waar­om zoveel aan­dacht vroeg ik me af. Maar tege­lij­ker­tijd was er een ander stem­me­tje in mijn hoofd dat een tegen­vraag opwierp. Waar­om niet?

Waar­om wel altijd zoveel aan­dacht voor het slech­te nieuws en niet voor het goe­de?

De stan­daard tegen­wer­ping is dat het wei­nig of geen nieuws­waar­de heeft. Alleen heel bij­zon­de­re goe­de daden  halen het nieuws. Schijn­baar is het belang­rij­ker dat mel­ding gedaan wordt over een inbraak dan over de behulp­za­me voet­gan­ger die een oud vrouw­tje helpt de weg over te ste­ken. Goed nieuws beklijft ook veel min­der. Het bericht over de iPho­ne her­e­ni­ging werd gevolgd door nieu­we 'naming and sha­ming' in de reeks van hoge bestuur­ders die moei­te heb­ben om nee te zeg­gen tegen hun bonus­sen. Kijk, dat is pas smul­len! Daar gaan we straks nog even lek­ker ver­ont­waar­digd over zijn bij de kof­fie­au­to­maat of tij­dens de lunch.

In de lite­ra­tuur zien we iets ver­ge­lijk­baars. Het wemelt er van de 'bad guys'. Zij ste­len in veel geval­len de show. Maar waar zijn de 'good guys'? De bra­ve bor­sten die het rech­te pad bewan­de­len ondanks alle misè­re die dat vaak (haast van­zelf­spre­kend) met zich mee­brengt. Het is niet zo dat er voor hen geen hoofd­rol is weg­ge­legd, maar vaak is het dat ze opge­voerd wor­den als slacht­of­fer of tegen­spe­ler van de slech­te­rik. Onder­werp is dan de strijd tus­sen goed en kwaad. Weten ze te over­win­nen, dan zijn de held. Maar ook in hen ben ik van­daag niet geïn­te­res­seerd.

Een onge­luk­ki­ge jeugd is een goud­mijn voor schrij­vers. Dat wordt vaak aan­ge­haald. Zou het daar­om komen dat er in zoveel boe­ken aller­lei ellen­digs de boven­toon voert? Is het ver­haal van de barm­har­ti­ge sama­ri­taan gewoon­weg te saai? Ieder huis­je heeft zijn kruis­je. En zijn we eigen­lijk alleen maar benieuwd naar dat kruis­je in het  leven van een ander?

Is een geluk­kig leven de dood­steek voor goeie lite­ra­tuur?

Dat vroeg ik me af en het leek me wel een mooie vraag om aan jul­lie voor te leg­gen:

vraag 14:
Zijn boe­ken waar­in klein geluk en goe­de daden de boven­toon voe­ren per defi­ni­tie saai?

Ken­nen jul­lie voor­beel­den van zul­ke boe­ken? Of bestaan ze niet en is het ver­tel­de ver­haal altijd terug te voe­ren op een onder­lig­gend con­flict dat de situ­a­tie op scherp zet? Wor­den we wan­trou­wig wan­neer we lezen over een hoofd­per­soon die pro­bleem­loos door het leven rolt of haken we af omdat het niet is waar­om we aan een boek begin­nen? Is het kort­om onmo­ge­lijk een lees­baar boek te schrij­ven waar­in ram­pen en tegen­spoed niet voor­ko­men? Ik ben benieuwd naar jul­lie gedach­ten hier­over.

vraag142015

~ ~ ~

Klik hier voor vraag 13.

Elke week op zon­dag zal ik een nieu­we boek­vraag pos­ten die door ieder­een vrij mag wor­den inge­vuld. Alles is toe­ge­staan. Een foto, een recen­sie, een per­soon­lij­ke her­in­ne­ring, enzo­voorts. De beant­woor­ding van de vraag hoeft hele­maal niet op dezelf­de dag of bin­nen een week. Wan­neer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betref­fen­de vraag, zodat ieder­een het kan vol­gen en bij je komt kij­ken.

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2015.

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2014 (door Martha/DrsPee).

Klik hier voor alle #50books vra­gen in 2013.

0

Comments are closed.

trefwoorden

"Een lezer heeft het goed, hij kan zijn schrij­vers zelf uit­zoe­ken."
– Kurt Tuchols­ky

archief