In Nederland lezen we Nederlands

Ondanks het mooie weer besloot ik vanmiddag plichtsgetrouw de meest nabije boekhandel op te zoeken. Een middelmatig exemplaar van deze met uitsterven bedreigde winkelsoort is gevestigd in een naburig winkelcentrum. Het was er onverwachts druk op deze achtste maart. Terwijl buiten de zon uitbundig scheen om het zoveelste weerrecord te breken, bracht zowat geheel Arnhem-Zuid door in een overdekte winkelgalerij. Het kan verkeren. In blote zomerkledij en voorzien van de laatste trends op tatoeage-gebied. Dat dan weer wel.

Ook in de boekhandel was het afgeladen vol. Toen ik mijn keuze gemaakt had uit het beperkte assortiment, sloot ik aan in een lange rij van wachtenden. Na een tijdje werd me duidelijk waar we ons geduld voor op de proef stelden. Een nieuw winkelmeisje. Uiterst onhandig hielp zij de ene klant na de andere aan een klein trauma, daarbij welwillend terzijde gestaan door een ander schuw winkelmeisje met naar later bleek  alweer een ruime week ervaring in de kantoor- en boekhandelbranche.

Voor mij stond een vrouw met in haar handen het meeste recente boek geschreven door een bekende Amerikaanse schrijfster. Ik wilde een grap maken dat ze het boek al uit had kunnen hebben voordat ze aan de beurt was, maar iets zei me dat ze geen lezer (leester?) was. Ze vroeg of het boek ingepakt kon worden (zie je wel dacht ik triomfantelijk) toen ze eindelijk vooraan bij de kassa stond. Dat vond ik de goden verzoeken. Afijn, een hele lange tijd en veel cadeaupapier en plakband later mocht ik mijn boeken afrekenen. Doe maar in een tasje, was ik haar nog net voor. Dat deed ze. Ook het kassabonnetje stopte ze er keurig bij.

Met het plastic tasje tussen ons in op de toonbank keken we elkaar aan. Achter mij in de rij begon iemand zacht maar nadrukkelijk in mijn rug te porren. Een soort van morsebericht waarvan de strekking was of ik plaats wilde maken. Het winkelmeisje keek mij met grote vragende ogen aan. Was er nog iets wat ik bliefde? (dat zei ze niet echt, maar ik hoop altijd dat het op deze manier nog eens aan mij gevraagd wordt). Euh ja, stamelde ik. Het boekenweekgeschenk misschien?

Ze wist en kon (nog) niet veel, het nieuwe winkelmeisje. Maar één ding had ze goed onthouden: “Het boekenweekgeschenk kan ik U alleen aanbieden bij de aankoop van Nederlandstalige boeken voor een minimumbedrag van twaalf euro vijftig.” Zo zal het haar via een instructievideo ingeprent zijn. Ik stond perplex en was even de priemende steken in mijn rug vergeten. En die vrouw voor mij dan? Die zojuist geholpen is? Probeerde ik wanhopig. Ja, wat was daarmee? Nou, die had toch ook een boek van een buitenlandse auteur? En daarna had ze wel het boekenweekgeschenk erbij gekregen. (Voor de duidelijkheid, ik had dus een boek van Jhumpa Lahiri en eentje van Donna Tartt in het plastic tasje wat ik inmiddels van de toonbank had gepakt, waarmee ik feitelijk mezelf al bij een nederlaag had neergelegd).

Het antwoord was simpel. De vrouw voor mij had een vertaalde editie. In het Nederlands. En dan krijg je het boekenweekgeschenk. Want (nogmaals): Het geschenk wordt u tijdens de Boekenweek gratis aangeboden door uw boekwinkel bij aankoop van € 12,50 aan Nederlandstalige boeken. Blablabla. Ja ja.

Ik wist het wel. Alleen was ik het vergeten. Zo gaat dat vaak tussen mij en regeltjes. Met mijn plastic tasje stapte ik uit de rij en ging op zoek naar een Nederlandstalig boek. Daarna nam ik weer plaats achteraan in de rij. Een hele tijd later stond ik vooraan en kon ik hernieuwd kennismaken met haar vragende ogen, waarbij ik onwillekeurig aan de volgende scène moest denken met ook een winkelmeisje in een boekwinkel :

‘Hi,’ zeg ik, waarbij ik mijn hand opsteek.
‘Hi,’ zegt ze alsof ze mij voor het eerst ziet.
Bij sommige mensen krijg je steeds opnieuw een kans…
[p.90, IJstijd, Maartje Wortel]

Om haar plus iedereen achter me in de rij te pesten heb ik ja gezegd op de vraag of het een cadeautje was. Onderwijl kon ik het boekenweekgeschenk op mijn gemak uitlezen.

20140308-nederlands

~ ~ ~

Het ging in ’t echt niet helemaal zo, maar toch heb ik er helaas niet al teveel bij moeten fantaseren om de gebeurtenis van vandaag blogwaardig te maken. Nadat ik mijn twee hierboven vermelde niet-Nederlandstalige boeken had afgerekend heb ik vervolgens ‘Na de bevrijding’ naar de gelijknamige tv-documentaire aangeschaft om alsnog met een boekenweekgeschenk huiswaarts te keren. 

20140308-boekenweek

~ ~ ~

TOEN OP 8 MAART

x y z – 8 maart 2013

Mijn blogkader is geen kader, maar dat wil niet zeggen dat die onbeperkte vrijheid altijd bevorderend werkt.

Scheefgroei – 8 maart 2012

Falen is een vorm van vallen. Terwijl ik probeer over de dichtbundel van Ingmar Heytze te schrijven gaat het eigenlijk meer over mijzelf. Daar kan ik ook niets aan doen.

~ ~ ~

  • hoe herkenbaar, gelukkig! Bij U klinkt verbazing, bij mij is het al uitgegroeid tot ergernis, jammer he!

  • Hoe herkenbaar, dat zou hier bij de Brunawinkel in onze wijk ook kunnen gebeuren. Daar staat een vreselijk aardig oud-klasgenootje van mijn zoon in de winkel. Ik weet nog uit hun basisschooltijd dat zij én dyslectisch was én verder ook niet echt een licht was. Ik ben bang dat daar weinig in veranderd is.
    Hoe anders is daarentegen onze boekhandel in de stad. Dat is een échte boekhandel, waar mensen werken die veel weten van de boeken die ze verkopen en die de meeste boeken ook zelf hebben gelezen. Het zijn mensen die je een goed advies kunnen geven. (“Houd je van x? Probeer dan eens y. En heb je al ooit iets van z gelezen?”). Het is een winkel waar je regelmatig met een onverwacht aangeschaft en toch een verrassend goed boek naar buiten stapt.

    O ja, voor ik het vergeet: ik heb het over http://www.libris.nl/derijks (en nee, ik heb geen aandelen ;) )

  • Je moest wel veel doen voor een cadeautje… Ik heb het Boekenweekgeschenk zelfs twee keer gekregen, waarvan één bij aanschaf van een (literair) tijdschrift.

    • Uiteindelijk heb ik ook twee exemplaren. Hoewel inmiddels heb ik er alweer eentje weggegeven. Maar het tweede kreeg ik enkele dagen later ook bijna vanzelfsprekend bij de aankoop van een tijdschrift en een boekje.

Comments are closed.