50books – Vraag 35

Wan­neer je regel­ma­tig een boek­han­del bezoekt, of een bepaal­de auteur op de voet volgt, dan kan het haast niet anders dat je een keer in de gele­gen­heid bent gewee­st een sig­neer­ses­sie bij te wonen. Zeker rond­om de Boe­ken­week loop je gro­te kans tij­dens een bezoek­je aan de boe­ken­han­del een meer of min­der beken­de auteur aan een tafel­tje te zien zit­ten, waar hope­lijk voor het ego van de betref­fen­de sig­neer­der een lan­ge rij lief­heb­bers met veel­al een sta­pel­tje boe­ken in de hand wach­ten op lief­st een per­soon­lij­ke bood­schap in als het kan zwie­rig hand­schrift op het schut­blad.

Van­zelf­spre­kend hoort daar tegen­woor­dig ook nog vaak de ver­plich­te 'sel­fie' samen met de schrij­ver bij. Niets mis mee, wat mij betreft. Het kan de band tus­sen lezer en schrij­ver alleen maar ver­ster­ken. Niet te ver­ge­lij­ken natuur­lijk met een ouder­wet­se bloed­band waar twee vrien­den voor het leven elkaar een snee in de pols bezor­gen en daar­na hun bloed ver­men­gen als teken van eeu­wi­ge trouw, maar veel­al zal de lezer die wat gerich­te aan­dacht heeft gekre­gen van de schrij­ver dit niet snel ver­ge­ten. De gesig­neer­de boe­ken krij­gen een spe­ci­aal plaatsje in de boe­ken­kast of wor­den mis­schien wel per­ma­nent ten­toon­ge­steld op de lees­ta­fel.

Vaker dan ande­re boe­ken wor­den ze later nog eens ter hand geno­men om de hand­te­ke­ning en bood­schap te bestu­de­ren. Fami­lie en vrien­den die op bezoek komen en die een geza­men­lij­ke inte­res­se tonen voor de auteur wor­den ver­zocht een kijk­je te nemen (met de hei­me­lijk ver­wach­ting dat ze hun jaloe­zie niet onder stoe­len of ban­ken zul­len ste­ken). In geu­ren en kleu­ren wordt ver­vol­gens het bij­be­ho­ren­de ver­haal ach­ter de per­soon­lij­ke bood­schap uit­voe­rig ver­teld. En hoe bij­zon­der het wel niet is dat de bewon­der­de auteur dat in zijn/haar hand­schrift nu ver­eeu­wigd heeft.

In de tijd dat ik nog wat vaker twee­de­hands boe­ken kocht, kwam ik soms zo'n gesig­neerd exem­plaar tegen. Ik mocht dan graag fan­ta­se­ren wat het ver­haal bij dit bewus­te boek was. Zeker wan­neer de bood­schap iet­wat cryp­tisch was. Ver­wees het naar een gehei­me lief­de? Was de bood­schap voor de koper/eigenaar van het boek zelf bedoeld, of vorm­de het boek samen met de bood­schap een cadeau? En was de ont­van­ger zelf niet hele­maal gechar­meerd hier­van zodat het boek al snel van de hand werd gedaan?

Er zijn geval­len dat ik alleen al daar­om een boek heb aan­ge­schaft. Het gaf ze een extra dimen­sie ondanks (of dank­zij?) dat ik slechts kon raden naar de bete­ke­nis van deze addi­ti­o­ne­le laag. Ook bij mij kre­gen ze een spe­ci­aal plaatsje in de boe­ken­kast. Naast de boe­ken waar­voor ik zelf in de rij heb gestaan om ze te laten sig­ne­ren.

Vraag 35:
Heb­ben jul­lie ook (een) gesig­neerd boek(en) met een spe­ci­aal ver­haal?

vraag34

~ ~ ~

Klik hier voor vraag 34.

~ ~ ~

Het #50books ini­ti­a­tief is bij mij ont­staan naar aan­lei­ding van de 30song­schal­len­ges maar gaat anders inge­vuld wor­den. Elke week op zon­dag zal ik een nieu­we boek­vraag pos­ten die door ieder­een vrij mag wor­den inge­vuld. Alles is toe­ge­staan. Een foto, een recen­sie, een per­soon­lij­ke her­in­ne­ring, enzo­voorts. De beant­woor­ding van de vraag hoeft hele­maal niet op dezelf­de dag of bin­nen een week. Wan­neer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betref­fen­de vraag, zodat ieder­een het kan vol­gen en bij je komt kij­ken.

Heb je zelf geen blogsite, dan kun je je blog naar mij stu­ren, en dan plaats ik het als gast­blog.

Dit jaar zal ik in totaal 50 vra­gen pos­ten, van­daar #50books.

Zelf doe ik natuur­lijk ook mee, en zal mijn eigen bij­dra­ge als apar­te blogs pos­ten en ook hier­on­der lin­ken.
Voel je vrij om idee­ën voor vra­gen naar me toe te stu­ren zodat ik er vol­doen­de op voor­raad heb om dit jaar door te komen. En wie weet is er zoveel enthou­si­as­me dat we vol­gend jaar gewoon door kun­nen gaan.

Wan­neer iemand een mooi logo kan ont­wer­pen dan zou dat ook heel erg gewaar­deerd wor­den. 

Je kunt me berei­ken via email peterpellenaars@me.com of op twit­ter @petepel.

Veel lees en schrijf­ple­zier.

~ ~ ~

TOEN OP 8 SEPTEMBER

Tijd om te sla­pen – 8 sep­tem­ber 2011

Wan­neer ik de tijd zou heb­ben zou ik de tijd mani­pu­le­ren om de tijd terug te halen die ooit nooit leek voor­bij te zul­len gaan maar die nu alweer ver ach­ter mij ligt.

Har­ry Mulisch even­tjes dood – 8 sep­tem­ber 2009

Het viel nog niet mee om de wedu­we van Har­ry Mulisch te pak­ken te krij­gen toen vol­gens Tele­tekst bleek dat hij tij­de­lijk het ein­di­ge voor het eeu­wi­ge ver­ruild had.

0

Comments are closed.

trefwoorden

"Een lezer heeft het goed, hij kan zijn schrij­vers zelf uit­zoe­ken."
– Kurt Tuchols­ky

archief