50books – Vraag 35

Wanneer je regelmatig een boekhandel bezoekt, of een bepaalde auteur op de voet volgt, dan kan het haast niet anders dat je een keer in de gelegenheid bent geweest een signeersessie bij te wonen. Zeker rondom de Boekenweek loop je grote kans tijdens een bezoekje aan de boekenhandel een meer of minder bekende auteur aan een tafeltje te zien zitten, waar hopelijk voor het ego van de betreffende signeerder een lange rij liefhebbers met veelal een stapeltje boeken in de hand wachten op liefst een persoonlijke boodschap in als het kan zwierig handschrift op het schutblad.

Vanzelfsprekend hoort daar tegenwoordig ook nog vaak de verplichte ‘selfie’ samen met de schrijver bij. Niets mis mee, wat mij betreft. Het kan de band tussen lezer en schrijver alleen maar versterken. Niet te vergelijken natuurlijk met een ouderwetse bloedband waar twee vrienden voor het leven elkaar een snee in de pols bezorgen en daarna hun bloed vermengen als teken van eeuwige trouw, maar veelal zal de lezer die wat gerichte aandacht heeft gekregen van de schrijver dit niet snel vergeten. De gesigneerde boeken krijgen een speciaal plaatsje in de boekenkast of worden misschien wel permanent tentoongesteld op de leestafel.

Vaker dan andere boeken worden ze later nog eens ter hand genomen om de handtekening en boodschap te bestuderen. Familie en vrienden die op bezoek komen en die een gezamenlijke interesse tonen voor de auteur worden verzocht een kijkje te nemen (met de heimelijk verwachting dat ze hun jaloezie niet onder stoelen of banken zullen steken). In geuren en kleuren wordt vervolgens het bijbehorende verhaal achter de persoonlijke boodschap uitvoerig verteld. En hoe bijzonder het wel niet is dat de bewonderde auteur dat in zijn/haar handschrift nu vereeuwigd heeft.

In de tijd dat ik nog wat vaker tweedehands boeken kocht, kwam ik soms zo’n gesigneerd exemplaar tegen. Ik mocht dan graag fantaseren wat het verhaal bij dit bewuste boek was. Zeker wanneer de boodschap ietwat cryptisch was. Verwees het naar een geheime liefde? Was de boodschap voor de koper/eigenaar van het boek zelf bedoeld, of vormde het boek samen met de boodschap een cadeau? En was de ontvanger zelf niet helemaal gecharmeerd hiervan zodat het boek al snel van de hand werd gedaan?

Er zijn gevallen dat ik alleen al daarom een boek heb aangeschaft. Het gaf ze een extra dimensie ondanks (of dankzij?) dat ik slechts kon raden naar de betekenis van deze additionele laag. Ook bij mij kregen ze een speciaal plaatsje in de boekenkast. Naast de boeken waarvoor ik zelf in de rij heb gestaan om ze te laten signeren.

Vraag 35:
Hebben jullie ook (een) gesigneerd boek(en) met een speciaal verhaal?

vraag34

~ ~ ~

Klik hier voor vraag 34.

~ ~ ~

Het #50books initiatief is bij mij ontstaan naar aanleiding van de 30songschallenges maar gaat anders ingevuld worden. Elke week op zondag zal ik een nieuwe boekvraag posten die door iedereen vrij mag worden ingevuld. Alles is toegestaan. Een foto, een recensie, een persoonlijke herinnering, enzovoorts. De beantwoording van de vraag hoeft helemaal niet op dezelfde dag of binnen een week. Wanneer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betreffende vraag, zodat iedereen het kan volgen en bij je komt kijken.

Heb je zelf geen blogsite, dan kun je je blog naar mij sturen, en dan plaats ik het als gastblog.

Dit jaar zal ik in totaal 50 vragen posten, vandaar #50books.

Zelf doe ik natuurlijk ook mee, en zal mijn eigen bijdrage als aparte blogs posten en ook hieronder linken.
Voel je vrij om ideeën voor vragen naar me toe te sturen zodat ik er voldoende op voorraad heb om dit jaar door te komen. En wie weet is er zoveel enthousiasme dat we volgend jaar gewoon door kunnen gaan.

Wanneer iemand een mooi logo kan ontwerpen dan zou dat ook heel erg gewaardeerd worden. 

Je kunt me bereiken via email peterpellenaars@me.com of op twitter @petepel.

Veel lees en schrijfplezier.

~ ~ ~

TOEN OP 8 SEPTEMBER

Tijd om te slapen – 8 september 2011

Wanneer ik de tijd zou hebben zou ik de tijd manipuleren om de tijd terug te halen die ooit nooit leek voorbij te zullen gaan maar die nu alweer ver achter mij ligt.

Harry Mulisch eventjes dood – 8 september 2009

Het viel nog niet mee om de weduwe van Harry Mulisch te pakken te krijgen toen volgens Teletekst bleek dat hij tijdelijk het eindige voor het eeuwige verruild had.

15 reacties on "50books – Vraag 35"



Reageren niet meer mogelijk