50books – vraag 33

Laat ik allereerst beginnen met te zeggen wat een geweldig initiatief ik #50books vind. Elke zondagochtend is het steevast de eerste blogpost die ik ga lezen. En ’s avonds nogmaals, maar dan vooral om de reacties. Ik ben daarom erg vereerd dat ik een gastblog mag schrijven met een vraag die mij al een tijdje door het hoofd spookt.

Ook een Man van Hout leest boeken. Op een eReader natuurlijk, want liever heb ik dat de bomen blijven staan en niet vermalen worden tot pulp voor papier. Maar dat terzijde. Nu las ik onlangs ‘The Cuckoo’s Calling’, een thriller geschreven door Robert Galbraith. Ik had nog nooit van deze auteur gehoord en kocht het boek op de gok. Eentje die goed uitviel. Ik las het in één ruk uit. Robert Galbraith, die moest ik in de gaten blijven houden.

Daar had het bij kunnen blijven, ware het niet dat al spoedig aan het licht kwam dat de auteur Robert Galbraith niet bestaat. Het is een pseudoniem. En wel van J.K. Rowling. U weet wel, van Harry Potter.

Nu mijn dilemma. Of eigenlijk misschien wel twee. Ten eerste dus Harry Potter. Dat vind ik helemaal niets. Verschillende keren een poging gegeven. Ik kwam er niet doorheen. Voor mij ontsteeg het niet de jeugdliteratuur, en sorry maar die tijd ligt achter me. Toch bleef ik wel nieuwsgierig naar de schrijfster Rowling. Toen haar eerste boek voor volwassenen uitkwam heb ik het meteen aangeschaft. Niet echt een succes. ‘The Casual Vacancy’ heb ik met moeite uitgelezen.

Het was me inmiddels duidelijk geworden. Rowling en Man van Hout liggen elkaar niet. Robert Galbraith en Man van Hout lagen elkaar wel. Maar Galbraith bleek Rowling. Wat nu?

Hoe om te gaan met het feit dat een auteur beter (of slechter, want dat kan ook) schrijft onder pseudoniem? Alles aanschaffen, want als je een van de twee goed vindt, dan is het toch logisch dat je de ander ook goed zou moeten vinden? Tenslotte is het één en dezelfde auteur. Of zijn het verschillende schrijfstijlen die de auteur bezigt en is het volkomen normaal dat je meer gecharmeerd kunt zijn van het alter ego van een auteur dan van de auteur zelf? Tenslotte, en ook niet geheel onbelangrijk, onder welke auteursnaam sla je het boek eigenlijk op (of waar zet je het in je kast wanneer je geen ebook hebt)? Dat zijn de problemen die ik heb bij een auteur die boeken uitbrengt onder pseudoniem.

Vraag 33:
Wat vinden jullie van auteurs die ook onder pseudoniem publiceren?

~ ~ ~

Klik hier voor vraag 32.

~ ~ ~

Het #50books initiatief is bij mij ontstaan naar aanleiding van de 30songschallenges maar gaat anders ingevuld worden. Elke week op zondag zal ik een nieuwe boekvraag posten die door iedereen vrij mag worden ingevuld. Alles is toegestaan. Een foto, een recensie, een persoonlijke herinnering, enzovoorts. De beantwoording van de vraag hoeft helemaal niet op dezelfde dag of binnen een week. Wanneer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betreffende vraag, zodat iedereen het kan volgen en bij je komt kijken.

Heb je zelf geen blogsite, dan kun je je blog naar mij sturen, en dan plaats ik het als gastblog.

Dit jaar zal ik in totaal 50 vragen posten, vandaar #50books.

Zelf doe ik natuurlijk ook mee, en zal mijn eigen bijdrage als aparte blogs posten en ook hieronder linken.
Voel je vrij om ideeën voor vragen naar me toe te sturen zodat ik er voldoende op voorraad heb om dit jaar door te komen. En wie weet is er zoveel enthousiasme dat we volgend jaar gewoon door kunnen gaan.

Wanneer iemand een mooi logo kan ontwerpen dan zou dat ook heel erg gewaardeerd worden. 

Je kunt me bereiken via email peterpellenaars@me.com of op twitter @petepel.

Veel lees en schrijfplezier.

~ ~ ~

TOEN OP 25 AUGUSTUS

Eerst naar het ziekenhuis – 25 augustus 2009

Opnieuw een deeltje uit de Reünie-reeks die op Hyves een groot succes was. Hans ontvlucht vol berouw van zijn slippertje (of is het meer?) met Karin het huis nu vrouw en kinderen weer terug zijn van een weekendje weg.

22 reacties on "50books – vraag 33"


  1. geweldig, @petepel, dat je Man van Hout zover gekregen hebt, ik heb even stilletjes mogen schaterlachen (ik kan dat)



  2. Hum, volgens mij ervaart de schrijver die onder pseudoniem schrijft een zekere vrijheid die hij of zij vaak onder de eigen naam niet meer heeft – om wat voor reden dan ook. Neem bv. Agatha Christie, zij schreef onder haar eigen naam tal van detectives, korte verhalen en toneelstukken. Haar romans echter verschenen onder het pseudoniem Mary Westmacott.


    1. Eens met Anna, de pseudoniem was en is (denk ik) voor privacy bescherming
      Dit was in het begintijdperk van internet ook zo, ik heb nog div nickname’s in gebruikersgroepen




Reageren niet meer mogelijk