50books – vraag 27

Deze week zag ik een tweet voor­bij komen (ik weet niet meer van wie) waar­van de strek­king zoiets was als: "Boe­ken zijn als pas­tama­chi­nes. Ieder­een heeft er wel een­tje in huis, maar nie­mand die het gebruikt." Nu zal ik maar met­een toe­ge­ven dat wij geen pas­tama­chi­ne in huis heb­ben. Wel boe­ken. Toch zet­te deze tweet me aan het den­ken. Dat kwam omdat het me aan een ande­re tweet deed her­in­ne­ren die ik nog weer wat eer­der in de week had gele­zen. De tweet was een link naar een blog (en alle­bei kan ik niet meer terug­vin­den) wat ging over het feit dat som­mi­ge lezers wel­eens bewe­ren een boek te heb­ben gele­zen ter­wijl dat niet zo is.

Dat kan zomaar van­zelf gaan. Je staat gezel­lig in een groep­je te klet­sen tij­dens een feest­je en niets­ver­moe­dend sluit je aan bij de ver­schil­len­de menin­gen die gedeeld wor­den over een pas ver­sche­nen best­sel­ler. Je hebt er over gele­zen, je hebt er van gehoord, je hebt er iets over voor­bij zien komen op tv. Dus geef je ook jouw mening. Tot­dat er recht­streeks op de per­soon af gevraagd wordt of je het boek dan wel gele­zen hebt. Mis­schien is het de drank. Mis­schien je zelf-ver­zon­nen sta­tus als veel­vraat op boe­ken­ge­bied. Hoe dan ook. Voor­dat je het door hebt, hoor je jezelf al beves­ti­gend ant­woor­den. Ver­twij­feld vraag je je af of de ver­twij­fe­ling op je gezicht is af te lezen. Je her­sens draai­en opeens vol­le toe­ren om zoveel moge­lijk over het boek te weten te komen. Hoe ga je er voor zor­gen dat nie­mand door­krijgt dat het pure bluf was? Een ondoor­dach­te uit­spraak die je nu niet meer terug kunt of durft te halen.

Het gesprek gaat ech­ter een ande­re kant op. Over de auteur bij­voor­beeld. Of over de impact van zijn boe­ken in het alge­meen. Je haalt onge­zien opge­lucht adem en mengt je weer met een tegen­draad­se mening in de dis­cus­sie. Iemand geeft je een com­pli­ment dat je toch zoveel weet over lite­ra­tuur. Maar je weet, het was een nar­row esca­pe.

Is het over­moed? Ondoor­dacht rea­ge­ren? Bluf? Strookt het niet met het beeld dat je van jezelf hebt? Kun je het niet heb­ben om te moe­ten toe­ge­ven dat je een bepaald boek niet hebt gele­zen ter­wijl ande­ren dat wel heb­ben gedaan? Van­daag ben ik erg benieuwd wat jul­lie hier­van vin­den, en of jul­lie kun­nen of dur­ven toe­ge­ven dat er boe­ken zijn waar­van je ooit hebt beweerd dat je het gele­zen had, ter­wijl dat niet zo was. Maak er een soort 'kom uit de boe­ken­kast-dag' van en gooi alle schroom opzij. Hoogst­waar­schijn­lijk ben je niet de eni­ge.

Vraag 27:
Van welk boek heb je ooit gezegd dat je het gele­zen had, ter­wijl dat niet zo was?

vraag15

~ ~ ~

Klik hier voor vraag 26.

~ ~ ~

Het #50books ini­ti­a­tief is bij mij ont­staan naar aan­lei­ding van de 30song­schal­len­ges maar gaat anders inge­vuld wor­den. Elke week op zon­dag zal ik een nieu­we boek­vraag pos­ten die door ieder­een vrij mag wor­den inge­vuld. Alles is toe­ge­staan. Een foto, een recen­sie, een per­soon­lij­ke her­in­ne­ring, enzo­voorts. De beant­woor­ding van de vraag hoeft hele­maal niet op dezelf­de dag of bin­nen een week. Wan­neer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betref­fen­de vraag, zodat ieder­een het kan vol­gen en bij je komt kij­ken.

Heb je zelf geen blogsite, dan kun je je blog naar mij stu­ren, en dan plaats ik het als gast­blog.

Dit jaar zal ik in totaal 50 vra­gen pos­ten, van­daar #50books.

Zelf doe ik natuur­lijk ook mee, en zal mijn eigen bij­dra­ge als apar­te blogs pos­ten en ook hier­on­der lin­ken.
Voel je vrij om idee­ën voor vra­gen naar me toe te stu­ren zodat ik er vol­doen­de op voor­raad heb om dit jaar door te komen. En wie weet is er zoveel enthou­si­as­me dat we vol­gend jaar gewoon door kun­nen gaan.

Wan­neer iemand een mooi logo kan ont­wer­pen dan zou dat ook heel erg gewaar­deerd wor­den. 

Je kunt me berei­ken via email peterpellenaars@me.com of op twit­ter @petepel.

Veel lees en schrijf­ple­zier.

~ ~ ~

0

Comments are closed.

trefwoorden

"Een lezer heeft het goed, hij kan zijn schrij­vers zelf uit­zoe­ken."
– Kurt Tuchols­ky

archief