50books – vraag 25

Dit jaar ga ik vijftig worden. Ik dacht altijd dat deze ‘mijlpaal’ net zo achteloos gepasseerd zou gaan worden gelijk elke verjaardag die er aan vooraf ging. Toch moet ik toegeven dat ik er meer mee bezig ben dan verwacht. Ik blik terug. Ik ben me meer bewust van tijd dan anders. Het is niet zo dat een groeiend besef van vergankelijkheid me dreigt te verlammen. Eerder is het de tijd die ik al heb gebruikt. Wat heb ik daar mee gedaan? Waar is het aan opgegaan? Ergens heb ik altijd de volle overtuiging gehad (en die heb ik nog steeds) dat ik heel oud ga worden. En nu komt steeds vaker de vraag terug wat ik met die zee van tijd ga doen.

Om gevoel te krijgen voor de omvang van de toekomst die nog voor me ligt, kijk ik dus regelmatig terug naar mijn verleden. De jaren lijken op het eerste gezicht voorbij gevlogen te zijn. Maar wanneer je er langer bij stilstaat dan komen de herinneringen met steeds meer detail tevoorschijn. Niet alleen de mooie, ook de trieste gebeurtenissen. Alles wat je gevormd heeft tot wat je vandaag bent.

Wat me opvalt is dat aan veel van die speciale momenten in je leven een voorwerp is verbonden. Net alsof het een soort geheugendrager is. Een externe schijf met alleen die ene herinnering (of set van herinneringen). Een oud horloge van je grootvader. De toegangskaartjes voor de tentoonstelling waar je haar de eerste keer hebt ontmoet. Half vergane voetbalsokken als tastbaar bewijs aan een sportief leven. Onbewust bouw je aan een verzameling museumstukken die meestal alleen voor jezelf van onschatbare waarde zijn. Het valt je zwaar om daar afstand van te doen. Het zijn niet ‘zomaar dingen’, ze vertegenwoordigen belangrijke fases in je leven die anders misschien vergeten zouden zijn geraakt.

Ook boeken hebben die eigenschap om meer te kunnen zijn dan ‘slechts’ de drager van het verhaal door de schrijver. Ze brengen je terug naar de tijd wanneer je het kocht, van wie je het kreeg, wanneer je het las, waar je het las, wat het met je deed toen je het las. Boeken zijn zoveel meer dan een verzameling pagina’s vol letters bij elkaar gehouden door een kaft. Lees hier een willekeurig maar daarom niet minder indrukwekkend voorbeeld van hoe twee levens een gezamenlijke levensloop kregen vanwege een boek.

Wat me bij mijn nieuwe #50books vraag brengt:

Vraag 25:
Welk boek heeft voor jou een bijzondere betekenis gekregen?

~ ~ ~

Klik hier voor vraag 24.

~ ~ ~

Het #50books initiatief is bij mij ontstaan naar aanleiding van de 30songschallenges maar gaat anders ingevuld worden. Elke week op zondag zal ik een nieuwe boekvraag posten die door iedereen vrij mag worden ingevuld. Alles is toegestaan. Een foto, een recensie, een persoonlijke herinnering, enzovoorts. De beantwoording van de vraag hoeft helemaal niet op dezelfde dag of binnen een week. Wanneer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betreffende vraag, zodat iedereen het kan volgen en bij je komt kijken.

Heb je zelf geen blogsite, dan kun je je blog naar mij sturen, en dan plaats ik het als gastblog.

Dit jaar zal ik in totaal 50 vragen posten, vandaar #50books.

Zelf doe ik natuurlijk ook mee, en zal mijn eigen bijdrage als aparte blogs posten en ook hieronder linken.
Voel je vrij om ideeën voor vragen naar me toe te sturen zodat ik er voldoende op voorraad heb om dit jaar door te komen. En wie weet is er zoveel enthousiasme dat we volgend jaar gewoon door kunnen gaan.

Wanneer iemand een mooi logo kan ontwerpen dan zou dat ook heel erg gewaardeerd worden. 

Je kunt me bereiken via email peterpellenaars@me.com of op twitter @petepel.

Veel lees en schrijfplezier.

~ ~ ~

TOEN OP 30 JUNI

Het angstig voorrecht – 30 juni 2009

Pijnlijke misverstanden alom bij de poging om een gedicht te ontrafelen. En dat allemaal om dat ik ‘voorgerecht’ las in plaats van ‘voorrecht’. Waarna het niet meer goed kwam tussen mij en het gedicht.

~ ~ ~

20 reacties on "50books – vraag 25"


  1. Ik heb wel een antwoord, en het is niet één boek.
    Mijn antwoord is ook nog eens niet volledig.
    Ik ga mijn antwoord vertellen in mijn theater. Daar lees ik kleine stukje voor uit de boeken die mijn leven veranderden.
    Niet alle, want dan zou ik niks anders doen dan voorlezen op het podium.
    Een selectie. Een selectie die past bij het verhaal.
    Zal ik ze verklappen?
    Grapes of wrath – John Steinbeck
    Atlas shrugged – Ayn Rand
    De broers Karamazov – Dovstojevski
    Aan de andere kant van de deur – Tonke Dragt
    Torenhoog en mijlenbreed – Tonke Dragt.

    en dan sla ik er nog zo veel over . . .




Reageren niet meer mogelijk